Οι Κούγιες και οι καρκινοπαθείς

 

Με τον Αλέξη Κούγια μας χωρίζει μια άβυσσος. Τον έχουμε καταγγείλει δημοσιογραφικά και νομικά. Έχει πάρει θέσεις υπέρ του συστήματος δεκάδες φορές. Από την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου μέχρι τον πρωτόδικα καταδικασμένο για βιασμό ανηλίκων Δημήτρη Λιγνάδη.

Τον έχουμε ακούσει να βρίζει τις συναδέλφισσές μας Μαρία Λούκα και Μαρινίκη Αλεβιζοπούλου, μπροστά στην αστυνομία μέσα σε αίθουσα δικαστηρίου. Να προσβάλλει την Μαρία Κεφαλά. Την πάντα δική μας Ναταλί Χατζηαντωνίου. Τον έχουμε δει και έχουμε καταγράψει να επανατραυματίζει επιζώντες σεξουαλικής κακοποίησης ή γονείς δολοφονημένων.

Του Κούγια δεν του αρέσει να χάνει και είναι ικανός να μεταχειριστεί όλα τα ηθικά και ανήθικα μέσα. Εμείς δεν είμαστε αυτό. Σε καμία των περιπτώσεων δεν είμαστε εδώ για να πούμε «Ας είναι γερός και δυνατός και να τον έχουμε απέναντί μας». Τα κλισέ και η υποκρισία δεν ήταν ποτέ το φόρτε μας. Και δεν θέλουμε τέτοιους ανθρώπους απέναντί μας ούτε για να τους ισοπεδώσουμε για πέντε κλικ, καθώς ξέρουμε το κακό που κάνουν στην κοινωνία.

Είμαστε εδώ όμως για να πούμε πως όποιος ενδιαφέρεται για τον καρκίνο, μπορεί να βοηθήσει ή να αναδείξει πως συνοδοί καρκινοπαθών δίνουν 100 ευρώ την ημέρα σε AirBnb για να βρίσκονται δίπλα στους δικούς τους. Ασθενείς από την επαρχία δεν έχουν έναν χώρο μετά τη χημειοθεραπεία να πιουν ένα ποτήρι νερό, να διαχειριστούν μια ζαλάδα ή την τάση για εμετό.

Δεν υπάρχει ένα σύστημα που μετά την διάγνωση να σε παίρνει από το χέρι και να σε πηγαίνει από τον γιατρό, μέχρι τις εξετάσεις και την χημειοθεραπεία ή το ιατρείο πόνου. Αντίθετα, ο ασθενής πρέπει να καλεί όλα τα ογκολογικά νοσοκομεία για άμεσα ραντεβού και με την σωστή σειρά. Πολύτιμα μηχανήματα σκουριάζουν σε αποθήκες γιατί δεν υπάρχει το εκπαιδευμένο προσωπικό να τα λειτουργήσει και με αυτό τον τρόπο επιδοτείται η ιδιωτική υγεία. Με 10.000 ζεις, χωρίς αυτά είσαι νεκρός.

Προτείνουμε να μην σπαταλά κανείς ενέργεια στον Αλέξη Κούγια, βρίζοντάς τον στα κοινωνικά δίκτυα και να τον αναγάγει σε ήρωα. Αντ’ αυτού προτείνουμε την ολόψυχη στήριξη πρωτοβουλιών που έχουν ως αντικείμενο την ευημερία των καρκινοπαθών και των συγγενών τους στην πιο δύσκολη στιγμή ή μια διέξοδο που θα κάνει την διαφορά σε μια κοινωνία που κάνει την διαφθορά.

Άλλωστε, είναι πολύ συγκεκριμένοι οι άνθρωποι που έφεραν τα επιχειρήματα καφενείου στην δημόσια ζωή, που μίλησαν στα κατώτερα ένστικτα του ανθρώπου μέσα από τα κανάλια με τον ρόλο του συνηγόρου, στον σεξιστή, τον ρατσιστή και τον φασίστα. Οπότε οι αντιεπιστημονικές κραυγές «έπαθε καρκίνο από το εμβόλιο» ή κοιτάξτε πως είναι σήμερα ο τάδε, όχι απλά δεν βοηθούν, αλλά κάνουν κακό σε άλλους καρκινοπαθείς και τις οικογένειές τους. Και καταλήγουν να κάνουν συμπαθείς τους Κούγιες αυτού του τόπου.

Τι φόραγε; Τι δουλειά είχε στα Εξάρχεια; Μπορεί να γίνει, κύριε πρόεδρε, αναπαράσταση του βιαστή με το θύμα, για τον τρόπο που τον βίασε; Αυτά δεν είναι δικά μας λόγια. Τα δικά μας λόγια τα ζυγίζουμε.

Ναι, έτσι μπορεί να μοιάσει ένας καρκινοπαθής από την ασθένεια αυτή.
Αλλά αυτός είναι ο εκατομμυριούχος καρκινοπαθής σε μια ταξική ασθένεια.

Η κριτική στον Κούγια, όπως εδώ, έχει νόημα αναδεικνύοντας την στάση ζωής του, όχι ένα παιχνίδι της μοίρας.

Τελευταία άρθρα:

  • Η Χρύσα Λύκου στο Untold: «Η δίκη της Χρυσής Αυγής τελείωσε, όχι ο αγώνας εναντίον του φασισμού»
    Θέματα

    Η Χρύσα Λύκου στο Untold: «Η δίκη της Χρυσής Αυγής τελείωσε, όχι ο αγώνας εναντίον του φασισμού»

    Έντεκα χρόνια μετά την έναρξη της δίκης και λίγους μήνες μετά την ολοκλήρωσή της σε δεύτερο βαθμό, η επιστροφή σε αυτή την ιστορική διαδρομή είναι μια αναμέτρηση με όσα συνέβησαν, με όσα δεν ξεχάστηκαν και με όσα εξακολουθούν να μας απειλούν.
    Διαβάστε περισσότερα
  • Ελία Σουλεϊμάν: «Να συνεχίσουμε να δημιουργούμε ομορφιά και ποίηση»
    Culture

    Ελία Σουλεϊμάν: «Να συνεχίσουμε να δημιουργούμε ομορφιά και ποίηση»

    Ο Ελία Σουλεϊμάν έχει κάνει τη σιωπή κινηματογραφική γλώσσα. Ο Παλαιστίνιος σκηνοθέτης, σεναριογράφος και ηθοποιός, μία από τις πιο ξεχωριστές φωνές του παλαιστινιακού και του διεθνούς κινηματογράφου, βρίσκεται αυτές τις ημέρες στην Αθήνα και την Τρίτη (13/10) μάς υποδέχθηκε στον Dounias*, σε μια συνάντηση με δημοσιογράφους.
    Διαβάστε περισσότερα
  • Nek & Josey: «Βλέποντας τις ανισότητες και τον φασισμό, σου γίνεται ανάγκη να εκφραστείς»
    CultureΦωτορεπορτάζ

    Nek & Josey: «Βλέποντας τις ανισότητες και τον φασισμό, σου γίνεται ανάγκη να εκφραστείς»

    Γνώρισα τον Josey στη συναυλία οικονομικής ενίσχυσης της Σελήνης, όταν ο Novel τον κάλεσε να ανέβει στη σκηνή, έχοντας ακούσει ένα κομμάτι του που του άρεσε. Μια κίνηση ουσιαστικής στήριξης, που έδωσε σε έναν νέο καλλιτέχνη την ευκαιρία να παρουσιάσει τη δουλειά του σε ένα μεγαλύτερο κοινό.
    Διαβάστε περισσότερα
  • Περνώντας τα σύνορα ενός άθλιου διαφημιστικού σποτ
    Απόψεις

    Περνώντας τα σύνορα ενός άθλιου διαφημιστικού σποτ

    Είναι ιστορίες ελεύθερες που δεν κλείνονται στα στενά κεφάλια αυτών που κυβερνάν. Είναι ιστορίες λερωμένες που δεν έχουν θέση στις αποστειρωμένες γραβάτες αυτών που αποφασίζουν. Είναι ιστορίες ειλικρινείς, αστείες, αφελείς, όμορφες. Ιστορίες που παίρνουν το αυστηρό μιας κοινοτικής οδηγίας, το ωμό μιας υπουργικής απόφασης, το εμετικό ενός τηλεοπτικού/ραδιοφωνικού σποτ και τα τσαλακώνουν σαν παλιόχαρτα γεμάτα μουτζούρες.
    Διαβάστε περισσότερα
  • Τέμπη και Σκουριές – «Να μην φοβόμαστε να αγγίξουμε τις πληγές μας»
    PoliticsΦωτορεπορτάζ

    Τέμπη και Σκουριές – «Να μην φοβόμαστε να αγγίξουμε τις πληγές μας»

    Μπορεί σε λίγες μέρες να γυρίζουμε τα ρολόγια μας μια ώρα πίσω, όμως στην Χαλκιδική την Παρασκευή  9 Οκτωβρίου άλλαξεη ώρα κάπως αλλιώτικα.
    Διαβάστε περισσότερα
  • Γκρεμίστε μας
    Απόψεις

    Γκρεμίστε μας

    Εκείνο το πρωί ήθελα να φύγω από αυτόν τον τόπο, γιατί δε χωρούσε τις επιθυμίες μου. Τη σύγκρουση με το σαθρό, το γκρέμισμα αυτού που ήδη βλέπει τα θεμέλιά του να τρίζουν σηκώνοντας σκόνη. Ήθελα να φύγω για να νιώσω επιτέλους ότι κάνω κάτι γι' αυτό τον κόσμο.
    Διαβάστε περισσότερα