Όχι, μάγκες, τα «σπίτια» δεν ξαναχτίζονται!
Μαζί με τη φωτιά θα ‘χουν καεί κι οι αναμνήσεις, τα συναισθήματα, τα παιδικά σου χρόνια κι οι μυρωδιές που σε μεγάλωσαν. Ξαναχτίζονται;
Politics
Οι (ονομαστικά) πλούσιοι Έλληνες και η “παγίδα του Μαρκ Τουέιν”
Στην πραγματικότητα το πιάτο είναι άδειο. Ονομαστικά έχουμε φάει και γλυκό. Υπάρχει μόνο μία σωστή ανάγνωση. Μάντεψε ποια…
Τετραήμερη Εργασία: η ευχή κι η προσευχή
Ο Νίκος Ανδρουλάκης την υποσχέθηκε. Ας πούμε κι ότι τη θέλει. Τη μπορεί;
Φωνάζει ο κλέφτης!
Η “Ρουμάνα” έχει ήδη υποπέσει στο μεγαλύτερο αμάρτημα Ευρωπαίου λειτουργού από συστάσεως ΕΕ. Είναι χρήσιμη!
100 ημέρες Ζόχραν Μαμντάνι: Πώς το «Αμερικανικό όνειρο» γίνεται πραγματικότητα στη Νέα Υόρκη
Τέσσερις μήνες και κάτι πέρασαν από τη μέρα που ο Ζόχραν Μαμντάνι ψηφίστηκε από τους πολίτες της Νέας Υόρκης για να γίνει ο επόμενος δήμαρχος της πόλης, με τον 33χρονο να συμπληρώνει σήμερα 100 μέρες στη δημαρχία, μετά την ορκομωσία...
«Ασυμβίβαστα» Συμβιβασμένοι
Δεδομένο 1: Στην Ελλάδα η διάκριση των εξουσιών είναι ανέκδοτο. Κι όχι, γι’ αυτό δεν ευθύνεται η Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη, ούτε ο Σύριζα του Τσίπρα, ούτε το ΠΑΣΟΚ του Αντρέα – το ίδιο το πολίτευμα, με ζιβάγκο, με γραβάτα ή χωρίς, ζητάει τη νομοθετική εξουσία σε σφιχτή αγκαλιά με την εκτελεστική. Κι άρα, πώς να διαχωρίσεις κάτι de facto σφιχταγκαλιασμένο; Τρέχα γύρευε…
Και για πείτε κύριε Μαρινάκη μου – μου λείπει μια αγωγή – το Λιμενικό έκανε επιχείρηση διάσωσης ή αποτροπής;
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στοχοποίησε τον Χρήστο Αβραμίδη με χαρακτηρισμούς όπως «θρασύδειλος» και ισχυρίστηκε ότι ενήργησε σε «εντεταλμένη υπηρεσία», υπερβαίνοντας κάθε όριο θεσμικής συμπεριφοράς.
Λάρισα: Τέμπη, κρατική βία και δικαιοσύνη
«Κλαίει όλο το αμφιθέατρο» μου σημειώνει η Μαρία στο χαρτάκι μπροστά μου. Σηκώνω τα μάτια μου και βλέπω δακρυσμένα μάτια. Πολλά. Εκείνη κάθεται αριστερά μου. Δίπλα μου ο Πάνος, δίπλα του η Χρυσούλα, δίπλα της ο Αντώνης.
Χίος: Η δικηγόρος Χρυσάνθη Καούνη μιλά για ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο κρατικής βίας στη θάλασσα
Από την Πύλο στη Χίο, το Λιμενικό επαναλαμβάνει τις ίδιες πρακτικές με το ίδιο αποτέλεσμα: νεκροί μετανάστες, καμία διαφάνεια και επιζώντες που από παθόντες μετατρέπονται σε κρατούμενους. Η δικηγόρος Χρυσάνθη Καούνη μιλά για ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο κρατικής βίας στη θάλασσα.