«Μήπως δεν ήταν στο τρένο»;
Ζούμε την απόλυτη χυδαιότητα. Ζούμε στην απόλυτη χυδαιότητα. Ο Σταμάτης Ζαχαρός είναι «συνάδελφος». Ή έτσι νομίζει.
Λέξη κλειδί: Τέμπη
Από τα Τέμπη στη μνήμη και τη μαρτυρία
Η παρουσίαση του βιβλίου του Αντώνη Αντωνίου στη Μάντρα του Μπλόκου με τη Μάγδα Φύσσα και τον Γιάννη Μάγγο
Στήλη άλατος: Μετά από παραίτηση πολλών τηλεθεατών.
Η κλιματική κρίση δεν παθαίνει καμία κρίση. Γιατί έχουμε χάσει τη δική μας κρίση. Σαν αποχαυνωμένοι παρακολουθούμε. Και ζητάμε συγγνώμη για λογαριασμό τους.
Το χειρότερο κουσούρι
Έχω καιρό να γράψω για Τέμπη -ως επιζώντας- στο The Untold. Για να ακριβολογώ, έχω καιρό να γράψω ένα κείμενο που να αφορά μόνο τα Τέμπη και τίποτα άλλο. Πέρασα μια φάση στην οποία θεώρησα ότι είχα συνδέσει το όνομα μου μόνο με τον παραλίγο θάνατό μου και μου κακοφάνηκε.
Επάγγελμα ΟΝΝΕΔίτης
«Κρεμάστε τον αδερφό μου γιατί εγώ ζαλίζομαι». Έτσι λέγανε στο χωριό μου. Έτσι λέει και ο επαγγελματίας ΟΝΝΕΔίτης μέσα σε περίπου δύο χιλιάδες λέξεις παντελώς κενές.
Η Νέα Δημοκρατία δεν είναι Ισπανία για μια εντεκάδα λόγους
Λοιπόν, ζητώ συγγνώμη που θα χαλάσω την κυβερνητική ποδοσφαιρική προπαγάνδα, όμως υπάρχει τουλάχιστον μια εντεκάδα λόγοι που η Νέα Δημοκρατία δεν είναι Ισπανία. Κι επιτρέψτε μου να τους παραθέσω, πρόχειρα-πρόχειρα, αφού κανείς δεν έχει όρεξη για βαθιές αναλύσεις μες στη ζέστη
Τελικά τι είναι νόμιμο;
Σε έναν κόσμο όπου η φτώχεια δεν κηρύσσεται παράνομη, και κηρύσσεται παράνομη η μετανάστευση, φτύνω τους νόμους σας και σας λυπάμαι.
Οι λαδέμποροι δεν πέθαναν το ’40
Δε με στεναχωρούν τα λόγια του Μπέου. Ο άνθρωπος αυτός σέρνεται για να ζήσει. Με στεναχωρεί ο τρόπος που μια τόσο ξεκάθαρη δολοφονία, με τα θύματα και τους επιζώντες της, έχει γίνει αντικείμενο λαϊκισμών, μικροπολιτικής, ματσίλας, δήθεν γνώσης για τα πάντα από τον κάθε τυχοδιώκτη.
Τα απογεύματα των ιδιαίτερων ανθρώπων
Δεν είναι εύκολο πια να γράφω αστόχευτα. Κι αυτό δυσκολεύει ακόμη περισσότερο τη σχέση μου με τις λέξεις. Δεν είναι εύκολο να καθίσω να γράψω και να μην έχω καμιά σημείωση στο χαρτί, τίποτα κατά νου. Έχει αλλάξει με τα χρόνια η ευαισθησία –ή όχι- που είχα απέναντι σε ό,τι συμβαίνει γύρω μου.