Εθνοκάθαρση, με λίγη αίσθηση κτηματομεσιτικής ανάπτυξης. Έτσι κάνει ο Αμερικανός, παιδί μου.
Δεν έχει κλείσει ακόμη μήνα ο Ντόναλντ Τραμπ στη δεύτερη θητεία του και τις τελευταίες εβδομάδες το πρόγραμμά του είναι γεμάτο: πρώτα άρχισε να διαλύει με τιμωρητικό τρόπο την Υπηρεσία Διεθνούς Ανάπτυξης των ΗΠΑ, στη συνέχεια απαγόρευσε στις διεμφυλικές γυναίκες να συμμετέχουν σε γυναικεία αθλήματα, μετά έβαλε μέσω εκτελεστικού διατάγματος κυρώσεις στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ICC), κατηγορώντας το για «παράνομες και αβάσιμες ενέργειες εναντίον της Αμερικής και στενού συμμάχου» (τι «ποιου;», του Ισραήλ), καθώς και για «κατάχρηση εξουσίας». Ωστόσο, δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί πως η πιο ακραία κίνησή του ήταν τα όσα δήλωσε για τη Λωρίδα της Γάζας.
Ας θυμηθούμε το πλαίσιο: Ο Πρόεδρος Τραμπ υποδέχτηκε πρόσφατα τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, πρωθυπουργό του Ισραήλ και κυρίως καταζητούμενο για εγκλήματα πολέμου στον Λευκό Οίκο. Σε μια χαρούμενη συνάντηση που μόνο με αίθουσα αναμονής για την Κόλαση μπορεί να παρομοιαστεί, ο Τραμπ εξέφρασε δημόσια τη φιλοδοξία του οι ΗΠΑ να εποικίσουν μόνιμα τη Λωρίδα της Γάζας, μια περιοχή «φιλέτο», μετατρέποντάς την στη «Ριβιέρα της Μέσης Ανατολής». Και η «είδηση» ότι αυτός ο άνθρωπος, εκτός από το να ελέγχει τις Ηνωμένες Πολιτείες, ονειρεύεται να χτίσει παραθαλάσσια resorts στη καταβομβαρδισμένη Γάζα, λες και πρόκειται για το νέο Miami Beach, μοιάζει σαν να ήρθε από την πιο δυστοπική πραγματικότητα. Και τι περιλαμβάνει αυτό το σχέδιο, θα αναρωτηθεί κανείς. Εθνοκάθαρση, με λίγη αίσθηση κτηματομεσιτικής ανάπτυξης. Έτσι κάνει ο Αμερικανός, παιδί μου.
Σύμφωνα με τα ισραηλινά ΜΜΕ, η φαεινή αυτή και βαθιά ανθρώπινη ιδέα δεν είναι ουσιαστικά του ίδιου του Τραμπ, αλλά μάλλον του γαμπρού του, Τζάρεντ Κούσνερ, ο οποίος εκτελούσε χρέη συμβούλου του κατά την πρώτη του θητεία. Σε ομιλία του Κούσνερ πέρσι, ο ίδιος είχε αναφερθεί στην ιδέα για αμερικανικό έλεγχο της Λωρίδας της Γάζας και εκτοπισμό όλων των Παλαιστινίων από εκεί. «Η παραθαλάσσια περιουσία της Λωρίδας της Γάζας θα μπορούσε να είναι πολύ μεγάλης οικονομικής αξίας, αν οι άνθρωποι επικεντρώνονταν να φτιάξουν τα μέσα βιοπορισμού τους», είχε δηλώσει τότε. «Είναι κάπως ατυχής η κατάσταση εκεί, αλλά νομίζω ότι από την οπτική γωνία του Ισραήλ, θα έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα για να απομακρύνω τους ανθρώπους και μετά να εκκαθαρίσω την περιοχή». Το δημοσίευμα προσθέτει, επίσης, πως ο Νετανιάχου δεν είχε ζητήσει εκ των προτέρων από τον Τραμπ να ακολουθήσει ένα τέτοιο σχέδιο. Κατά τα άλλα, ξετρελάθηκε μόλις το άκουσε.
Επίσης, ο Κούσνερ ήταν ο κύριος συμμετέχων στην κυβέρνηση Τραμπ σε συνομιλίες σχετικά με την ειρηνευτική διαδικασία στη Μέση Ανατολή, που στην πρώτη του θητεία το 2020 οδήγησε στην υπογραφή των περίφημων Συμφωνιών του Αβραάμ, μιας σειράς συμφωνιών εξομάλυνσης των σχέσεων μεταξύ του Ισραήλ και αρκετών αραβικών χωρών (Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Μπαχρέιν, Μαρόκο, Σουδάν). Αυτές οι συμφωνίες, πρόσφεραν, φυσικά, μια σταθερότητα στην περιοχή, ενώ υπήρξαν και η αρχή για να μπορέσει η Αμερική να προσφέρει στήριξη στην άμυνά τους (υπό το φόβο του Ιράν, μήπως;). Υπήρξαν, βέβαια, και ένας κάπως καθοριστικός παράγοντας για να θέσει σε πλήρη εφαρμογή η Χαμάς τη στρατιωτική της δράση.
Η διεθνής κατακραυγή για το όνειρο του Τραμπ προς το παρόν είναι έντονη, ενώ τόσο η Σαουδική Αραβία, όσο και άλλα κράτη έχουν ήδη απορρίψει ρητά τα σχέδια περί μαζικής εθνοκάθαρσης. Ποιος μας λέει, όμως, ότι μόλις κάτσει η σκόνη, ο Κούσνερ και ο Τραμπ δεν θα μπορέσουν να αποκτήσουν πρόσβαση σε κάποια παχυλά αραβικά κεφάλαια που θα χρηματοδοτήσουν αυτόν τον εφιάλτη;
Να πάμε, όμως, λίγο πίσω στον Τζο Μπάιντεν. Ο πρώην πρόεδρος είχε δηλώσει πως η επίσημη θέση της Ουάσινγκτον είναι να μην εκτοπιστούν οι Παλαιστίνιοι από τη Γάζα. Από την άλλη, επιδίωξε να προστατεύσει το Ισραήλ από νομικές συνέπειες για εγκλήματα πολέμου, χαρακτηρίζοντας «εξωφρενική» την απόφαση του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ICC) να εκδώσει εντάλματα σύλληψης για τον Νετανιάχου και τον πρώην υπουργό Άμυνας του Ισραήλ, Γιοάβ Γκαλάντ. Τόσο οι ΗΠΑ, όσο και το Ισραήλ, δεν αναγνωρίζουν τη δικαιοδοσία του ΔΠΔ, καθώς δεν έχουν υπογράψει τη σχετική συνθήκη. Συνεπώς, μιλάμε για μια απόλυτη αλλαγή πλεύσης σε σχέση με τη γραμμή Μπάιντεν, εντελώς αποσταθεροποιητική, τάχα ριζοσπαστική, επιθετική προς το διεθνές δίκαιο, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη σταθερότητα στην περιοχή. Το κέρδος ποιο είναι; Τι ακριβώς θα πετύχει ο Τραμπ με ένα τέτοιο σχέδιο, στο όνομα μιας άλλης τουριστικής καμπάνιας, με την οποία θα στείλει όλους τους Παλαιστινίους για… διακοπές; Μόνο ως εντυπωσιοθηρικά αυτοκαταστροφική μοιάζει μια τέτοια ιδέα, η οποία ξεπερνά το πλαίσιο της παραδοσιακής διπλωματίας και παράλληλα κινδυνεύει να απομονώσει περισσότερο τις ΗΠΑ και να δημιουργήσει νέες εστίες έντασης.
Διαβάστε επίσης:
Γάζα: Το φέρετρο που ο Τραμπ θέλει να γίνει θέρετρο
Τραμπ: Οι αποικιοκρατικές μέθοδοι και το μπούλινγκ ως διπλωματία
ΗΠΑ: «Παγώνουν» οι δασμοί με Καναδά και Μεξικό – Αντίποινα από την Κίνα
