Φιλέτο η Γάζα.
Ισοπεδωμένη κι έτοιμη.
Να σας δώσουμε χρήματα να την αναστήσετε; Όχι δα, καλύτερα πάρτε τα και πάτε αλλού.
Να μας μείνει κι εμάς το οικοπεδάκι.
Να χαρεί κι ο Μπέντζαμιν, που του βγήκε τ’ όνομα κι όλοι τον λέν’ εγκληματία πολέμου.
Όσο να πεις, ένας εγκληματίας με παραθαλάσσιο είν’ ένας αξιοσέβαστος εγκληματίας.

Τι πάει να πει “πατρίδα” σας, ώχου μωρέ, όπου γης και πατρίς, χακούνα ματάτα, πώς κάνετ’ έτσι;
Γη του πατέρα και της μάνας, σαχλαμάρες – αυτά τα πίστευαν οι ιθαγενείς στις ΗΠΑ και τι κέρδισαν;
Γίνανε οι κακοί στο σινεμά και στα βιβλία! Αφού υπάρχει σχέδιο εδώ, όλοι να πάρουμε από κάτι.

Πανεθνική, εξαναγκαστική μετανάστευση.
Ορίστε.
Να, εθνοκάθαρση μ’ ωραίο περιτύλιγμα. Έτσι θα λήξει ο Ντόναλντ Τραμπ τους πολέμους στον κόσμο. Έτσι θα χτίσει τη νέα Παξ Αμερικάνα του. Κι έτσι θα μάθει ο υποστηρικτής, προτού δεχτεί το “τι”, να ρωτάει πρώτα για το “πώς”. Αλλά βέβαια, τι να την κάνουν τη γη των παππούδων τους οι Παλαιστίνιοι; Ας πάνε στην ευχή: πρόσφυγες ήταν στον τόπο τους, πρόσφυγες θα ‘ναι και τώρα σε ξένο τόπο. Οι Ισραηλίτες που τους πήγε ο Ιωσήφ στην Αίγυπτο, άσχημα πέρασαν; Άσχημα πέρασαν. Μα ήταν θέλημα Θεού. Ε, τι Θεός, τι πλανητάρχης.

Μην παρεξηγηθώ κιόλας: με χαρά θα τους υποδεχόμουνα στη δική μου τη χώρα, όλους. Και τις εκατό χιλιάδες, καλώς να ορίσουν. Μα να ορίσουνε γιατί το θέλουν. Γιατί το ζήτησαν. Γιατί κουράστηκαν ν’ αποζητούν τη ματωμένη χουρμαδιά τους, και ζήτησαν λίγη σκιά στον πλάτανο. Όχι επειδή τους ξεσπιτώνει ένας ξεμωραμένος μεγαλομεσίτης μ’ όρεξη να βγάλει τη χουρμαδιά σε βραχυχρόνια μίσθωση. Και σίγουρα όχι για να πάρει τελικά το Νόμπελ της Ειρήνης, αφού θα ‘χει βοηθήσει μ’ ίδιες “λύσεις” και τους Κούρδους, τους Ουκρανούς, τους Κύπριους…