«Κάτι Κουνιέται»: Ένα τραγούδι για το μαζί, για τη δικαιοσύνη – Ένα τραγούδι δικό μας

«Ο σπόρος της δημιουργίας του τραγουδιού βρίσκεται στις φετινές μεγάλες συγκεντρώσεις»

Όταν ένας πολύ δικός σου άνθρωπος φτιάχνει κάτι η χαρά και η συγκίνηση είναι διπλή. Ο Δημήτρης Παπαβομβολάκης που υπογράφει μαζί με τον Σταμάτη Μορφονιό το «Κάτι Κουνιέται» δεν είναι απλά δικός μας άνθρωπος. Είναι ένας από εμάς. Και το καινούργιο του τραγούδι είναι και δικό μας.

Ένα τραγούδι που όπως λέει ο Δημήτρης Παπαβομβολάκης: «ο σπόρος της δημιουργίας του τραγουδιού βρίσκεται στις φετινές μεγάλες συγκεντρώσεις. Η πρωτόγνωρη συγκίνηση που βρεθήκαμε όλοι μαζί και η ανησυχία για το αν η αυθόρμητη συνάντησή μας στους δρόμους θα καταφέρουμε να μετατραπεί σε αγώνας. Κάτι κουνήθηκε μέσα στον καθένα μας, σε όλη την Ελλάδα, και ζήτησε δικαιοσύνη για όσους χάθηκαν άδικα και χάνονται ακόμα σ’ αυτή τη Γη. Το μόνο που έχουμε είναι ο ένας τον άλλον και το καταλάβαμε πλέον καλά. Ας μην αφήσουμε ο ένας τον άλλον πια μόνο ποτέ». και συμπληρώνει ο συνδημιουργός του Σταμάτης Μορφονιός: «Ένα τραγούδι που φτιάξαμε παρέα με τον Δημήτρη. Για όσα μας καίνε πιο πολύ. Για το «μαζί». Για την δικαιοσύνη».

Ακούστε το:

Οι στίχοι:

«KATI KOYNIETAI

Κάτι κουνιέται

Κάτι κουνιέται, κάτι σαλεύει

Τα σωθικά μας ανακατεύει

Μα δεν προφταίνει

Μα δεν προφταίνει να μπει αέρας

Το φως μιας άλλης, καινούργιας μέρας

Κι αυτό μερεύει

Νιώθουμε κάτι

Νιώθουμε κάτι έστω για λίγο

Πονάς, πονάω

Δεν είσαι μόνος, έχεις εμένα

Έχεις εμένα κι εγώ εσένα

Φοβάμαι πάλι θα χωριστούμε

Πριν γίνουμε ένα

Τι κι αν μας θέλουν φοβισμένους κι απαθείς

Κράτα μου εσύ το χέρι και μη φοβηθείς

Ε-έι, το δίκιο ν’ απλωθεί

Από τα Τέμπη ως την Πύλο κι ακόμα πιο μακριά

Ε-έ, να φτάσει μια κραυγή

Στον ουρανό της Γάζας ν’ ακουστεί για λευτεριά

Ε-έι, βρεθήκαμε μαζί

Και στο σκοτάδι ανάψαμε μια φλόγα στην καρδιά

Ε-έι, νεκροί και ζωντανοί

Να βρούνε στη δικαίωση γλυκιά παρηγοριά

Ε-έι, το δίκιο ν’ απλωθεί

Από τα Τέμπη ως την Πύλο κι ακόμα πιο μακριά

Ε-έ, να φτάσει μια κραυγή

Στον ουρανό της Γάζας ν’ ακουστεί για λευτεριά

Ε-έι, βρεθήκαμε μαζί

Και στο σκοτάδι ανάψαμε μια φλόγα στην καρδιά

Ε-έι, νεκροί και ζωντανοί

Να βρούνε στη δικαίωση γλυκιά παρηγοριά

Έχουμε ο ένας τον άλλον κι αυτό είναι το μόνο μας όπλο σε κάθε αδικία

Υψωμένες γροθιές, ενωμένες φωνές, έτσι γράφεται η ιστορία

Στήνουν τείχη απέναντι μ’ όπλα φυλάν τις ζωές τους και τα κλοπιμαία

Θα γεννήσει η ιστορία ξανά και η βία θα είναι και πάλι η μαία

Δεν ξεχνάμε ποτέ όσους χάθηκαν μέσα σε σπίτια βομβαρδισμένα

Δεν ξεχνάμε ποτέ όσους χάθηκαν μέσα σε πλοία και μέσα σε τρένα

Δεν ξεχνάμε και δεν συγχωρούμε όσους βάζουν αθώα παιδιά μες στο χώμα

Οι γροθιές μας ψηλά, οι φωνές δυνατά κι οι ζωές μας στον δρόμο του αγώνα

Έχουμε ο ένας τον άλλον, μαζί θα το πάμε ως το τέλος και να το θυμάσαι

Το κεφάλι ψηλά, για όσους φύγανε άδικα πάλεψε, μην τους φοβάσαι

Είναι τόσος ο πόνος και τόσα τα δάκρυα, ο χρόνος αυτά δεν τα σβήνει

Δεν θα έρθει η ειρήνη ποτέ χωρίς πρώτα να έρθει η δικαιοσύνη»

Ταυτότητα

Στίχοι-μουσική: Δημήτρης Παπαβομβολάκης

Outro/Στίχοι-μουσική: Σταμάτης Μορφονιός

 Ενορχήστρωση: Σταμάτης Μορφονιός

 Όργανα-φωνές: Σταμάτης Μορφονιός, Δημήτρης Παπαβομβολάκης

Μίξη-mastering: Σταμάτης Μορφονιός

Visual: Δημήτρης Παπαβομβολάκης

Διαβάστε επίσης:

«Η νύχτα που έπεσε στις ψυχές μας», ένα βιβλίο για τη γενιά της Γένοβας

Gaza Is Here: Οι Παλαιστίνιοι της Γάζας στο Σύνταγμα [Βίντεο]

Συμπαιγνία τραπεζών – κυβέρνησης για τα δάνεια σε ελβετικό φράγκο

Τελευταία άρθρα:

  • Η Χρύσα Λύκου στο Untold: «Η δίκη της Χρυσής Αυγής τελείωσε, όχι ο αγώνας εναντίον του φασισμού»
    Θέματα

    Η Χρύσα Λύκου στο Untold: «Η δίκη της Χρυσής Αυγής τελείωσε, όχι ο αγώνας εναντίον του φασισμού»

    Έντεκα χρόνια μετά την έναρξη της δίκης και λίγους μήνες μετά την ολοκλήρωσή της σε δεύτερο βαθμό, η επιστροφή σε αυτή την ιστορική διαδρομή είναι μια αναμέτρηση με όσα συνέβησαν, με όσα δεν ξεχάστηκαν και με όσα εξακολουθούν να μας απειλούν.
    Διαβάστε περισσότερα
  • Ελία Σουλεϊμάν: «Να συνεχίσουμε να δημιουργούμε ομορφιά και ποίηση»
    Culture

    Ελία Σουλεϊμάν: «Να συνεχίσουμε να δημιουργούμε ομορφιά και ποίηση»

    Ο Ελία Σουλεϊμάν έχει κάνει τη σιωπή κινηματογραφική γλώσσα. Ο Παλαιστίνιος σκηνοθέτης, σεναριογράφος και ηθοποιός, μία από τις πιο ξεχωριστές φωνές του παλαιστινιακού και του διεθνούς κινηματογράφου, βρίσκεται αυτές τις ημέρες στην Αθήνα και την Τρίτη (13/10) μάς υποδέχθηκε στον Dounias*, σε μια συνάντηση με δημοσιογράφους.
    Διαβάστε περισσότερα
  • Nek & Josey: «Βλέποντας τις ανισότητες και τον φασισμό, σου γίνεται ανάγκη να εκφραστείς»
    CultureΦωτορεπορτάζ

    Nek & Josey: «Βλέποντας τις ανισότητες και τον φασισμό, σου γίνεται ανάγκη να εκφραστείς»

    Γνώρισα τον Josey στη συναυλία οικονομικής ενίσχυσης της Σελήνης, όταν ο Novel τον κάλεσε να ανέβει στη σκηνή, έχοντας ακούσει ένα κομμάτι του που του άρεσε. Μια κίνηση ουσιαστικής στήριξης, που έδωσε σε έναν νέο καλλιτέχνη την ευκαιρία να παρουσιάσει τη δουλειά του σε ένα μεγαλύτερο κοινό.
    Διαβάστε περισσότερα
  • Περνώντας τα σύνορα ενός άθλιου διαφημιστικού σποτ
    Απόψεις

    Περνώντας τα σύνορα ενός άθλιου διαφημιστικού σποτ

    Είναι ιστορίες ελεύθερες που δεν κλείνονται στα στενά κεφάλια αυτών που κυβερνάν. Είναι ιστορίες λερωμένες που δεν έχουν θέση στις αποστειρωμένες γραβάτες αυτών που αποφασίζουν. Είναι ιστορίες ειλικρινείς, αστείες, αφελείς, όμορφες. Ιστορίες που παίρνουν το αυστηρό μιας κοινοτικής οδηγίας, το ωμό μιας υπουργικής απόφασης, το εμετικό ενός τηλεοπτικού/ραδιοφωνικού σποτ και τα τσαλακώνουν σαν παλιόχαρτα γεμάτα μουτζούρες.
    Διαβάστε περισσότερα
  • Τέμπη και Σκουριές – «Να μην φοβόμαστε να αγγίξουμε τις πληγές μας»
    PoliticsΦωτορεπορτάζ

    Τέμπη και Σκουριές – «Να μην φοβόμαστε να αγγίξουμε τις πληγές μας»

    Μπορεί σε λίγες μέρες να γυρίζουμε τα ρολόγια μας μια ώρα πίσω, όμως στην Χαλκιδική την Παρασκευή  9 Οκτωβρίου άλλαξεη ώρα κάπως αλλιώτικα.
    Διαβάστε περισσότερα
  • Γκρεμίστε μας
    Απόψεις

    Γκρεμίστε μας

    Εκείνο το πρωί ήθελα να φύγω από αυτόν τον τόπο, γιατί δε χωρούσε τις επιθυμίες μου. Τη σύγκρουση με το σαθρό, το γκρέμισμα αυτού που ήδη βλέπει τα θεμέλιά του να τρίζουν σηκώνοντας σκόνη. Ήθελα να φύγω για να νιώσω επιτέλους ότι κάνω κάτι γι' αυτό τον κόσμο.
    Διαβάστε περισσότερα