Λέξη κλειδί: Κινηματικά

«Το κόσμημα δεν είναι απλά στολίδι, είναι μνήμη, αντίσταση, ψυχή – Αν η τέχνη δεν ήταν πολιτική, οι εξουσίες δεν θα την λογόκριναν ποτέ»

Στον λαιμό μου, εδώ και πολλούς μήνες έχω ένα μενταγιόν. Είναι το πρώτο σε όλη τη ζωή μου, που δεν βγάζω ούτε όταν κοιμάμαι. Το έχει φτιάξει η Μαριάννα και είναι η λωρίδα της Γάζας.

29 κατασκευαστές πλυντηρίων συνιστούν… Να αράξεις στο καναπέ σου

Να σου αφήσω το καλύτερο για το τέλος… ποιος σου είπε ότι μπαίνοντας σε ένα τρένο στον ελληνικό σιδηρόδρομο θα φτάσεις σώος και αβλαβής στο προορισμό σου; Άκου φίλε είναι ντροπή και ντρέπομαι να τα υπαινίσσεσαι αυτά αφού τα είπε ο υπουργός ο Κωστάκης ο Καραμανλής.

Ευχαριστώ που με απολύσατε

Δεν είμαι και δε θέλω να είμαι ο Αντώνης από τα Τέμπη. Ούτε ο Αντώνης που μετανάστευσε. Ούτε ο Αντώνης που πείνασε. Ούτε ο Αντώνης που, ξέρω ‘γω, έγινε μηχανικός. Είμαι ο Αντώνης που δε γουστάρει έναν κόσμο που βαστάζεται στις πλάτες όσων πονάνε. Και θέλω η ιστορία να με βρίσκει πάντα μαζί τους, είτε βγήκαν από τρένο, είτε από βάρκα, είτε μέσα από τις φωτιές ή τις πλημμύρες στα σπίτια τους, είτε από εξώσεις ή εθνοκαθάρσεις. Για όλες τις χειραψίες και τις αγκαλιές στους δρόμους που περικυκλώνουν τα ΜΑΤ.

Πύλος – Τέμπη – Παλαιστίνη: Δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη

Το αίτημα για δικαιοσύνη,  για μια δικαιοσύνη που θα έπρεπε να είναι αυτόνομη και αυτονόητη, μας θυμίζει ότι η πλειοψηφία του κόσμου δεν ξεχνά, απαιτεί την αλήθεια,  διεκδικεί την τιμωρία όλων ανεξαιρέτως των υπευθύνων και τη δικαίωση της μνήμης των θυμάτων…

Τέμπη: Κοιτώντας το δέντρο, χάνοντας το δάσος

Ο ασθενής όχι απλά δε σώζεται. Ο ασθενής πρέπει να βγει από τη μηχανική υποστήριξη και να αποτεφρωθεί. Πρέπει να φύγει, να κάνει χώρο για το νέο κορμί της κοινωνικής δικαιοσύνης, την τίμια ύπαρξη της λαϊκής αλληλεγγύης.

15ο Αντιρατσιστικό φεστιβάλ Πρέβεζας: Μια τελίτσα ακόμη για έναν πιο ανθρώπινο κόσμο

«Κι όμως αδερφέ μου, εμείς θα φτιάξουμε έναν κόσμο πιο ανθρώπινο!».

Γιώργος Νούνεσης: Ο φωτογράφος της φύσης και… των κινημάτων

Η φωτογραφία είναι αγάπη. Όμως μπορεί να είναι και τρόπος ζωής. Ο Γιώργος Νούνεσης ανοίγει ένα παράθυρο στον κόσμο του, από τις θάλασσες της Αμοργού έως τον δρόμο.