Απανωτά, οι Μηνάς Κωνσταντίνου και Χρήστος Αβραμίδης έφεραν σε πολύ δύσκολη θέση τον κυβερνητικό εκπρόσωπο για δύο θέματα που αλληλοσυμπληρώνονται.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τα έχει βρει σκούρα με δύο δημοσιογράφους που επιλέγουν να κάνουν την δουλειά τους, φέρνοντας συχνά-πυκνά σε αμηχανία τον Παύλο Μαρινάκη και επιμένοντας να παραδεχθεί πικρές, για το κόμμα του και την κοινωνία, αλήθειες.
Απανωτά, οι Μηνάς Κωνσταντίνου και Χρήστος Αβραμίδης έφεραν σε πολύ δύσκολη θέση τον κυβερνητικό εκπρόσωπο για δύο θέματα που αλληλοσυμπληρώνονται. Την ασφάλεια των τρένων και την έκφραση «η χειρότερη εκδοχή του φασισμού» που χρησιμοποίησε ο εκπρόσωπος για να περιγράψει την πολιτική διαμαρτυρία έξω από το σπίτι του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Τασούλα.
Στην μια περίπτωση ο εκπρόσωπος απέκρυψε την αλήθεια, στην άλλη όμως είπε την απόλυτη αλήθεια: πως η ακροδεξιά και ο νεοναζισμός είναι συγκοινωνούντα δοχεία με την Νέα Δημοκρατία και για αυτό θεωρεί «χειρότερο φασισμό» την πολιτική διαμαρτυρία του Ρουβίκωνα.
Ο Χρήστος Αβραμίδης έχει κάποια πράγματα που αγαπά και τα κάνει με μεγάλη επάρκεια. Ένα από αυτά είναι η εργασία του και ακόμα ένα είναι πως αγαπά να ρωτά τον κυβερνητικό εκπρόσωπο αν οι συγκοινωνίες με τρένο είναι ασφαλείς.
Καθώς συμπληρώνονται δύο χρόνια από την μοιραία μετωπική σύγκρουση που έμεινε γνωστή ως «το Έγκλημα των Τεμπών», η ερώτηση ήταν, είναι και παραμένει καίρια.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, έχει δύο τρόπους: Ο ένας είναι να αποκρύπτει την αλήθεια και ο άλλος είναι να λέει την αλήθεια ως προς το τι λειτουργεί, χωρίς να απαντά με τιμιότητα πως «δεν λειτουργεί το ETCS».
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος φανερά εκνευρισμένος από την επιμονή του δημοσιογράφου επιλέγει να επιτίθεται επί προσωπικού, είτε σχολιάζοντας την (στα αλήθεια υψηλή) αντιληπτική ικανότητα του συναδέλφου αρνητικά, είτε με το να τον παρουσιάζει ως «αδιάβαστο».
Όμως ο Χρήστος Αβραμίδης είναι διαβασμένος και έχει το δικαίωμα να ρωτά τον κυβερνητικό εκπρόσωπο ακόμα και αν του αρέσουν τα μακαρόνια με κιμά ή εν προκειμένω αν λειτουργεί το ETCS μέχρι να σβήσει ο ήλιος. Κατανοητό; Το αν ο συνάδελφος σπαταλά ερωτήσεις ή κάνει την δουλειά του με τιμιότητα, το κρίνουν οι πολίτες και οι συνάδελφοί του, καλύτερα από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο.
Άλλωστε δεν έχουμε δει ποτέ κυβερνητικό εκπρόσωπο να διαμαρτύρεται όταν ρωτούν τον Κυριάκο Μητσοτάκη «ποιο είναι το αγαπημένο σας ζωάκι» και «περιγράψτε τις αγαπημένες σας διακοπές». Στις πασούλες δεν έχουν πρόβλημα, στις ερωτήσεις που «καίνε» και οι εκπρόσωποι επιλέγουν να ξεφτιλίζονται πολιτικά, εκεί τσινάμε.
Μαρινακειάδας συνέχεια, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έστειλε πανικόβλητα non paper κάνοντας λόγο για «την χειρότερη εκδοχή του φασισμού», σε σχέση με την παρέμβαση του Ρουβίκωνα έξω από το σπίτι του νέο Προέδρου της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Τασούλα, κάτι στο οποίο σταθήκαμε και εμείς στα πεταχτά.
Ας αρχίσουμε πως δεν είναι ούτε σχετικοποίηση, ούτε whataboutism. Αν η κυβέρνηση θεωρεί πως η πολιτική διαμαρτυρία είναι η χειρότερη εκδοχή του φασισμού, τότε έχει ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα σε σχέση με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τη Δημοκρατία.
Εδώ όμως κολλάει γάντι μια εξήγηση που έχει δώσει ένας ακροδεξιός δημοσιογράφος: Τα παιδιά των δεξιών είναι πιο πιθανό να γίνουν ακροδεξιοί μεγαλώνοντας.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, όπως και οι δεξιοί αντιλαμβάνονται τον φασισμό ως μια «ιδεολογία». Έτσι την αποκάλεσε.
Ο νεοναζισμός όμως (γιατί η ερώτηση αφορούσε την Χρυσή Αυγή και τους συν αυτώ) είναι μια κατ΄ επίφαση «ιδεολογία» που καλεί σε δράση: κατά των μεταναστών, κατά των αδύναμων και υπέρ του κεφαλαίου.
Προτάσσει τον νόμο της ζούγκλας. Οπότε είναι πολύ φυσιολογικό για έναν κυβερνητικό εκπρόσωπο που έχει μεταχειριστεί στο παρελθόν μετεμφυλιακή ρητορική, να μην βλέπει τον νεοναζισμό ως την χειρότερη εκδοχή του φασισμού. Αλλά να βλέπει την πολιτική διαμαρτυρία ως τέτοια.
Ο Μηνάς Κωνσταντίνου, δεν πήγε να στριμώξει τον κυβερνητικό εκπρόσωπο και να τον βγάλει υπερβολικό ή εμπαθή προς τον Ρουβίκωνα, αυτή είναι η πρώτη ανάγνωση. Ρωτώντας τον επ’ αυτού, του άφησε μια πολύ γενναιόδωρη διέξοδο να ανακαλέσει.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν πήρε την διέξοδο και διαχώρισε τον φασισμό σε αυτά που αφορούν την δικαιοσύνη και αυτά που αφορούν την διαμαρτυρία. Παραβλέποντας πως ο φασισμός και στην περίπτωση του ερωτήματος ο νεοναζισμός καλεί σε δράση και άμεση διάπραξη εγκλημάτων εναντίον κάθε μιας και κάθε ενός που θεωρεί εχθρό ή κατώτερο για το «αγνό αίμα» των νεοναζιστών.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αρκέστηκε σε ένα ανιστόρητο μάθημα (από αυτά που έμαθαν φέρνοντας χρυσαυγίτες μπράβους στις σχολές υπέρ της ΔΑΠ) συχνό για την παράταξή του: Να διαχωρίζει τον φασισμό σε «αποχρώσεις». Το μόνο που έχει απόχρωση είναι οι αποχρώσες ενδείξεις, πως η Νέα Δημοκρατία είναι πολύ πιο κοντινή στην Χρυσή Αυγή από όσο θέλει να παραδεχτεί.
Διαβάστε επίσης:
