Δεδομένο 1: Στην Ελλάδα η διάκριση των εξουσιών είναι ανέκδοτο. Κι όχι, γι’ αυτό δεν ευθύνεται η Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη, ούτε ο Σύριζα του Τσίπρα, ούτε το ΠΑΣΟΚ του Αντρέα – το ίδιο το πολίτευμα, με ζιβάγκο, με γραβάτα ή χωρίς, ζητάει τη νομοθετική εξουσία σε σφιχτή αγκαλιά με την εκτελεστική. Κι άρα, πώς να διαχωρίσεις κάτι de facto σφιχταγκαλιασμένο; Τρέχα γύρευε…
«Δεν θα σωπάσουμε, δεν θα υποχωρήσουμε, θα συνεχίσουμε».
Η κινητοποίηση ήταν επικεντρωμένη στις επιθέσεις που ξεκίνησαν από τις 6 Ιανουαρίου στις συνοικίες Sheikh Maqsoud και Ashrafieh στο Χαλέπι, περιοχές με κυρίως κουρδικό πληθυσμό.
Για ακόμα μια φορά, χωρίς μάλιστα να υπάρξουν βίαια επεισόδια, φάνηκε πως η προβακατορολογία είναι εδώ και έχει στασίδι στην Αριστερά. Γιατί;
Ο Δημήτρης Οικονομόπουλος διέκοψε την απεργία πείνας, την στιγμή που ο Πάνος Ρούτσι συνεχίζει για 13η ημέρα εν μέσω κυβερνητικών επιθέσεων και προπαγάνδας από τρολ και φυλοκυβερνητικά ΜΜΕ.
Το φως δεν νικάει πάντα το σκοτάδι, ειδικά αν το σκοτάδι έχει στασίδι στην τηλεόραση, την Βουλή, την κυβέρνηση και την κοινωνία. Οι σκοταδιστές κέρδισαν την μάχη, στο χέρι μας να χάσουν τον πόλεμο.
Mε σύνθημα «ένα τραγούδι για τα παιδιά που χάθηκαν στα τρένα… Θα φτάσουμε στο τέρμα! Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας», oι Φοιτητικοί Σύλλογοι Αθήνας διοργανώνουν τη συναυλία με τη συμμετοχή σημαντικών καλλιτεχνών και συγκροτημάτων.
Φωτογραφίες: Μαρία Γαλάτη