Τρία χρόνια Τέμπη: Η μνήμη ως πολιτική πράξη
Από τις 11 το πρωί, χθες, ο κόσμος μαζευόταν στο Σύνταγμα. Δεν ήταν ο περσινός, δεν είχε τον όγκο και την απελπισία εκείνη. Ήταν κόσμος ωριμότερος. Και πολύς. Τρία χρόνια. Από τα Τέμπη.
Τρία χρόνια μια ζωής γεμάτης φόβο, ανέχεια, υποτίμηση. Τρία χρόνια γεμάτα νεκρούς. Νεκρούς στις θάλασσές μας, νεκρούς στους χώρους εργασίας, νεκρούς στις Βιολάντες και τα νησιά.

Νεκροί και μέσα μας. Ή όχι; Οι 40.000 άνθρωποι (σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της αστυνομίας) που κατέβηκαν χθες στο Σύνταγμα δε θέλουν- θέλουμε- άλλους νεκρούς.

Στην εξέδρα οι συγγενείς και εργατικά σωματεία, σωματεία μηχανοδηγών, φοιτητικοί σύλλογοι.

Ο πρόεδρος του Συλλόγου θυμάτων Τεμπών Παύλος Ασλανίδης είπε μεταξύ άλλων:
«Συγκεντρωθήκαμε για να εκφράσουμε αλληλεγγύη στους συγγενείς και να καταδικάσουμε κάθε αθλιότητα. Ας ενωθούμε όλοι για να διεκδικήσουμε έναν κόσμο ασφαλή και δίκαιο. Τίποτα και κανένας δεν έχει ξεχαστεί. Απαιτούμε φως και Δικαιοσύνη για την τραγωδία που κόστισε τόσες ζωές.

Δεν λάβαμε την αναγκαία συμπαράσταση από την πολιτεία αντί γι’ αυτό βρήκαμε αδιαφορία και συγκάλυψη, που μετέτρεψε το πένθος μας σε οργή. Σήμερα ζητάμε ένα μόνο πράγμα: Δικαιοσύνη. Χωρίς δικαιοσύνη δεν υπάρχει μέλλον, ούτε πατρίδα. Απαιτούμε πλήρη διαλεύκανση του εγκλήματος και διασφάλιση ότι όλοι θα ζούμε και θα ταξιδεύουμε με ασφάλεια».












Φωτογραφίες: Μαρία Γαλάτη
Διαβάστε επίσης:
Ο Ρουβίκωνας εξηγεί πώς οι απόκριες βοήθησαν στο να βρεθεί στην ταράτσα της Hellenic Train (video)
«Κάντε ησυχία όταν τα παιδιά κοιμούνται, όχι όταν τα σκοτώνουν» (εικόνες)






