Σήμερα, Τρίτη 14 Μαΐου 2025, στην αίθουσα Δ120Γ του 6ου ορόφου του Εφετείου Αθηνών, εκδικάζεται σε δεύτερο βαθμό η υπόθεση που έχει γίνει συνώνυμη της συστημικής ατιμωρησίας, της συγκάλυψης και της διαστρέβλωσης του ίδιου του ρόλου της Δικαιοσύνης. Είναι η υπόθεση της Ηλιούπολης. Του κυκλώματος trafficking που αποκαλύφθηκε μετά την απόδραση μιας 19χρονης γυναίκας, η οποία κατήγγειλε τον αστυνομικό που την κρατούσε αιχμάλωτη και την εξέδιδε.

Πρωτόδικα, ο συγκεκριμένος αστυνομικός καταδικάστηκε για εμπορία ανθρώπων κατ’ επάγγελμα, με ποινή κάθειρξης πεντέμισι ετών. Ο συγκατηγορούμενός του, γνωστός ως «Ντάνιελ», καταδικάστηκε σε 12 χρόνια για εμπορία ανθρώπων και διακίνηση ναρκωτικών.

Και όμως, σήμερα ο αστυνομικός κυκλοφορεί ελεύθερος, καθώς του αναγνωρίστηκαν δύο ελαφρυντικά, μεταξύ αυτών, η «καλή διαγωγή» του κατά την προσωρινή του κράτηση και μία έγγραφη «συστατική» από την ΕΛΑΣ που τον περιγράφει ως «πολύτιμο στέλεχος», την ώρα που επίσημα ήταν σε διαθεσιμότητα με το ερώτημα της απόλυσης.

Η οργουελική αντιστροφή των ρόλων

Το πιο ακραίο όμως στην υπόθεση δεν είναι η αναστολή εκτέλεσης της ποινής του. Είναι ότι ο ίδιος αυτός ο καταδικασμένος αστυνομικός υπέβαλε μήνυση κατά της 19χρονης, η οποία πλέον οδηγείται στο εδώλιο ως κατηγορούμενη.

Για «διακίνηση ναρκωτικών», με βάση ένα γραπτό μήνυμα ασαφούς περιεχομένου, σε χρόνο που, σύμφωνα με την ίδια τη δικαστική απόφαση, η κοπέλα βρισκόταν υπό καθεστώς αιχμαλωσίας και σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Το δικαστήριο είχε δεχτεί ότι ήταν θύμα εμπορίας ανθρώπων. Σήμερα, η ίδια αντιμετωπίζεται σαν εγκληματίας.

Η δίωξή της προκάλεσε σοκ και την παρέμβαση της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, για να διερευνηθούν οι καταγγελίες. Και όμως, όπως υπενθυμίζει η συνήγορός της, Αντωνία Λεγάκη, «δικονομικά, δεν προβλέπεται άλλη εκδοχή από το να δικασθεί». Το θύμα, όχι μόνο δεν προστατεύεται, αλλά ξαναβιώνει τον εφιάλτη του, αυτή τη φορά μέσα από τους μηχανισμούς της Δικαιοσύνης.

Υπόθεση Ηλιούπολης: Ένας θεσμικός μηχανισμός που παράγει συγκάλυψη

Η υπόθεση δεν είναι μεμονωμένη. Συνδέεται με πρόσωπα και δομές που εμφανίζονται ξανά και ξανά σε σκοτεινές υποθέσεις trafficking: το ίδιο site «γνωριμιών» που χρησιμοποιούταν για την έκδοση της 19χρονης, αναφέρεται και στην υπόθεση της 12χρονης από τον Κολωνό.

Η φερόμενη ιδιοκτήτριά του εμφανίζεται ταυτόχρονα στη δίκη της «Greek Mafia». Και όμως, το αίτημα να καταθέσει η συγκεκριμένη στο δικαστήριο της Ηλιούπολης, δεν έγινε δεκτό.

Πώς εξηγείται ότι σε μία υπόθεση όπου υπάρχουν τεκμηριωμένα στοιχεία για οργανωμένο κύκλωμα εκμετάλλευσης γυναικών και παιδιών, ορισμένοι κατηγορούμενοι κρίνονται αυστηρά, άλλοι ευνοϊκά, και οι συνδέσεις μεταξύ των υποθέσεων παραμένουν σκοπίμως ασύνδετες; Πώς εξηγείται ότι όταν το θύμα είναι παιδί, κοπέλα, προσφυγικής ή φτωχής καταγωγής, ακούγεται μόνο αν ταιριάζει με το αφήγημα της ασφάλειας και της «καθαρότητας» των θεσμών;

Η «ελληνική δημοκρατία» και τα δικαιώματα των θυμάτων

Η Αντωνία Λεγάκη περιγράφει με συγκλονιστικό τρόπο την εμπειρία της πελάτισσάς της στο Μεικτό Ορκωτό. Ένα κορίτσι να καταρρέει, να λιποθυμά ανά ώρα, να εξευτελίζεται από την επιθετικότητα της εξέτασης. Το δικαστήριο, αντί να προστατέψει το θύμα, αρκείται σε μια θεσμική αδράνεια που καταλήγει σε συνενοχή.

Αν η Δικαιοσύνη ήταν πράγματι ο θεματοφύλακας των δικαιωμάτων και της δημοκρατίας, δεν θα αρκούσε η ατομική στάση ενός εισαγγελέα. Θα υπήρχε ένας μηχανισμός που θα εγγυάται ότι οι καταγγελίες γίνονται δεκτές με σοβαρότητα, ότι το θύμα μιλά μία φορά, ότι προστατεύεται ουσιαστικά και δεν ξαναβιώνει τη βία στα έδρανα του κατηγορουμένου.

Σήμερα, λοιπόν, στο Εφετείο Αθηνών, δεν δικάζεται απλώς ο αστυνομικός. Δοκιμάζεται η ίδια η έννοια της Δικαιοσύνης. Αν ο βασανιστής δικαιώνεται και το θύμα ποινικοποιείται, τότε το μήνυμα προς τα δεκάδες παιδιά και κορίτσια που βρίσκονται σήμερα εγκλωβισμένα σε δίκτυα trafficking είναι ξεκάθαρο. Μη μιλήσεις, θα πληρώσεις.

Αυτό, ακριβώς, είναι το νόημα του σημερινού Εφετείου. Όχι η εκδίκηση, αλλά η αλήθεια. Όχι η προστασία των ισχυρών, αλλά η ελάχιστη αποκατάσταση για εκείνους που βίωσαν το πιο απόλυτο σκοτάδι.

Η Δικαιοσύνη, αν δεν είναι για τους αδύναμους, δεν είναι τίποτα.

Διαβάστε επίσης:

• Να είσαι ό,τι Αγγούρι είσαι γιατί τα υπόλοιπα, είναι αλλού χωμένα
• Το Λιμενικό καταγγέλλεται ότι λήστεψε & επαναπροώθησε 22 παιδιά και ενήλικες
• Ρόλοι και στερεότυπα, στην εντατική