Παρότι αντιφασιστικές διαμαρτυρίες βαφτίζονται ως «αντισημιτισμός» είναι σαφές πως η δυναμική των κινημάτων δεν μειώνεται με την προπαγάνδα.
Πολλοί μεγαλώσαμε τις εποχές που το ΝΑΤΟ διαφήμιζε την «εξαγωγή Δημοκρατίας» και αιτιολογούσε τις αποικιοκρατικές και ιμπεριαλιστικές επιθέσεις του, με τα ανθρώπινα δικαιώματα ως «Δούρειο Ίππο». Το «Διεθνές Δίκαιο» όμως πλέον είναι μια φράση κενή αξίας, ένα ανέκδοτο με δύο λέξεις.
Πρόκειται για τα ίδια ανθρώπινα δικαιώματα που υπερασπιζόμαστε εμείς στο Αιγαίο, ενάντια στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τις γυναικοκτονίες, την αστυνομική βία και τις δολοφονίες στα ΑΤ της χώρας που παρουσιάζονται ως αυτοκτονίες και κάποιοι σφυρούν αδιάφορα.
Πλέον τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν πεθάνει, ο ΟΗΕ «δολοφονήθηκε» από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ με μέλη του (Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για το ένταλμα κατά Νετανιάχου, Φραντσέσκα Αλμπανέζε και άλλοι) να τελούν υπό κυρώσεις και με την υπηρεσία του ΟΗΕ για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες UNRWA να φυτοζωεί λόγω της απόσυρσης χρηματοδότησης και της δαιμονοποίησής της.
Η Ελλάδα μια χώρα σύμμαχος του Ισραήλ, η ΕΕ και οι ΗΠΑ στηρίζουν το Ισραήλ ενεργητικά και παθητικά. Ενεργητικά οι ΗΠΑ και η Γερμανία προμηθεύουν το 99% του οπλισμού του Ισραήλ και παθητικά οι ΗΠΑ και η ΕΕ αρνούνται να σταματήσουν την εθνοκάθαρση και γενοκτονία και να επιβάλουν κυρώσεις εναντίον του Ισραήλ.
Η δε Ελλάδα δεν προέβη στην σύλληψη Νετανιάχου σε τουλάχιστον 4 διαφορετικές περιπτώσεις ως όφειλε, όταν το πρωθυπουργικό αεροπλάνο του Ισραήλ χρησιμοποίησε το FIR Αθηνών.
Το Ισραήλ έχει καταστρατηγήσει κάθε γραπτό Δίκαιο και εθιμικό δίκαιο δολοφονώντας τους Παλαιστινίους με βόμβες, σφαίρες και την ανθρωπογενή πείνα που έχει επιβάλει.
Η ανθρωπογενής πείνα ή ανθρωπογενής λιμός ως όρος, αναφέρεται στο κλείσιμο της ανθρωπιστικής βοήθειας για την πλειονότητα του Παλαιστινιακού πληθυσμού. Όσοι τολμούν να πάνε να παραλάβουν «ανθρωπιστική» βοήθεια, έρχονται αντιμέτωποι με τεθωρακισμένα Merkava και αυτόματα.
Οι ΗΠΑ, η ΕΕ και η Ελλάδα κατά σειρά ευθύνης, συνεργάζονται με τον σιωνισμό, τον ναζισμό του 2025, που νέος δεν είναι, αλλά του έχει επιτραπεί να ξεδιπλωθεί σε μια μορφή που η ανθρωπότητα δεν έχει ξαναδεί ποτέ.
Οι λόγοι είναι γεωπολιτικοί και οικονομικοί: Ο έλεγχος της Μέσης Ανατολής, η διατήρηση του Ισραήλ ως «μπράβου» των ΗΠΑ στην περιοχή και η εφαρμογή παλιών και η χάραξη νέων ενεργειακών οδών, αγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου που να καταλήγουν στην Ευρώπη.
Κάτι που έχει ανακοινωθεί από τους Νετανιάχου και Μητσοτάκη σε πολλές περιπτώσεις, με την ενεργειακή συνεργασία Ελλάδας και Ισραήλ ή ΕΕ και Ισραήλ να θεωρείται προτεραιότητα.
Ας φτάσουμε και στον λόγο που γράφονται αυτές οι γραμμές: Αν η ΕΕ και η Ελλάδα, δεν κάνουν αυτό που οφείλουν να κάνουν, έχουν δικαίωμα, καθήκον και υποχρέωση να το κάνουν οι πολίτες. Γιατί ο αντισιωνισμός είναι αντιφασισμός στην πράξη και στην ουσία του.
Στην Σύρο ένα ετερόκλητο πλήθος εργαζομένων, ντόπιων, σπουδαστών και ευρωπαίων τουριστών έστησε μια αντιφασιστική συγκέντρωση. Όχι εναντίον Εβραίων, αλλά εναντίον της ίδιας της γενοκτονίας και των υποστηρικτών της.
Εναντίον σιωνιστών, εναντίον φασιστών με την ευρεία έννοια του όρου καθώς ο σιωνισμός είναι ένα συνονθύλευμα αποικιοκρατίας, θρησκοληψίας από την οποία πηγάζει το δικαίωμα εξόντωσης των εχθρών, μεγαλοϊδεατισμού για την δημιουργία του Μεγάλου Ισραήλ και Απαρτχάιντ.
Ένα νόμιμο πολιτικό δικαίωμα: το δικαίωμα στη διαμαρτυρία. Όποιος θέλει μπορεί να διαμαρτυρηθεί για την Κύπρο, το Σουδάν ή το δικαίωμα του Ισραήλ στην γενοκτονία. Ο δρόμος είναι ελεύθερος και ανοιχτός.
Και αυτοί που μιλούν για «αντισημιτισμό», μπορούν να πάρουν τη σημαία του Ισραήλ και να βγουν στο δρόμο. Φάτσα-κάρτα. Να δούμε ποιοι είναι και τι πρεσβεύουν, όσο ανοιχτά όσο και η μεριά μας που παίρνει θέση ενάντια στη γενοκτονία και την εθνοκάθαρση.
Μην ξεχνάμε πως οι Ισραηλινοί Εβραίοι στηρίζουν την δολοφονία αμάχων σε ένα συντριπτικό ποσοστό άνω του 60% και την γενοκτονία σε ποσοστό άνω του 80%.
Αυτοί που βλέπετε στις συγκεντρώσεις είναι Άραβες και Βεδουίνοι οι οποίοι απαντούν στις δημοσκοπήσεις πως δεν στηρίζουν τις δολοφονίες αμάχων.
Όποιος ήθελε λοιπόν μπορούσε να προσπεράσει την συγκέντρωση και δεν τον πειράζει κανείς. Όποιος ανέχεται την ειρηνική διαμαρτυρία υπέρ της Παλαιστίνης, ένα αυτονόητο δικαίωμα, προσπερνά.
Η ιστορία όμως έχει δείξει πως όπου υπάρχουν αντιφασιστικές, αντισιωνιστικές διαμαρτυρίες οι Ισραηλινοί τρέχουν για τσαμπουκά. Αυτός είναι ο λόγος που ο υπεύθυνος ασφαλείας του κρουαζιερόπλοιου δεν αποβίβασε τους επιβάτες.
Αν μάλιστα θέλετε να δείτε και την στάση της ισραηλινής κοινής γνώμης για τον πόλεμο στο Ιράν, μπορείτε εδώ. Όπου το 65% θεωρούσε πως δεν πρέπει να ληφθεί υπόψιν η ευημερία των Ιρανών αμάχων.
Ο φόβος εκ μέρους φασιστών υπήρξε διαχρονικά η δικαιολογία για μια σειρά από εγκλήματα. Οι Ισραηλινοί «φοβούνται» για την ασφάλειά τους και εξοντώνουν τον Παλαιστινιακό πληθυσμό. Στις ΗΠΑ «φοβούνται» για τα δικαιώματά τους και υπερασπίζονται την οπλοκατοχή.
Κάποιες χώρες της Δύσης «φοβόντουσαν» τα βιολογικά όπλα του Καντάφι, τα χημικά όπλα του Σαντάμ, τους Ταλιμπάν για την 11η Σεπτεμβρίου. Τίποτα δεν αποδείχθηκε.
Ο Ισραηλινός στρατός έχει οδηγίες όπου αν οι Παλαιστίνιοι περνούν νοητές, αόρατες γραμμές πλησίον τους και «φοβούνται», ακόμα και σε ανθρωπιστικές ζώνες, «νομιμοποιούνται» να ανοίξουν πυρ. Όταν δεν εκτελούν αμάχους ή όταν δεν κάνουν «σκοποβολή» με αληθινούς ανθρώπους.
Γυναίκες, παιδιά, ηλικιωμένοι, άμαχοι, με λευκή σημαία, με τα χέρια ψηλά, όλοι σφάζονται, όλα τα έχουμε δει και όλα υπάρχουν σε βίντεο.
Το παράδειγμα της Σύρου, παρότι πέρα ως πέρα επιτυχημένο και νόμιμο, είναι απλά ένα βήμα, μια κατεύθυνση. Από την στιγμή που η ΕΕ και η Ελλάδα δεν παίρνουν μέτρα και δεν επιβάλουν κυρώσεις, ο λαός νομιμοποιείται σε απόλυτο βαθμό να προβεί σε όλες τις αναγκαίες δράσεις.
Τα «αν θέλετε σταματήστε να δολοφονείτε αθώους» των ανακοινώσεων της ΕΕ και ο χαρτοπόλεμος από ευχολόγια δεν είναι πράξεις δράσεις. Είναι πράξεις συνενοχής.
Μποϋκοτάζ, αποκλεισμοί λιμένων, σαμποτάζ, αντιφασιστικές και αντισιωνιστικές διαμαρτυρίες. Δεν θα δείτε γραμμένο και εδώ σε ανάπτυξη το «θα δεχόσασταν εκδρομείς της Βέρμαχτ και των Ες Ες ή τουρίστες με σβάστικες το 1944;».
Κάποιοι θα τους πέταγαν με τις κλωτσιές και κάποιοι θα τους έκαναν όλα τα χατίρια. Γιατί αυτή είναι η κοινωνία μας. Ένα μείγμα ανθρώπων χωρίς ηθικές αναστολές και κάποιοι που παλεύουν στην πράξη με το τέρας του φασισμού.
Όμως είναι η μη λήψη δράσης που νομιμοποιεί κάθε διαμαρτυρία και κάθε νόμιμη δράση εναντίον όσων φαντασιώνονται το «δικαίωμα στην δολοφονία αμάχων».
Το «δικαίωμα στην κλοπή γης και τον εκτοπισμό». Το «δικαίωμα στην επιβολή λιμού» για να πεθάνουν όλοι οι Παλαιστίνιοι. Το «δικαίωμα στα βασανιστήρια και τους βιασμούς κρατουμένων». Το «δικαίωμα στην γενοκτονία ενός λαού».
Ναι, η γενοκτονία και οι μαζικές δολοφονίες μπορεί να αποδειχθούν πολύ κουραστικές και ψυχοφθόρες και σίγουρα οι δολοφόνοι χρειάζονται διακοπές.
Είναι δύσκολο να δολοφονείς αμάχους στην μεγαλύτερη φυλακή του κόσμου. Είναι κουραστικό να πυροβολείς εν ψυχρώ ανθρώπους που θέλουν αλεύρι.
Για αυτό το Ισραήλ θέλει να φτιάξει μια κλειστή φυλακή. Ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Ράφα με βιομετρικά χαρακτηριστικά. Αν θέλουν μπορούν οι Μητσοτάκης και Γεωργιάδης να πάνε να το εγκαινιάσουν, να κόψουν την κορδέλα ή να πάρουν και το μυστρί να το χτίσουν.
Όμως αυτό δεν σημαίνει πως οι πολίτες αυτής της χώρας θα γίνουν συνένοχοι. Και αν σας αρέσει.
Την δεδομένη στιγμή κάθε πράξη αντίστασης, δράσης και αντίδρασης εναντίον των χειρότερων εγκλημάτων κατά ανθρώπων που έχει γνωρίσει η ανθρώπινη ιστορία, δεν είναι απλά δικαίωμα αλλά είναι καθήκον.
Κομμάτι του καθήκοντος αυτού είναι να θεωρήσουμε συνυπεύθυνους όσους στηρίζουν την γενοκτονία. Και κάθε σιωνιστής που πάει διακοπές με την σημαία του κατακτητή, όχι μόνο δεν είναι ευπρόσδεκτος σε αυτή τη χώρα, αλλά πρέπει να μάθει πως σε αυτή τη χώρα οι σημαίες των κατακτητών κατεβαίνουν με θόρυβο.
Μπορεί τα ΜΜΕ που χειραγωγεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη να υποβιβάζουν ακόμα και τώρα στην χειρότερή της στιγμή την γενοκτονία στην Παλαιστίνη, μπορεί η αντίδραση να έρχεται αργά, όμως ο κόσμος είναι αποφασισμένος να βάλει το σώμα του μπροστά και να πάρει το μερίδιο ευθύνης που του αναλογεί.
Η προσαγωγή για διαμαρτυρία εναντίον της γενοκτονίας σε οποιαδήποτε χώρα δεν πρέπει να μας τρομάζει. Αποτελεί μέγιστο τίτλο τιμής.
Αυτός είναι και ο λόγος που δεκάδες επαγγελματίες και μη σε όλο τον κόσμο, καταγράφουν τις διαμαρτυρίες φωτογραφικά και βιντεοληπτικά, ώστε να μπορούν να αθωώσουν τους διαμαρτυρόμενους που συλλαμβάνονται παράνομα σε όλη την «πολιτισμένη Δύση».
Και ο κόσμος πλέον δεν φοβάται να βροντοφωνάξει «Λευτεριά στην Παλαιστίνη» και «Νίκη στην Παλαιστινιακή Αντίσταση». Οτιδήποτε άλλο είναι συνενοχή.
*Με ευχαριστίες στον Αλέξανδρο Μπίστη για την χρήση της φωτογραφίας που χρησιμοποιήθηκε ως κεντρική.
