Παγκόσμια ημέρα ραδιοφώνου σήμερα, με λίγα λόγια από τον Μάνο Χατζιδάκι:

Εκείνο πάντως που μπορεί κανείς εύκολα να διαπιστώσει είναι η αμορφωσιά, η επαρχιακή στάθμη προτιμήσεων – χωρίς να καταδικάζω ολόκληρη την επαρχία στο επίπεδο τους.

Έπαρση περί τη λειτουργία του ραδιοφώνου και αναίδεια απαίδευτης σκέψης.

Τέλος πάντων, το ραδιόφωνο δεν είναι ένα καλογυμνασμένο σώμα που χορεύει στις Σεϋχέλλες.

Πιστεύω πως οφείλει να είναι περισσότερο ένα μαστίγιο που με απρόβλεπτους ρυθμικούς κτύπους διερευνά τις επιθυμίες μας, τις σκέψεις μας και διεγείρει τη φαντασία μας επεξηγώντας τα άμεσα γεγονότα με διαχρονικά κριτήρια, εάν αυτό είναι εφικτό.

Τουλάχιστον ας δημιουργεί γλώσσα και τρέχουσα σκέψη.