Τέσσερις μήνες και κάτι πέρασαν από τη μέρα που ο Ζόχραν Μαμντάνι ψηφίστηκε από τους πολίτες της Νέας Υόρκης για να γίνει ο επόμενος δήμαρχος της πόλης, με τον 33χρονο να συμπληρώνει σήμερα 100 μέρες στη δημαρχία, μετά την ορκομωσία...
Δεδομένο 1: Στην Ελλάδα η διάκριση των εξουσιών είναι ανέκδοτο. Κι όχι, γι’ αυτό δεν ευθύνεται η Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη, ούτε ο Σύριζα του Τσίπρα, ούτε το ΠΑΣΟΚ του Αντρέα – το ίδιο το πολίτευμα, με ζιβάγκο, με γραβάτα ή χωρίς, ζητάει τη νομοθετική εξουσία σε σφιχτή αγκαλιά με την εκτελεστική. Κι άρα, πώς να διαχωρίσεις κάτι de facto σφιχταγκαλιασμένο; Τρέχα γύρευε…
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στοχοποίησε τον Χρήστο Αβραμίδη με χαρακτηρισμούς όπως «θρασύδειλος» και ισχυρίστηκε ότι ενήργησε σε «εντεταλμένη υπηρεσία», υπερβαίνοντας κάθε όριο θεσμικής συμπεριφοράς.
«Κλαίει όλο το αμφιθέατρο» μου σημειώνει η Μαρία στο χαρτάκι μπροστά μου. Σηκώνω τα μάτια μου και βλέπω δακρυσμένα μάτια. Πολλά. Εκείνη κάθεται αριστερά μου. Δίπλα μου ο Πάνος, δίπλα του η Χρυσούλα, δίπλα της ο Αντώνης.
Από την Πύλο στη Χίο, το Λιμενικό επαναλαμβάνει τις ίδιες πρακτικές με το ίδιο αποτέλεσμα: νεκροί μετανάστες, καμία διαφάνεια και επιζώντες που από παθόντες μετατρέπονται σε κρατούμενους. Η δικηγόρος Χρυσάνθη Καούνη μιλά για ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο κρατικής βίας στη θάλασσα.
Δεν φοβάμαι το Νατσιό της Βουλής. Τρέμω το Νατσιό της τάξης.
Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2025. 1054 μέρες μετά το έγκλημα στα Τέμπη και 102 μέρες από τη μέρα που ο Πάνος Ρούτσι σταμάτησε την απεργία πείνας που έκανε για 23 μέρες.
Αν η Μαρία Καρυστιανού προστεθεί στο προεκλογικό ντιμπέιτ, θα προσφέρει μια καθαρή, ανόθευτη επιλογή. Όμως αυτή είναι μονάχα η μία πλευρά του νομίσματος…
«Το σίγουρο είναι ότι δεν θα επιτρέψουμε ο Σύλλογός μας να γίνει όχημα για προσωπικές πολιτικές επιδιώξεις».