«Μαμά, γιατί είμαι τόσο θυμωμένος;»
Δε θα επιτρέψω ποτέ ξανά σε κανέναν, καμία και τίποτα να με πείσει ότι ο θυμός μου και η στεναχώρια μου δεν είναι ανθρώπινα, δεν είναι λογικά, δεν χρειάζονται.
Λέξη κλειδί: Δικαιοσύνη
Τελικά τι είναι νόμιμο;
Σε έναν κόσμο όπου η φτώχεια δεν κηρύσσεται παράνομη, και κηρύσσεται παράνομη η μετανάστευση, φτύνω τους νόμους σας και σας λυπάμαι.
Κι αν το επέλεγες; Θ’ άλλαζε κάτι;
“Δεν επιλέγεις να είσαι τρανσέξουαλ – Επιλέγεις να είσαι τρανσφοβικός”. Κι ενώ η επιστήμη συμφωνεί μ’ αυτό, εγώ αναρωτιέμαι: κι αν το επέλεγες; Θ’ άλλαζε κάτι;
Με κατάληψη νικιέται η εγκατάλειψη
Η Χρύσα Λύκου μίλησε με τη Μάγδα Φύσσα, τη Φωτεινή Βελεσιώτου, την Έλλη Τρίγγου τον απεργό πείνας και πολλούς άλλους, συμφωνώντας ότι τα χέρια πρέπει να μείνουν κάτω απ’ τα Προσφυγικά.
Φωνάζει ο κλέφτης!
Η “Ρουμάνα” έχει ήδη υποπέσει στο μεγαλύτερο αμάρτημα Ευρωπαίου λειτουργού από συστάσεως ΕΕ. Είναι χρήσιμη!
Τα απογεύματα των ιδιαίτερων ανθρώπων
Δεν είναι εύκολο πια να γράφω αστόχευτα. Κι αυτό δυσκολεύει ακόμη περισσότερο τη σχέση μου με τις λέξεις. Δεν είναι εύκολο να καθίσω να γράψω και να μην έχω καμιά σημείωση στο χαρτί, τίποτα κατά νου. Έχει αλλάξει με τα χρόνια η ευαισθησία –ή όχι- που είχα απέναντι σε ό,τι συμβαίνει γύρω μου.
Δίκη Τεμπών: Ερωτήματα για τη διαφάνεια και την πρόσβαση των δημοσιογράφων
Σε μια περίοδο όπου το δημόσιο ενδιαφέρον για τη δικαστική διερεύνηση του εγκλήματος των Τεμπών παραμένει ιδιαίτερα αυξημένο, θεωρούμε αναγκαίο να αναδείξουμε ένα ζήτημα που αφορά άμεσα τον τρόπο με τον οποίο ασκείται το δημοσιογραφικό έργο.
Η τρυφερότητα που φοβούνται
Τα Τέμπη μου έμαθαν ότι ο άνθρωπος που ζει μέσα μου, το παιδί που μόνο έδινε και δεν έπαιρνε ποτέ, δε μπορεί να αναπνεύσει σε κανένα σύστημα όπου είναι παράπλευρη απώλεια. Σε κανένα σύστημα όπου είναι διαχειριστικό έξοδο, είτε η ζωή μου είτε η νοσηλεία μου.
Τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος;
Εδώ που φτάσαμε, να είσαι άνθρωπος σημαίνει να πληρώνεις το κόστος. Όμως πληρώνουμε το κόστος με την ελπίδα να είμαστε οι τελευταίοι που θα το πληρώσουμε. Δεν είμαστε άνθρωποι για να ακούσουμε «ευχαριστώ», δεν είμαστε άνθρωποι για να είναι οι απάνθρωποι καλοί με ‘μας. Είμαστε άνθρωποι γιατί δε μπορούμε αλλιώς. Είμαστε άνθρωποι γιατί, πρώτα πρώτα, θέλουμε να τα έχουμε καλά με τους εαυτούς μας.