Ακόμα μια περίπτωση αστυνομικής και δικαστικής πλάνης φτάνει στο ακροατήριο σε δεύτερο βαθμό, αυτή τη φορά του Κωνσταντίνου για την περιφορά της προσφυγοπούλας κούκλας Αμάλ στο Μεταξουργείο.
Η υπόθεση του Κωνσταντίνου Κ. είναι ακόμα μια κλασσική περίπτωση αστυνομικής αυθαιρεσίας σαν όλες τις άλλες. Στις 17 Οκτωβρίου δικάζεται σε δεύτερο βαθμό για το δικαίωμά του να συμμετέχει σε μια αντιρατσιστική δράση με την κούκλα Αμάλ το 2021.
Επρόκειτο για το “Το Ταξίδι” (The Walk), μια δράση ευαισθητοποίησης όπου η κούκλα Αμάλ ξεκινούσε από την Συρία και ταξίδευε σε όλο τον κόσμο, στα χέρια αλληλέγγυων, προσπαθώντας να βρει την μητέρα της. Ήταν μια παραμυθένια μεταφορά για τα ασυνόδευτα παιδιά της Συρίας, αλλά και του κόσμου.
Στον απόπατο του πολιτισμένου κόσμου, την Ελλάδα, βρέθηκε στα τέλη του καλοκαιριού το 2021. Βρέθηκε στην Λάρισα όπου ήδη ο Μητροπολίτης Σταγών και ο Δήμαρχος Καλαμπάκας έκαναν δηλώσεις απέναντι σε… μια κούκλα. Εκεί υποδέχθηκαν την κούκλα και τους παρευρισκόμενους με πέτρες.
Τον Σεπτέμβρη του 2021 θα περνούσε από την Αθήνα, από το Μοναστηράκι-Θησείο και την επόμενη από το Μεταξουργείο, με καλλιτεχνικά δρώμενα για παιδιά με θεατρικό παιχνίδι και μουσικές στο Μεταξουργείο. Την τρίτη μέρα θα πήγαινε στον Πειραιά ώστε να συναντήσει τον Πάπα.
Τη δεύτερη ημέρα του φεστιβάλ στην Αθήνα συγκεντρώθηκε μια μικρή ομάδα ακροδεξιών στο Μεταξουργείο πλαισιωμένη από την αστυνομία στην πλατεία που θα λάμβαναν χώρα οι εκδηλώσεις. Άμεσα καλέστηκε αντιρατσιστική-αντιφασιστική συγκέντρωση στο Μεταξουργείο.
Η αστυνομία διέλυσε βίαια την αντιφασιστική περιφρούρηση της εκδήλωσης για χάρη των λιγοστών νεοναζί και νεοφασιστών που βρίσκονταν στον χώρο.
Στη δεύτερη επίθεση της αστυνομίας στο συγκεντρωμένο πλήθος, ξεκίνησε μια μεγάλη επίθεση από τα ΜΑΤ όπου ο Κωνσταντίνος και η σύντροφός του χτυπήθηκαν και ο ίδιος συνελήφθη.
Τα ΜΑΤ ξεκίνησαν να κυνηγούν τον συγκεντρωμένο κόσμο συνοδεία κρότου-λάμψης, δακρυγόνων και με τα γκλομπ στο χέρι.
Με τους αστυνομικούς να εφορμούν και τον κόσμο να τρέχει πανικόβλητος, προσπαθήσαμε και εμείς να φύγουμε από το πρώτο στενό που βρήκαμε, μόνο για να βρούμε στη συνέχεια αστυνομικούς να μας περιμένουν και εκεί, εγκλωβίζοντας περίπου 100 (μπορεί και παραπάνω) άτομα, τα οποία χτύπαγαν αδιακρίτως.
«Με τον κόσμο να προσπαθεί να αποφύγει τη μανία τους και να διαφύγει, συμπιεστήκαμε ανάμεσα σε σώματα και παρκαρισμένα αμάξια με αποτέλεσμα να χαθούμε μεταξύ μας και να μείνω μόνος χωρίς να καταλαβαίνω πού πρέπει να πάω».
» Δυστυχώς λόγω της σύγχυσης αυτής δεν κατάφερα να δω ότι ο κόσμος έμπαινε σε ένα διπλανό μαγαζί για να γλιτώσει ή περνούσε δίπλα από τους αστυνομικούς, κυριολεκτικά για να τον χτυπήσουν και να φύγει.
» Μόνο παρατηρώντας μία κοπέλα να είναι πεσμένη στο οδόστρωμα και να ποδοπατιέται από τους αστυνομικούς των ΜΑΤ, πήγα κοντά της και τη σήκωσα, οπότε και οι αστυνομικοί (πλέον δίπλα μου) επικεντρώθηκαν σε εμένα. Βλέποντάς το, σταμάτησα να κινούμαι και σήκωσα τα χέρια, αλλά εκείνοι με έριξαν με δύναμη στο δρόμο και με κλώτσησαν δυνατά σπάζοντας τα πλευρά μου (οι μετέπειτα εξετάσεις έδειξαν θλάση του μυ και πιθανό κάταγμα στο δεξί πλευρό).
» Εκεί μου κόπηκε η ανάσα, και παρά τον αφόρητο πόνο οι αστυνομικοί με σήκωσαν και με συνέλαβαν επιτόπου. Οι τραμπουκισμοί ήταν διαρκείς, η μόνη στιγμή που σώπασαν ήταν όταν είδα να φέρνουν άγνωστα αντικείμενα από τα γύρω στενά και άκουσα έναν αστυνομικό να διατάζει “ό,τι βρείτε σε αυτόν”, όπου και φώναξα με ό,τι δύναμη είχα “ξέρετε ότι αυτά δεν είναι δικά μου”».
Το πρωτόδικο δικαστήριο πραγματοποιήθηκε περίπου 3 χρόνια μετά, όπου παρά την πληθώρα στοιχείων, τις καταθέσεις αυτοπτών και κυρίως τις αντιφάσεις στις οποίες υπέπεσε ο αστυνομικός μάρτυρας κατηγορίας ο Κωνσταντίνος καταδικάστηκε σε 19 μήνες φυλάκιση με δύο έτη αναστολή για 4 από τις 5 κατηγορίες.
Διατάραξη κοινής ειρήνης, βία κατά αστυνομικών, οπλοκατοχή και απείθεια, ενώ κατέπεσε μόνο η κατηγορία της απόπειρας σωματικής βλάβης. Πως τιμωρήθηκε για βία κατά αστυνομικών χωρίς απόπειρα (απλής) σωματικής βλάβης, κανείς δεν ξέρει…
Το Εφετείο είναι Παρασκευή 17 Οκτωβρίου, όπου ο Κωνσταντίνος επιμένει για την δικαίωσή του και να καθαρίσει τον φάκελό του, ώστε να συνεχίσει την ζωή του.
Θα μπορούσε να είναι ένας οποιοσδήποτε με αντιρατσιστικά και αλληλέγγυα χαρακτηριστικά, από τους δεκάδες που δέχονται αυθαίρετη αστυνομική βία, όμως ο Κωνσταντίνος θέλει να συνεχίσει το έργο του και την προσφορά του στο σύνολο, χωρίς μια άδικη καταδίκη στην πλάτη του.
Οι φωτογραφίες που χρησιμοποιήθηκαν εντός του άρθρου προέρχονται από την δημόσια ανάρτηση του Δήμου Λάρισας, εντός του κειμένου.
