Μια πραγματικά σπουδαία κινηματογραφική δουλειά που ξεδιπλώνει την 30χρονη πορεία της Curva Nord της Αταλάντα, μέσα από την αφήγηση ενός από τους πλέον εμβληματικούς της ultras, του Claudio “Bocia” Galimberti. Είναι η αφήγηση μιας ανυπάκουης πραγματικότητας, χωρίς ανακωχή, αφιερωμένης σε έναν σκοπό: την ελευθερία να είσαι ο κόκκος της άμμου που μπλοκάρει το γρανάζι.

Πρώτη προβολή: Αθήνα 17 Φεβρουαρίου, ​κινηματογράφος Τριανόν​ (20:30)
Δεύτερη προβολή: Θεσσαλονίκη 18 Φεβρουαρίου, ​κινηματογράφος Μακεδονικόν​ (17:00)

Εισιτήρια

Αθήνα: https://www.more.com/gr-el/tickets/cinema/stin-yperaspisi-mias-pistis/
Θεσσαλονίκη: Δωρεάν είσοδος με κουτί ελεύθερης συνεισφοράς

Claudio “Bocia” Galimberti σε φεστιβάλ της Curva Nord 1907

Από την ιστοσελίδα της εταιρείας παραγωγής, με τα λόγια του σκηνοθέτη Anrea Zambelli που θα παρίσταται και στις δύο προβολές για συζήτηση με το κοινό:

Σήμερα, ο Claudio “Bocia” Galimberti είναι πηδαλιούχος ενός αλιευτικού σκάφους στην Αδριατική Θάλασσα. Αλλά για όλη την υπόλοιπη ζωή του ο Claudio ήταν μέλος των σκληροπυρηνικών υποστηρικτών της Atalanta B.C του Μπέργκαμο. – μια από τις πιο σεβαστές ομάδες στη σκηνή των διεθνών οπαδών του ποδοσφαίρου. Ένας αρραβώνας πλήρους απασχόλησης που έζησε με απόλυτη αφοσίωση και που τον οδήγησε να είναι ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης της “Curva Nord” από το 2000.

Η ταινία αφηγείται τις δύο τελευταίες δεκαετίες της ζωής του, μια περίοδο κατά την οποία η ιταλική κοινωνία έχει υποστεί μια φρενήρη και βαθιά εξέλιξη. Ξεκινά με τις βίαιες συγκρούσεις με την αστυνομία τη δεκαετία του ’90 και στη συνέχεια τεκμηριώνει τη δίνη της καταστολής που οδήγησε σε πολλές δίκες και την εξορία του από το Μπέργκαμο. Η ταινία περιγράφει επίσης τη διαδικασία μέσω της οποίας το ποδόσφαιρο, από ένα λαϊκό παιχνίδι, έχει μετατραπεί σε μια παγκόσμια επιχείρηση, μια οργουελική ψυχαγωγία για παρακολούθηση στην τηλεόραση – με τις καντίνες, τα κιόσκια και οτιδήποτε άλλο, ν’ αδειάζουν τελικά από την πανδημία του Covid.

Είναι η ιστορία της ζωής ενός αδυσώπητα επαναστάτη, με ακλόνητη ηθική, αφιερωμένη σε έναν σκοπό: την ελπίδα να είναι ο κόκκος άμμου που σταματά τον κινητήρα.

Claudio “Bocia” Galimbert στο αλιευτικό σκάφος

Ο Andrea Zambelli αφηγείται:

Γνώρισα τον Bocia [το μικρό παιδί, στη διάλεκτο της Λομβαρδίας] το 1994, όταν ήμασταν και οι δύο στα είκοσί μας. Μου άρεσε ο τρόπος του να είναι “ultra”, αμέσως. Γι’ αυτόν ήταν τρόπος ζωής, τρόπος εξέγερσης. Γενναιόδωρος και γενναίος, πάντα έτοιμος να βοηθήσει τους πιο αδύναμους. Πάντα απρόθυμος να σκύψει το κεφάλι του μπροστά στις μεγάλες δυνάμεις. Δεν είναι περίεργο που έγινε ο ηγέτης των σκληροπυρηνικών οπαδών της Αταλάντα. Το 1998 άρχισα να τον κινηματογραφώ και δεν σταμάτησα ποτέ. Ακολούθησα όλα τα στάδια της ταραχώδους ζωής του.

Το να παρακολουθείς τη ζωή του Bocia σημαίνει όχι μόνο να παρακολουθείς τις αλλαγές που έχουν συμβεί στην υποκουλτούρα των ultras και στο ποδοσφαιρικό σύστημα ειδικά, αλλά και την εξέλιξη της ιταλικής κοινωνίας και του παγκόσμιου κόσμου γενικότερα. Η ζωή του Bocia είναι μια ιστορία αντίστασης και ανθεκτικότητας: πάντα μπορούσε να δώσει στον εαυτό του μια δεύτερη ευκαιρία, βρίσκοντας τη δύναμη να μην τα παρατήσει.

Πληροφορίες παραγωγής

Χώρα: Ιταλία
Έτος: 2023
Διάρκεια: 102′
Γλώσσα: Ιταλικά
Απόδοση υποτίτλων: gruppo Atalanta Ioannina
Σκηνοθεσία: Andrea Zambelli
Μοντάζ: Cristina Sardo
Με τον: Claudio “Bocia” Galimberti
Παραγωγή: Andrea Zanoli – Lab 80 film, Davide Ferrario – Rossofuoco
Festival: Torino Film Festival

www.lab80.it/ – www.rossofuocofilm.it