Θυμάστε τον καιρό της πανδημίας τους διάφορους ιθύνοντες, π.χ. τον Χαρδαλιά, που μας είχαν αρχίσει τις ποιητικόμορφες και, γενικώς, λογοτεχνίζουσες αναφορές;

Του Χάρη Φραντζή

Ε αυτό ήταν δείγμα, όπως αποδείχθηκε, ότι κάποιο λάκκο είχε η φάβα, ότι κατιτίς το αποτρόπαιο ήταν εν εξελίξει και έπρεπε κάπως να μας κάνουν να το χωνέψουμε. Γενικά όταν ακούμε από πολιτικούς –πλην ελαχίστων εξαιρέσεων– τέτοιου τύπου αναφορές, πρέπει να φυλαγόμαστε γι’ αυτό που ετοιμάζεται.

Όταν δε οι λόγοι αυτοί, όπως και άλλα βαρύγδουπα, εκφέρονται από τα χείλη ενός φελλού ή και πρώην πρωθυπουργού, που εν μια νυκτί αυτοβαφτίστηκε αντισυστημικός, τότε μόνο τα λόγια του Θουκυδίδη [3.82.4-8] αρμόζει να υπενθυμίζουμε:

«Για να δικαιολογούν τις πράξεις τους άλλαζαν ακόμα και την σημασία των λέξεων(…) Αιτία όλων αυτών ήταν η φιλαρχία που έχει ρίζα την πλεονεξία και την φιλοδοξία(…) Προσποιούνταν έτσι ότι υπηρετούν την πολιτεία, ενώ πραγματικά ήθελαν να ικανοποιήσουν προσωπικά συμφέροντα και αγωνίζονταν με κάθε τρόπο να νικήσουν τους αντιπάλους τους».

Cover Photo: Μαρία Γαλάτη

Διαβάστε επίσης:

Μαρία Παπαγεωργίου: το γάβγισμα

Η σημασία της συλλογικότητας στην ψυχική υγεία

Ωραιόκαστρο: Ασυνόδευτοι ανήλικοι ξυλοκοπήθηκαν από φασίστες