Το The Untold βρέθηκε στο 27ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Αθήνας, και μέσα από τον φακό της Μαρίας Γαλάτη σας μεταφέρει ένα δείγμα από την πολυπολιτισμική γιορτή, που φέρνει για 27 πλέον χρόνια κοντά ανθρώπους όλου του κόσμου, με έναν βασικό κοινό...
Αντιφασιστικές συλλογικότητες και πολιτικές οργανώσεις από ευρύ φάσμα, συγκεντρώθηκαν για να ζητήσουν το κλείσιμο των γραφείων του Εθνικού Μετώπου στους Αμπελόκηπους.
Η Χρύσα Λύκου μίλησε με τη Μάγδα Φύσσα, τη Φωτεινή Βελεσιώτου, την Έλλη Τρίγγου τον απεργό πείνας και πολλούς άλλους, συμφωνώντας ότι τα χέρια πρέπει να μείνουν κάτω απ’ τα Προσφυγικά.
Ο Πάνος Ρούτσι μιλάει στο The Untold και τη Μαρία Κεφαλά έξω από το Συνεδριακό Κέντρο Λάρισας, εκεί όπου στις 23/3 θα ξεκινήσει η μεγάλη δίκη για τα Τέμπη.
1 χρόνος theuntold.gr. 1 χρόνος φωτογραφίες, 1 χρόνος λέξεις. 1 χρόνος γεγονότα που σημάδεψαν τον δρόμο της διεκδίκησης και του αγώνα, μέσα από ένα ψηφιακό λεύκωμα 100 σελίδων.
Δεν έχω όρεξη για πρωτοτυπία σήμερα. Ξεκινάω απλά με μια κλισέ αναρώτηση: Ένα δέντρο που πέφτει σε ένα δάσος όπου δεν υπάρχει κανείς κοντά να το δει ή να το ακούσει, κάνει θόρυβο; Πώς ορίζουμε τον ήχο αν όχι ως κάτι που αφού μεταφερθεί με τα ηχητικά κύματα διεγείρει τα αισθητήρια όργανα κάποιου που θα τον κάνουν υπαρκτή αίσθηση;
Από τα συντρίμμια της Γάζας μέχρι τους δρόμους του Νεπάλ, η χρονιά σημαδεύτηκε από εξεγέρσεις και μαζικές κινητοποιήσεις, όπου νέοι και πολίτες ύψωσαν τη φωνή τους απέναντι στη βία, τη διαφθορά και την αδικία.
Τα μπλόκα είναι η ιδανική ευκαιρία να μπολιαστούν άνθρωποι και ιδέες. Να καταφερθούν συμφωνίες, αλλά και να συγκεκριμενοποιηθούν διαφωνίες. Από τη δική μου ιστορία, ενός ανθρώπου από την ελληνική επαρχία, που του φορτωθήκαν ιδέες που δεν έκρινε ποτέ, απλά του είπαν «πως είναι το σωστό», έχω το θράσος να δηλώσω ότι ο άνθρωπος δεν είναι, αλλά γίνεται, τις περισσότερες φορές.
Έξι του Δεκέμβρη. Θα ήμουν η νύχτα που ο κόσμος, πριν πνιγεί, καίει το περιβάλλον του με έναν επιθανάτιο ρόγχο βγαλμένο από όνειρα σκοτεινά και φαντασίες άρρωστες. Η νύχτα που κόπηκε άλλο ένα νήμα μιας νεαρής ζωής που έψαχνε τον τρόπο της να αντέξει του κόσμου τη σκατίλα, για την οποία για κάποιο λόγο ο ίδιος είναι περήφανος.