Έχω καιρό να γράψω για Τέμπη -ως επιζώντας- στο The Untold. Για να ακριβολογώ, έχω καιρό να γράψω ένα κείμενο που να αφορά μόνο τα Τέμπη και τίποτα άλλο. Πέρασα μια φάση στην οποία θεώρησα ότι είχα συνδέσει το όνομα μου μόνο με τον παραλίγο θάνατό μου και μου κακοφάνηκε.
«Κρεμάστε τον αδερφό μου γιατί εγώ ζαλίζομαι». Έτσι λέγανε στο χωριό μου. Έτσι λέει και ο επαγγελματίας ΟΝΝΕΔίτης μέσα σε περίπου δύο χιλιάδες λέξεις παντελώς κενές.
Λοιπόν, ζητώ συγγνώμη που θα χαλάσω την κυβερνητική ποδοσφαιρική προπαγάνδα, όμως υπάρχει τουλάχιστον μια εντεκάδα λόγοι που η Νέα Δημοκρατία δεν είναι Ισπανία. Κι επιτρέψτε μου να τους παραθέσω, πρόχειρα-πρόχειρα, αφού κανείς δεν έχει όρεξη για βαθιές αναλύσεις μες στη ζέστη
Σε έναν κόσμο όπου η φτώχεια δεν κηρύσσεται παράνομη, και κηρύσσεται παράνομη η μετανάστευση, φτύνω τους νόμους σας και σας λυπάμαι.
Δε με στεναχωρούν τα λόγια του Μπέου. Ο άνθρωπος αυτός σέρνεται για να ζήσει. Με στεναχωρεί ο τρόπος που μια τόσο ξεκάθαρη δολοφονία, με τα θύματα και τους επιζώντες της, έχει γίνει αντικείμενο λαϊκισμών, μικροπολιτικής, ματσίλας, δήθεν γνώσης για τα πάντα από τον κάθε τυχοδιώκτη.
Δεν είναι εύκολο πια να γράφω αστόχευτα. Κι αυτό δυσκολεύει ακόμη περισσότερο τη σχέση μου με τις λέξεις. Δεν είναι εύκολο να καθίσω να γράψω και να μην έχω καμιά σημείωση στο χαρτί, τίποτα κατά νου. Έχει αλλάξει με τα χρόνια η ευαισθησία –ή όχι- που είχα απέναντι σε ό,τι συμβαίνει γύρω μου.
Σε μια περίοδο όπου το δημόσιο ενδιαφέρον για τη δικαστική διερεύνηση του εγκλήματος των Τεμπών παραμένει ιδιαίτερα αυξημένο, θεωρούμε αναγκαίο να αναδείξουμε ένα ζήτημα που αφορά άμεσα τον τρόπο με τον οποίο ασκείται το δημοσιογραφικό έργο.
Τα Τέμπη μου έμαθαν ότι ο άνθρωπος που ζει μέσα μου, το παιδί που μόνο έδινε και δεν έπαιρνε ποτέ, δε μπορεί να αναπνεύσει σε κανένα σύστημα όπου είναι παράπλευρη απώλεια. Σε κανένα σύστημα όπου είναι διαχειριστικό έξοδο, είτε η ζωή μου είτε η νοσηλεία μου.
Είναι Άνοιξη, είναι όμορφα, είναι γραφικά. Μόνο που το ρολόι δείχνει 11.20 και ο σταθμός που έχει απελευθερωθεί από την Αυτοοργανωμένη Συνέλευση «Κατά Σαδδουκαίων» της Κυπαρισσίας, είναι ο χώρος που θα φιλοξενήσει τη 13η προβολή του ντοκιμαντέρ μας.