Ο Γιάννης Κότσιρας ανοίγει «Παράθυρο στο Άπειρο» και σώζει τις Παρασκευές μας στο Σταυρό του Νότου (review)

 

Οι εμφανίσεις του με τον Μίλτο Πασχαλίδη άφησαν εποχή τη σεζόν που μας πέρασε. Όλος ο κόσμος έχει να λέει τα καλύτερα σχόλια γι’ αυτήν την συνύπαρξη. Τώρα, όμως, ήρθε η ώρα για έναν καινούριο κύκλο μουσικών παραστάσεων, με πιο προσωπικό χαρακτήρα. Ο λόγος για τον Γιάννη Κότσιρα, φυσικά, ο οποίος εδώ και λίγες εβδομάδες ομορφαίνει τις Παρασκευές μας από την Κεντρική σκηνή του Σταυρού Του Νότου, απ΄ όπου μας ανοίγει το «Παράθυρο στο Άπειρο».

Το κλίμα στο Σταυρό είναι πάντοτε θερμό και φιλόξενο. Γύρω μας νέα παιδιά περιμένουν. Στην αρχή νιώθεις την αναμενόμενη ανυπομονησία, ωστόσο σε λίγο οι μουσικοί βγαίνουν στη σκηνή. Ανάμεσά τους η Δήμητρα Μπουλούζου, η οποία θα ξεκινήσει ένα εισαγωγικό σολάρισμα με το βιολί της. Ένα χέρι τραβάει τη μαύρη κουρτίνα και ο Γιάννης Κότσιρας ξεπροβάλλει, με το λιτό του ντύσιμο και την ευγενική και ταπεινή του φιγούρα. Η φωνή του, πάλι, καθόλου ταπεινή δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Το πρώτο τραγούδι που μας χαρίζει είναι το «Κοίτα γύρω», ένα πολύ όμορφο και συγκινητικό τραγούδι, οι στίχοι του οποίου λένε: «Γι’ αυτό κι εγώ φωνάζω/ Για σένα που αγκαλιάζω/ Στο μέλλον που τρομάζω/ Να γίνουμε φωτιά».

Το θερμό χειροκρότημα του κοινού σχηματίζει ένα πλατύ χαμόγελο στο πρόσωπο του Γιάννη Κότσιρα και, αφού μας ευχαριστήσει, θα μας παρουσιάσει την εξαιρετική και ταλαντούχα μπάντα του και την ομάδα του, οι οποίοι κι εργάστηκαν για το τελικό αποτέλεσμα αυτών των παραστάσεων. Στα πλήκτρα και στις ενορχηστρώσεις, λοιπόν, ο Άκης Κατσουπάκης, στο μπουζούκι ο Βαγγέλης Μαχαίρας, στις κιθάρες ο Κώστας Μιχαλός, στα τύμπανα ο Hρακλής Παχίδης και στο μπάσο ο Γιάννης Πλαγιαννάκος. Η Δήμητρα Μπουλούζου, εκτός από το να ντύνει με το βιολί της τα τραγούδια, θα μας χαρίσει και πολλές εξαιρετικές ερμηνείες αυτή τη βραδιά με τη γλυκιά φωνή της.

Σειρά τώρα έχει η «Αλεξάνδρεια», σε μουσική της Ευανθίας Ρεμπούτσικα και στίχους του Άρη Δαβαράκη. Η ερμηνεία του Κότσιρα μας ταξιδεύει σε ένα παραμύθι του παρελθόντος, προτού περάσει σε πιο δυνατούς ήχους με τα «Πώς μπορώ», το «Εφάπαξ» και «Το σεντόνι». Μετά το «Και πάλι παιδί», έμπνευση για το οποίο αποτέλεσε η σκηνή κάποιων παιδιών που έπαιζαν κουτσό, και το «Ο απλός». Ένας προβολέας πάνω από τη Δήμητρα Μπουλούζου για να τραγουδήσουν μαζί τα «Διόδια». Βυθισμένος στις σκέψεις μου, το βλέμμα μου ξαστοχεί λίγο από τη σκηνή και περνάει σε μια νέα κοπέλα δίπλα μου, η οποία σκουπίζει τα δάκρυα από τα μάτια της. Ο Κότσιρας αποχωρεί για λίγο, για να δώσει τη σκηνή στη Δήμητρα, που συνεχίζει με το «Καίγομαι και σιγολιώνω», τη δική της «Πέτρινη καρδιά» και το «Ακρογιαλιές δειλινά».

Έχοντας συνεπάρει για τα καλά όλο το κοινό στο δικό του «πλανήτη», ο Γιάννης Κότσιρας ξαναπαίρνει τη σκυτάλη για να μας ξεσηκώσει με το «Λέει λέει λέει» και αμέσως μετά να μας κάνει να καρδιοχτυπήσουμε με το «Φως», που έγραψε μαζί με τον Νίκο Τερζή για τον τηλεοπτικό Σασμό. Και τώρα η ώρα για κάτι καινούργιο. Σειρά έχει η γνωριμία μας με τα νέα τραγούδια του καλλιτέχνη, από τον επερχόμενο νέο κύκλο τραγουδιών του με τίτλο «Παράθυρο στο άπειρο». Μία μεγάλη παραγωγή του ιδίου, σε μουσική Μανώλη Ανδρουλιδάκη, πάνω σε στίχους και ποιήματα του Άλκη Αλκαίου και ενορχηστρώσεις του Αλέξανδρου Λιβιτσάνου, που θα κυκλοφορήσει σύντομα από την EMI. Με σχετική αμηχανία, όπως μας εξομολογήθηκε, μας παρουσιάζει τρία τραγούδια, το «Ένα άλλο παραμύθι», ένα εξαιρετικό ζεϊμπέκικο με τίτλο «Ένα φεγγάρι δρόμος», αλλά και το ομότιτλο «Παράθυρο στο άπειρο», το οποίο αφιερώνει στη μητέρα του. Η μπάντα κατάφερε να αποδώσει με μαεστρία τις γεμάτες μελωδία συνθέσεις των νέων τραγουδιών, γεννώντας έτσι με μεγάλες προσδοκίες για το πως θα ακουστούν ηχογραφημένες και ενισχύοντας τον ενθουσιασμό για τα υπόλοιπα. Λίγο πριν το απαραίτητο διάλειμμα, θα μας χαρίσει το «Τα αντίθετα», του Βασίλη Σκουλά και τον «Σασμό».

Στο δεύτερο πρόγραμμα κυριάρχησαν διάφορες επιλογές, πολλές από τις οποίες είχαν πιο λαϊκά χαρακτηριστικά. Ανάμεσα σε αυτές το «Χάντρα Θαλασσιά», ενώ ακολούθως ανέλαβε η Δήμητρα Μπουλούζου να μας χαρίσει μια αισθαντική ερμηνεία του «Μυστικέ μου έρωτα», αλλά και μια πιο χορευτική, καθώς τραγουδήσαμε όλοι μαζί τον «Ικαριώτικο». Το πρόγραμμα κορυφώθηκε με τραγούδια, όπως το «Μ’ έχουν βαφτίσει Γιάννη», το «Όσοι έχουνε πολλά λεφτά», «Μπανιστηρτζού», «Έλα και κόψε με στα δυο», «Κάπου θα βρεθούμε», «Απόψε θέλω να πιω», «Πρώτη φορά» και «Καρδιά μου». Προς το τέλος ο Γιάννης Κότσιρας μας χάρισε κάποιες αξέχαστες ερμηνείες, αναδεικνύοντας τη γνήσια λαϊκή φωνή του, στα τραγούδια «Ναυαγός», «Το τσιγάρο», «Ρόζα» και «Σ’ αναζητώ στη Σαλονίκη».

Και η βραδιά κλείνει με το στοίχημα να έχει κερδηθεί και το βλέμμα του καλλιτέχνη να σε διαβεβαιώνει πως υποκλίνεται με ειλικρίνεια και τον δικό του, ξεχωριστό τρόπο, μπροστά στην υποδοχή μας. Πολλά τα συναισθήματα που κουβαλάς φεύγοντας κι ακόμα πιο πολλά αυτά που σκέφτεσαι. Ο Γιάννης Κότσιρας μοιράζεται απλόχερα μαζί σου όλες τις εκδοχές του. Ο καλλιτέχνης. Ο άνδρας. Ο σύντροφος. Ο πατέρας. Ο πολίτης αυτού του κόσμου. Αυτό που έχεις ανάγκη από έναν καλλιτέχνη σε μια περίοδο αγωνίας. Κάτω από την στιβαρή του κορμοστασιά, όχημα αυτής της μοιρασιάς είναι η πελώρια φωνή του και τα σαρωτικά κύματά της, με την οποία κατορθώνει να χτίσει μία στέγη για όλους μας. Μια βραδιά ειδικά σχεδιασμένη για να ακούσεις όλα όσα περιμένεις και για να νιώσεις όλα όσα χρειάζεσαι. Μην το χάσετε.


INFO

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΤΣΙΡΑΣ
«Παράθυρο στο άπειρο»

Από την Παρασκευή 19 Ιανουαρίου 2024 και κάθε Παρασκευή, για λίγες παραστάσεις

Κεντρική Σκηνή

Γενική είσοδος: 15€

Προπώληση εδώ

Παίζουν οι:
Πλήκτρα/ Ενορχηστρώσεις: Άκης Κατσουπάκης
Μπουζούκι: Βαγγέλης Μαχαίρας
Κιθάρες: Κώστας Μιχαλός
Τύμπανα: Hρακλής Παχίδης
Μπάσο: Γιάννης Πλαγιαννάκος
Φωνή/Βιολί: Δήμητρα Μπουλούζου

Συντελεστές
Επιμέλεια ήχου: Λάμπρος Μπούνας και Στρατής Καραδημητράκης
Φωτισμοί:  Μανώλης Μπράτσης
Φωτογραφία: Πάνος Γεωργίου
Μακέτα Αφίσας: MaturinΠαραγωγή – Διοργάνωση:

Ακολουθήστε τον Γιάννη Κότσιρα
Website | Facebook | Instagram | ΥouΤube

Επικοινωνία – Προβολή στα Μedia 
Zuma Communications

Τελευταία άρθρα:

  • Η Χρύσα Λύκου στο Untold: «Η δίκη της Χρυσής Αυγής τελείωσε, όχι ο αγώνας εναντίον του φασισμού»
    Θέματα

    Η Χρύσα Λύκου στο Untold: «Η δίκη της Χρυσής Αυγής τελείωσε, όχι ο αγώνας εναντίον του φασισμού»

    Έντεκα χρόνια μετά την έναρξη της δίκης και λίγους μήνες μετά την ολοκλήρωσή της σε δεύτερο βαθμό, η επιστροφή σε αυτή την ιστορική διαδρομή είναι μια αναμέτρηση με όσα συνέβησαν, με όσα δεν ξεχάστηκαν και με όσα εξακολουθούν να μας απειλούν.
    Διαβάστε περισσότερα
  • Ελία Σουλεϊμάν: «Να συνεχίσουμε να δημιουργούμε ομορφιά και ποίηση»
    Culture

    Ελία Σουλεϊμάν: «Να συνεχίσουμε να δημιουργούμε ομορφιά και ποίηση»

    Ο Ελία Σουλεϊμάν έχει κάνει τη σιωπή κινηματογραφική γλώσσα. Ο Παλαιστίνιος σκηνοθέτης, σεναριογράφος και ηθοποιός, μία από τις πιο ξεχωριστές φωνές του παλαιστινιακού και του διεθνούς κινηματογράφου, βρίσκεται αυτές τις ημέρες στην Αθήνα και την Τρίτη (13/10) μάς υποδέχθηκε στον Dounias*, σε μια συνάντηση με δημοσιογράφους.
    Διαβάστε περισσότερα
  • Nek & Josey: «Βλέποντας τις ανισότητες και τον φασισμό, σου γίνεται ανάγκη να εκφραστείς»
    CultureΦωτορεπορτάζ

    Nek & Josey: «Βλέποντας τις ανισότητες και τον φασισμό, σου γίνεται ανάγκη να εκφραστείς»

    Γνώρισα τον Josey στη συναυλία οικονομικής ενίσχυσης της Σελήνης, όταν ο Novel τον κάλεσε να ανέβει στη σκηνή, έχοντας ακούσει ένα κομμάτι του που του άρεσε. Μια κίνηση ουσιαστικής στήριξης, που έδωσε σε έναν νέο καλλιτέχνη την ευκαιρία να παρουσιάσει τη δουλειά του σε ένα μεγαλύτερο κοινό.
    Διαβάστε περισσότερα
  • Περνώντας τα σύνορα ενός άθλιου διαφημιστικού σποτ
    Απόψεις

    Περνώντας τα σύνορα ενός άθλιου διαφημιστικού σποτ

    Είναι ιστορίες ελεύθερες που δεν κλείνονται στα στενά κεφάλια αυτών που κυβερνάν. Είναι ιστορίες λερωμένες που δεν έχουν θέση στις αποστειρωμένες γραβάτες αυτών που αποφασίζουν. Είναι ιστορίες ειλικρινείς, αστείες, αφελείς, όμορφες. Ιστορίες που παίρνουν το αυστηρό μιας κοινοτικής οδηγίας, το ωμό μιας υπουργικής απόφασης, το εμετικό ενός τηλεοπτικού/ραδιοφωνικού σποτ και τα τσαλακώνουν σαν παλιόχαρτα γεμάτα μουτζούρες.
    Διαβάστε περισσότερα
  • Τέμπη και Σκουριές – «Να μην φοβόμαστε να αγγίξουμε τις πληγές μας»
    PoliticsΦωτορεπορτάζ

    Τέμπη και Σκουριές – «Να μην φοβόμαστε να αγγίξουμε τις πληγές μας»

    Μπορεί σε λίγες μέρες να γυρίζουμε τα ρολόγια μας μια ώρα πίσω, όμως στην Χαλκιδική την Παρασκευή  9 Οκτωβρίου άλλαξεη ώρα κάπως αλλιώτικα.
    Διαβάστε περισσότερα
  • Γκρεμίστε μας
    Απόψεις

    Γκρεμίστε μας

    Εκείνο το πρωί ήθελα να φύγω από αυτόν τον τόπο, γιατί δε χωρούσε τις επιθυμίες μου. Τη σύγκρουση με το σαθρό, το γκρέμισμα αυτού που ήδη βλέπει τα θεμέλιά του να τρίζουν σηκώνοντας σκόνη. Ήθελα να φύγω για να νιώσω επιτέλους ότι κάνω κάτι γι' αυτό τον κόσμο.
    Διαβάστε περισσότερα