Πώς απάντησε το Ισραήλ στη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου; Ακόμα κι αν προσπαθήσω να δικιολογήσω την ισραηλινή οργή και το σοκ, η Παλαιστίνη πλήρωσε πολλά, πληρώνει πολλά και τα πληρώνει χωρίς πραγματική συμμετοχή στην ευθύνη
Σε τι διαφέρει η επανάσταση απ’ την τρομοκρατία; Τι διαχωρίζει την άμυνα απ’ την αποκτήνωση; Πού τελειώνει ο πόλεμος και πού ξεκινάει η εθνοκάθαρση; Λοιπόν, στο δικό μου μυαλό υπάρχει μια γραμμή κόκκινη, πλατιά, καθαρή σαν τη συνείδηση του αθώου. Εκτέλεση γυναικών, σφαγή παιδιών, ένοπλες επιθέσεις σε άοπλους. Βομβαρδισμός σχολείων και νοσοκομείων. Πόλεμος κόντρα στους κανόνες του πολέμου. Όλ’ αυτά δεν γίνεται να ‘ν’ επανάσταση, ούτε αντίσταση, ούτε αντίδραση. Αυτά είναι σκέτα εγκλήματα.
Αν συμφωνούμε στα παραπάνω (αν δεν συμφωνούμε σ’ αυτά, δεν συμφωνούμε πιθανώς σε τίποτα), τότε a priori κατατάσσουμε τη Supernova της 7ης Οκτωβρίου 2023 ψηλά στη λίστα των μεγάλων σφαγών του 21ου αιώνα. Ακόμα κι αν οι αριθμοί που ισχυρίζεται η ισραηλινή πλευρά δεν ισχύουν, ακόμα κι αν όντως η Χαμάς είχε ως στόχο την πρόκληση σοκ και τελικά η κατάσταση ξέφυγε απ’ τον έλεγχο, ηθελημένα ή όχι, το γεγονός είναι γεγονός: στη Supernova τελικά συνέβη τρομοκρατική επίθεση. Μεγάλη και μακάβρια. Υπό την ανοχή ή την ύποπτη αποτυχία του ισραηλινού στρατού, προσχεδιασμένα ή μέσα σε πανικόβλητη οργή, πάντως τρομοκρατία. Κρατούμενο πρώτο.
Πώς απάντησε το Ισραήλ στη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου; Ακόμα κι αν προσπαθήσω να δικιολογήσω την ισραηλινή οργή και το σοκ, η Παλαιστίνη πλήρωσε πολλά, πληρώνει πολλά και τα πληρώνει χωρίς πραγματική συμμετοχή στην ευθύνη. Ο Νετανιάχου αποφάσισε να μην κάνει καμιά αυτοκριτική για την ελλειμματική ασφάλεια, και βρήκε ευκαιρία να ξεπεράσει κατά πολύ τη βιβλική επιταγή του οφθαλμού για οφθαλμό: αν εσείς βγάλατε το μάτι μας, εμείς θα σας πάρουμε το κεφάλι!
Όλ’ αυτά είναι γνωστά, όμως οδηγούν σ’ ένα πρόδηλο συμπέρασμα, που αν και τόσο εύκολο, το Ισραήλ αρνείται να το δεχτεί: αν η Χαμάς εκτελεί τρομοκρατία, τότε το Ισραήλ πράττει εθνοκάθαρση. Δεν γίνεται διαφορετικά, τουλάχιστον όχι χωρίς βλάβη της λογικής. Κι αυτό έχει μια εξήγηση πολύ απλή, τόσο απλή που στο φινάλε όλοι την ξεχνάμε. Σ’ αυτό τον κόσμο, όλα έχουν μια αιτία.
Ακριβώς επειδή δεν ζούμε σε κόσμους του Τόλκιν ή της Ντίσνεϊ, αυτό που ονομάζουμε κακό “για το κακό” δεν υπάρχει. Όλα προκύπτουν από συμφέρον, ή απ’ τον τρίτο νόμο του Νεύτωνα: δράση κι αντίδραση. Η Γερμανία του Γ’ Ράιχ γεννιέται απ’ την ταπείνωση του γερμανικού λαού (και του βοιωτικού επιπέδου του) στο μεσοπόλεμο. Η 11η Σεπτεμβρίου έρχεται (ή υποστηρίζει πως έρχεται, μικρή απόσταση εν προκειμένω) ως αποτέλεσμα της δυτικής εκμετάλλευσης των ανατολικών κρατών. Κι η Χιροσίμα ως αποτέλεσμα της άρνησης των Ιαπώνων να εγκαταλείψουν έναν χαμένο πόλεμο. Αν ψάξεις, σε κάθ’ επίθεση ανθρώπου σε άνθρωπο, θα βρεις αιτίες ή έστω αφορμές. Αρκούν οι αιτίες αυτές για να δικιολογήσουν το αιτιατό τους; Όχι! Γιατί; Ξανά η ίδια απάντηση: αθώοι, γυναικόπαιδα, εγκλήματα πολέμου, Άουσβιτς, Ναγκασάκι, Δίδυμοι Πύργοι, Supernova, Γάζα…
Δεν έχει λοιπόν σημασία τι σε προκάλεσε. Σημασία έχει τι κάνεις. Υπάρχει ένα όριο. Πρέπει να υπάρχει. Το όριο των μη πολεμιστών. Το όριο των αμάχων. Αν βομβαρδίζεις νοσοκομεία, αν κατεδαφίζεις σχολεία, αν “καθαρίζεις” ολόκληρες πόλεις, είσαι εγκληματίας. Το ίδιο κι αν σφάζεις φοιτητές σε συναυλία, παρότι η κλίμακα είναι εμφανώς διαφορετική. Αν λες ότι δεν είσαι, τότε κανείς δεν είναι. Κι ο Νετανιάχου κάνει ακριβώς αυτό, σ’ έναν κόσμο που, δυστυχώς, δεν τον φέρνει προ των ευθυνών του.
Κανείς. Ούτε οι Ταλιμπάν του 2001, ούτε οι Αμερικανοί της ατομικής βόμβας, ούτε οι ναζί των στρατοπέδων συγκέντρωσης, ούτε οι σύμμαχοι της Δρέσδης, μοιραία ούτε η οποιαδήποτε Χαμάς. Αν η ισοπέδωση μιας ολόκληρης περιοχής, αν η εξαφάνιση ενός ολόκληρου λαού αθώων δεν είναι γενοκτονία, τότε καμία επίθεση σε αθώους δεν είναι απολύτως τίποτα. Όλα είναι αιτιατά, όλα έχουν αίτια, όμως εν τω μεταξύ σκοτώνονται χιλιάδες, κι όλα ορίζονται καλώς καμωμένα. Τότε μηδενίσαμε.
Η Παλαιστίνη θα εξαφανιστεί, και θα την ακολουθήσει η Ουκρανία, η Κύπρος, η Αφρική. Κάθε κεφάλι για μάτι, αφού το μάτι των αθώων θα ονομάζεται εξέγερση, και το κεφάλι των αθώων νόμιμη άμυνα. Και τότε, η επόμενη Χιροσίμα δεν θα γραφτεί ποτέ στην ιστορία, γιατί μαζί της θα τελειώσει κι η ιστορία της ανθρωπότητας…
Διαβάστε επίσης:
Οι άνθρωποί μας γύρισαν – Τώρα πρέπει να τους προστατεύσουμε από την κυβέρνηση
