Οι άνθρωποι των Τεμπών. Μια κύηση πένθους που γεννάει οργή. Ορμητική όσο τα δάκρυά τους. 57 οικογένειες σε ρόλο ανακριτή, ερευνητή, δημοσιογράφου, πραγματογνώμονα, ψάχνουν απαντήσεις που έπρεπε να έχουν από την πρώτη στιγμή. Στοιχεία θαμμένα σε μπάζα. Τους ζητήσαμε να μας πουν τι θα έλεγαν, τι θα έκαναν αν είχαν την ευκαιρία να έχουν τον πρωθυπουργό σήμερα μπροστά τους. Μας απάντησαν.

Αναστασία Πλακιά, αδελφή των διδύμων 20χρονων κοριτσιών Θώμης και Χρυσής και ξαδέλφη της 20χρονης Αναστασίας

«Κύριε πρωθυπουργέ, εμείς από την πρώτη μέρα το μόνο που ζητήσαμε, ήταν να αποδοθούν ευθύνες και να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι του εγκλήματος και όσοι με τόση ευκολία αντιμετώπισαν τις ζωές των δικών μας ανθρώπων σαν να αξίζουν λιγότερο. Μετά από 24 μήνες βλέποντας στον ορίζοντα πως δεν υπάρχει καμία διάθεση για την αλήθεια, προκύπτουν τα συγκεκριμένα ΓΙΑΤΙ.

Γιατί ο πρωθυπουργός 2 ολόκληρα χρόνια μετά δηλώνει πως παραπλανήθηκε;

Να δεχτούμε ότι μπορεί να υπήρξε παραπλάνηση τις πρώτες 15 μέρες μετά το έγκλημα, γιατί δεν βρήκατε το θάρρος να το πείτε μόλις έπεσε στην αντίληψή σας;

Γιατί δεν δίνετε την εντολή ώστε η δικαιοσύνη να πάρει τον δρόμο της εφόσον μας είπατε πως εσείς ο ίδιος θέλετε να ρίξετε άπλετο φως στην υπόθεση, έπρεπε να βγούνε στον δρόμο πολίτες να ζητούν μαζί με μας τα αυτονόητα και έπειτα ο πρωθυπουργός να βγει να μιλήσει;

Γιατί αφήσατε σε θέσεις κλειδί ανθρώπους με πολιτικές ευθύνες; Άνθρωποι με πολιτικά αξιώματα να μην οδηγούνται στη δικαιοσύνη μαζί με εκείνους που σας παραπλάνησαν;

Γιατί αφήνετε τα τρένα ακόμη να λειτουργούν όταν η κατάσταση του σιδηροδρόμου μόνο χειρότερη γίνεται από το έγκλημα και μετά;

Ένα γιατί μόνο θα μείνει αναπάντητο, και αυτό είναι το γιατί οι αδερφές μου η ξαδέρφη μου και οι υπόλοιπες ψυχές;».

Σοφία Ζαροπούλου, μητέρα των διδύμων 20χρονων κοριτσιών Θώμης και Χρυσής

«Κύριε Μητσοτάκη, πόσο χρονικό διάστημα χρειάζεται ένας πρωθυπουργός για να καταλάβει ότι παραπλανήθηκε–εξαπατήθηκε; Και πόσο χρόνο χρειάζεται για να αντιδράσει κατά αυτών;»

Νίκος Πλακιάς, πατέρας των διδύμων 20χρονων κοριτσιών Θώμης και Χρυσής

«Είχατε λάβει γνώση για το τι συνέβαινε στο πεδίο του εγκλήματος εκείνο το βράδυ;»

Μάρθα Καραλή, μητέρα της 20χρονης Αναστασίας

«Αν ήταν δικό σας παιδί στο μοιραίο τρένο θα είχε αποδοθεί ήδη δικαιοσύνη; Έχετε σκοπό με πράξεις να προχωρήσουν οι διαδικασίες και να πληρώσουν οι ένοχοι;»

Δημήτρης Πλακιάς, πατέρας της 20χρονης Αναστασίας

«Πώς είναι δυνατόν μετά τον Καραμανλή και δεύτερος πολιτικός που είναι μπλεγμένος στα Τέμπη στην υπόθεση του μπαζώματος, ο κύριος Τριαντόπουλος, να είναι ακόμα υπουργός και βουλευτής;     

Όπως παραδεχτήκατε στη συνέντευξή σας, η εξεταστική δεν λειτούργησε σωστά. Και όμως 8 μέλη της στον αμέσως επόμενο ανασχηματισμό υπουργοποιήθηκαν… Το ίδιο έγινε και με τον υπεύθυνο της πυροσβεστικής εκείνο το βράδυ, ο οποίος μετά το έγκλημα έγινε διοικητής κεντρικής και βόρειας Ελλάδας, ενώ ο ίδιος είπε σε συνέντευξή του -δείχνοντας σχετικό έγγραφο- ότι ξεγελάστηκε».

Δημήτρης και Αθανασία Μπουρνάζη, παιδιά του Ευάγγελου Μπουρνάζη και αδέλφια του Παναγιώτη Μπουρνάζη

«Πιστεύετε πως αυτή την στιγμή ο ελληνικός σιδηρόδρομος τηρεί όλα τα κριτήρια ασφαλείας για να συνεχίσει να λειτουργεί;  Θα παροτρύνατε τα παιδιά σας να πάρουν αυτό το τρένο πριν και μετά τα Τέμπη;»

Μαρία Ντόλκα, μητέρα της 19χρονης Αναστασίας Παπαγγελή

«Ενημερωθήκατε ποτέ ή ζητήσατε να ενημερωθείτε ή απορρίπτατε οποιαδήποτε ενημέρωση για τα τρένα και φτάσαμε να μη λειτουργεί τίποτα από το 2019 που αναλάβατε;»

Gabrijela Forjan, μητέρα της 26χρονης Ελισάβετ Χατζηβασιλείου

«Στον Μητσοτάκη ως άνθρωπο δεν θα έλεγα απολύτως τίποτα διότι απεχθάνομαι τούς υπερόπτες και αλαζόνες. Στον Μητσοτάκη ως πρωθυπουργό θα ρώταγα:

Παρόλο που γνωρίζατε την κατάσταση στο σιδηρόδρομο εδώ και πολλά χρόνια, δεν κάνατε απολύτως τίποτα για να αποτραπεί αυτό που συνέβη.

Μετά το έγκλημα τοποθετήσατε τους συγγενείς θυμάτων απέναντί σας, σαν να είμαστε οι εχθροί σας, σαν να σας ενοχλεί η ύπαρξή μας και οι επίμονες αναζητήσεις απαντήσεων.

Έχω την εντύπωση ότι το μόνο που σας απασχολεί είναι να αποδείξετε ότι κανένας πολιτικός  δεν ευθύνεται για τίποτα απολύτως.

Είναι δυνατόν να μας βλέπετε μόνο σαν αριθμούς-ψήφους χωρίς την ανθρώπινη υπόσταση;

Μάλλον είναι….. Δυστυχώς».

Βάσω Κούλπα, μητέρα του 21χρονου Τάσου Κουτσόπουλου

«Ο Μητσοτάκης είναι αλαζόνας, εγωκεντρικός και κοιτάει μόνο το προσωπικό του όφελος, τέτοιο είδος “ανθρώπου- υποκείμενου” δεν τον αγγίζει αν στέρησαν τη ζωή του παιδιού μου και όλες τις υπόλοιπες ζωές.

Θα ρωτούσα αν είχα απέναντι μου ένα ειλικρινή άνθρωπο. Εδώ και δύο χρόνια από την πρώτη στιγμή του εγκλήματος παντού ψέματα, οπότε να ρωτήσω γιατί; Εφόσον ξέρω την απάντηση και πάλι ψέματα θα ακούσω».

Σωκράτης Μπόζο, γιος του Παυλίνι Μπόζο

«Κύριε πρωθυπουργέ, απαιτώ την τιμωρία των πραγματικών ενόχων αλλιώς δεν θα ηρεμήσουν οι ψυχές των αδικοχαμένων και εμείς δεν θα ησυχάσουμε».

Θοδωρής Ελευθεριάδης, γιος της Μαρίας Εγούτ

«Πώς είναι δυνατόν 2 χρόνια μετά το σιδηροδρομικό δυστύχημα / έγκλημα των Τεμπών να παραμένουν ακόμα στις θέσεις τους ή ακόμη και να έχουν προαχθεί, οι κατηγορούμενοι υπηρεσιακοί παράγοντες και υπάλληλοι των εμπλεκόμενων φορέων;

Έχετε σκοπό να κάνετε κάτι γι’αυτό;

Επίσης ο Υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης (ο οποίος δηλώνει δημόσια ότι δεν υπάρχει συγκάλυψη) υπουργοποιήθηκε στις 27 Ιουνίου 2023 (4 μήνες μετά το έγκλημα στα Τέμπη). Είναι ο ίδιος που πριν μερικούς μήνες μας είπε ότι όσοι μιλάνε για μπάζωμα είναι για τα μπάζα. Λίγες μέρες μετά που έγινε υπουργός,  ο αδερφός του Βασίλειος Φλωρίδης προήχθη σε αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Η εισαγγελία του Αρείου Πάγου αποτελείται από την εισαγγελέα κ. Αδειλίνη και 26 αντιεισαγγελείς. Η εισαγγελία του Αρείου Πάγου είναι ο ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός στην Ελλάδα. Έχει δικαίωμα να απευθύνει προς όλους τους εισαγγελικούς λειτουργούς της χώρας γενικές παραγγελίες, οδηγίες και συστάσεις σχετικές με την άσκηση των καθηκόντων τους.

Και ερωτώ λοιπόν:

Έχω δικαίωμα να θεωρώ εγώ και ολόκληρος ο ελληνικός λαός ότι πρέπει να παραιτηθεί από υπουργός Δικαιοσύνης και ο αδελφός σας από αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου;

Δηλαδή τι άλλο πρέπει να γίνει για να έχω βάσιμες υποψίες ότι επηρεάζουν τη Δικαιοσύνη;

Τι άλλο πρέπει να γίνει για να έχω δικαίωμα να φοβάμαι ότι δεν θα αποδοθεί δικαιοσύνη για τον θάνατο της μαμάς μου; Όταν ο αδερφός του είναι ένας από αυτούς που υποτίθεται δεν πρέπει να επηρεαστεί από εκείνον;

Κύριε Μητσοτάκη, είπατε θα κάνετε ό,τι περνάει από το χέρι σας για να αποδοθεί δικαιοσύνη.

Θα κάνετε κάτι για αυτό ή το θεωρείτε λογικό;»

Κερασιά Τερζοπούλου, σύντροφος του Γιάννη Βουτσινά

«Γιατί δεν αποποιείστε της ασυλίας για να θέσετε τον εαυτό σας στη διάθεση της Δικαιοσύνης ώστε να αποκαλυφθεί η αλήθεια;  Αναρωτιέμαι, υπάρχει άνθρωπος που πιστεύει πως δεν έχετε τεράστιες ευθύνες, δεν έχετε εμπλοκή στο έγκλημα; Ότι δεν είστε ο κύριος υπεύθυνος για την πρόκληση του δυστυχήματος, για το μπάζωμα, για την συγκάλυψη, για το εύφλεκτο υλικό που μετέφερε το τρένο; Όμως αυτό που πραγματικά θα ήθελα να τον ρωτήσω είναι πώς κοιμάστε τα βράδια μετά την μαζική και άγρια δολοφονία 57 ανθρώπων;»

Νίκος Ζήσης, σύζυγος της Αθηνάς Κατσάρα

«Αν είχα τον πρωθυπουργό μπροστά μου… πλέον ούτε τον οίκτο μου…»

Alli Τσόγκα, σύντροφος του Βασίλη Κωττά

«Στον Βασίλη άρεσε πολύ να ταξιδεύει με το τρένο. Για 6 χρόνια, έκανε αυτή τη διαδρομή κάθε 2 με 3 εβδομάδες. Κάθε φορά που έφευγε από την Αθήνα για να επιστρέψει στη Θεσσαλονίκη, έπαιρνε το τρένο των 6 μ.μ. και πάντα κοιμόμουν ήσυχη, γιατί πιστεύαμε ότι ήταν από τα πιο ασφαλή μέσα μεταφοράς.  Από εκείνη τη νύχτα όμως, δεν κοιμάμαι ήσυχη. Έχω χάσει κάθε εμπιστοσύνη στο  κράτος και τους θεσμούς του και είμαι πολύ θυμωμένη που, δύο χρόνια μετά, συνεχίζουμε να παρακολουθούμε το θέατρο του παραλόγου και δεν αποδίδεται δικαιοσύνη.

κ. Πρωθυπουργέ, εσείς πώς κοιμάστε τα βράδια;»

Σμαρώ Οικού, αδελφή του 28χρονου Δημήτρη Οικού

«Θα του έλεγα ότι έχει στα χέρια του το αίμα 57 ανθρώπων. Ένας πολιτικός με αρχές και ήθος θα είχε παραιτηθεί από καιρό. Θεωρείται πλέον persona non grata. Όσο πιο γρήγορα το καταλάβει τόσο το καλύτερο γι’ αυτόν».

Βασιλική Γκέκα, σύζυγος του Παναγιώτη Χατζηχαραλάμπους

«Ο  ήλιος ανατέλλει, κοιτάω τη πόρτα κανείς… χάνομαι μέσα στη ρουτίνα της μέρας… περιμένοντας… έρχεται η ώρα του φαγητού… κοιτάω τη πόρτα… περιμένω… αλλά δεν είσαι εκεί… ο ήλιος δύει και το βλέμμα μου στη πόρτα… δεν έρχεσαι όμως… δεν την ανοίγεις, να έρθεις να μας αγκαλιάσεις, να φάμε, να συζητήσουμε, να παίξουμε με τον μικρό Βασίλη μας. Ξαπλώνω διότι μόνο στα όνειρα μας μπορούμε να είμαστε χαρούμενοι, να σε νιώσουμε, να γελάσουμε, να ζήσουμε.

Γιατί; Γιατί; Γιατί;

Η εξουσία, το χρήμα και η δόξα σε δολοφόνησαν… Θέλω να μάθω την αλήθεια, θέλω όσοι ευθύνονται για τον άδικο χαμό του και των υπόλοιπων 56 ψυχών, να βγει ένας-ένας  στη σειρά και να πληρώσει όλες τις συνέπειες των πράξεων τους. Ο Πάνος μου δεν ήταν ούτε παθογένεια, ούτε θυσία, ούτε υποχείριο για την δικιά σας ικανοποίηση για εξουσία και χρήμα. Να δικαστείτε πρωθυπουργέ και εσείς… να αναλάβετε τις ευθύνες σας και όχι να συγκαλύπτετε με κάθε τρόπο τα λάθη σας… Εδώ μιλάμε για ζωές, ζωές που χάθηκαν άδικα… για ανθρώπους γεμάτοι ζωή, όνειρα, στόχους και εσείς αντί να τους αφήσετε να ζήσουν, να δημιουργήσουν σε αυτή τη χώρα, τους σκοτώσατε…

Γιατί μας φοβάστε… φοβάστε τον ουρανό που κοιτάμε, τα όνειρα που κάνουμε, τη δύναμη της φωνής μας. Δεν θα σας αφήσουμε όμως, εμείς όλες οι οικογένειες, είμαστε η φωνή τους, είμαστε η κραυγή τους και θα αγωνιστούμε μέχρι τέλους για τη δικαίωση τους. Αφήστε επιτέλους τα παιδιά μας να ηρεμήσουν, να γαληνέψουν, να ελευθερωθούν και εμείς να τους θρηνήσουμε όπως πρέπει…

Δεν μας αφήσατε να τα δούμε,  να τα αγκαλιάσουμε και να τα αποχαιρετίσουμε… ένα τελευταίο φιλί… και εμείς δεν θα σας αφήσουμε να το καλύψετε όλο αυτό το έγκλημα… ό,τι πολυτιμότερο είχαμε το χάσαμε εκείνο το βράδυ…δεν μας σταματάει τίποτα.. δικαίωση δικαίωση, δικαίωση…

Ήρθε η ώρα της κρίσης πρωθυπουργέ… και ο κόσμος ξύπνησε πλέον, κατάλαβε ότι,

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος, δεν θα πάψεις  ούτε στιγμή να αγωνίζεσαι για την ειρήνη και το δίκιο. Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλη σου θα ματώσουν από  τις φωνές, το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες, μα ούτε ένα βήμα πίσω. Κάθε κραυγή σου , μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων, κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζεις την αδικία. Τάσος Λειβαδίτης.»

Βασίλης Κατσάρας, αδελφός Αθηνάς Κατσάρα

«Πώς θα νιώθατε αν χάνατε το άλλο σας μισό; Την μοναδική αδερφή που μπορεί να είχατε, σε μια δολοφονία χωρίς δικαίωση, χωρίς καμία τιμωρία; Και εκτός αυτού να το συγκαλύπτετε εσείς και οι υποτακτικοί σας με 1.000 τρόπους. Δεν θα σταματήσουμε μέχρι να δικαιωθούν. Να το ξέρετε».

Κύριε πρωθυπουργέ, σας ρώτησαν. Θα τους απαντήσετε;

Φωτογραφίες: Μαρία Γαλάτη