Την ίδια στιγμή που χιλιάδες φωνές ανά τον κόσμο ζητούν παύση πυρός και διεθνή λογοδοσία, η ελληνική κυβέρνηση επιλέγει να στοχοποιεί εκείνους που τολμούν να φωνάξουν «Λευτεριά στην Παλαιστίνη».
Σε μια ακόμη επίδειξη καταστολής και αυταρχισμού, οι ελληνικές αρχές προχώρησαν το πρωί της Τρίτης στην προσαγωγή 15 μελών της Νεολαίας Νέας Αριστεράς, οι οποίοι/ες συμμετείχαν σε συμβολική ακτιβιστική παρέμβαση στην Ακρόπολη, ζητώντας τον άμεσο τερματισμό της γενοκτονίας στη Γάζα.
Η δράση περιλάμβανε την ανάρτηση της σημαίας της Παλαιστίνης, παγκόσμιου συμβόλου αγώνα για ελευθερία, αξιοπρέπεια και δικαιοσύνη.
Σε ανακοίνωσή της, η Νεολαία Νέας Αριστεράς καταγγέλλει την ποινικοποίηση της αλληλεγγύης και καλεί σε άμεση συγκέντρωση αλληλεγγύης έξω από τη ΓΑΔΑ.
«Η κυβέρνηση επιλέγει να ποινικοποιεί την αλληλεγγύη, αντί να καταδικάζει την γενοκτονία. Να το ξέρει καλά: δεν τρομοκρατούμαστε! Ο αγώνας για μια ελεύθερη Παλαιστίνη συνεχίζεται, σε κάθε γωνιά του πλανήτη, μέχρι ο παλαιστινιακός λαός να ζήσει ελεύθερος στον τόπο του. Καμιά σιωπή για τη Γάζα. Να αφεθούν ελεύθεροι/ες τώρα οι προσαχθέντες», σημειώνει στην ανακοίνωση της η νεολαιίστικη οργάνωση.
Την ώρα που το Ισραήλ συνεχίζει αδιάκοπα τη φονική του επίθεση στη Γάζα, με χιλιάδες νεκρούς αμάχους, εκατοντάδες χιλιάδες εκτοπισμένους και τις υποδομές κατεστραμμένες, η διεθνής κοινότητα αποδεικνύεται υποκριτική και διστακτική.
Οι επίσημες κυβερνήσεις, ανάμεσά τους και η ελληνική, επιλέγουν τον ρόλο του θεατή ή, ακόμα χειρότερα, του συνεργού. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έχει μόνο αποτύχει να καταδικάσει με σαφήνεια τα εγκλήματα του Ισραήλ.
Συμπλέει σε επίπεδο πολιτικής, διπλωματίας και στρατιωτικών συμφωνιών, προσφέροντας στήριξη και άλλοθι σε ένα κράτος που βομβαρδίζει χωρίς έλεος.
Την ίδια στιγμή που χιλιάδες φωνές ανά τον κόσμο ζητούν παύση πυρός και διεθνή λογοδοσία, η ελληνική κυβέρνηση επιλέγει να στοχοποιεί εκείνους που τολμούν να φωνάξουν «Λευτεριά στην Παλαιστίνη».
Η στάση της ΕΛ.ΑΣ. απέναντι σε μια ειρηνική συμβολική ενέργεια εντάσσεται σε ένα ευρύτερο μοτίβο ποινικοποίησης κάθε μορφής πολιτικής διαμαρτυρίας και αλληλεγγύης που δεν ταιριάζει στο κυβερνητικό αφήγημα (χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιων πρακτικών, ο Ρουβίκωνας).
Από τους φοιτητικούς αγώνες μέχρι τις πορείες για τη Γάζα, ο αυταρχισμός και η επιβολή σιγής αποτελούν την «απάντηση» του κράτους.
Η προσπάθεια φίμωσης κάθε φωνής που υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και καταδικάζει τον αποικιακό εποικισμό της Παλαιστίνης, είναι όχι μόνο αντιδημοκρατική, αλλά και ιστορικά ντροπιαστική για μια χώρα που κάποτε υπερηφανευόταν για τον ρόλο της στο διεθνές δίκαιο και την ειρήνη.
Η πραγματική ασέβεια δεν είναι να κρεμάσεις τη σημαία ενός καταπιεσμένου λαού στην Ακρόπολη, τον ιερό βράχο της δημοκρατίας, αλλά να φιμώνεις όσους και όσες την υπερασπίζονται. Οποιαδήποτε πράξη ακτιβισμού είναι κραυγή αξιοπρέπειας, αλληλεγγύης και διεθνούς συνείδησης.
Σε πείσμα της καταστολής, οι φωνές που ζητούν Δικαιοσύνη για την Παλαιστίνη θα πληθαίνουν. Ο παλαιστινιακός λαός δεν είναι μόνος.
Cover photo: Instagram/ youth.newleft
Διαβάστε επίσης:
