Σύμφωνα με έρευνα της Haaretz, οι στρατιώτες πυροβολούν και σκοτώνουν όποιον περνάει τις αόρατες «κόκκινες γραμμές», ακόμη και άοπλους πολίτες ή παιδιά. Οι ενέργειες αυτές αποτελούν μέρος αυτού που ορισμένοι στρατιώτες αποκαλούν «ζώνη θανάτου», με κάθε θάνατο υπολογίζεται ως εξάλειψη ενός «τρομοκράτη».
Διοικητές της Μεραρχίας 252 περιέγραψαν στη Haaretz μια μη σημαδεμένη «γραμμή πτωμάτων» στη βόρεια Γάζα κοντά στον Διάδρομο της Νετζαρίμ. Τα πτώματα συχνά μένουν άταφα, προσελκύοντας αγέλες αδέσποτων σκύλων.
«Στη Γάζα, οι άνθρωποι ξέρουν να αποφεύγουν τις περιοχές όπου βλέπουν αγέλες σκύλων», εξήγησε ένας αξιωματικός. Ο ισραηλινός στρατός αρνείται επισήμως την ύπαρξη τέτοιων ζωνών, ωστόσο οι διοικητές στο πεδίο της μάχης επιβάλλουν αυτό το θανατηφόρο όριο.
Ένας άλλος στρατιώτης μοιράστηκε ενοχλητικές αναφορές για το πώς άοπλοι πολίτες συχνά χαρακτηρίζονται ως τρομοκράτες αφού σκοτωθούν. «Σκοτώνουμε αμάχους, αλλά οι αναφορές πάντα τους υπολογίζουν ως τρομοκράτες», παραδέχτηκε ο στρατιώτης.
Αυτή η παραποίηση τροφοδοτεί μια κουλτούρα ανταγωνισμού μεταξύ των ισραηλινών στρατιωτικών μονάδων, όπου η θανάτωση των περισσότερων «τρομοκρατών» ανταμείβεται.«Αν μια μεραρχία σκότωσε 150, μια άλλη προσπαθεί να χτυπήσει 200», είπε.
Ένας στρατιώτης αφηγήθηκε ένα ανατριχιαστικό περιστατικό που αφορούσε ένα 16χρονο αγόρι το οποίο είχε χαρακτηριστεί ως «απειλή». «Τον γεμίσαμε με σφαίρες, τραβήξαμε φωτογραφίες και αργότερα μάθαμε ότι δεν ήταν τρομοκράτης απλώς ένα παιδί», είπε ο στρατιώτης. Αυτά βέβαια αποτελούν κοινή γνώση του Ισραήλ και των συμμάχων του.
Ο διοικητής της μονάδας, ωστόσο, συνεχάρη τους στρατιώτες, απορρίπτοντας τις ενστάσεις.
«Όταν κάποιος σχολίασε και είπε ότι δεν ήταν οπλισμένος και ότι φαινόταν ότι ήταν απλώς ένας πολίτης, όλοι του φώναξαν. Ο διοικητής του τάγματος είπε: «Όσον αφορά εμένα, όποιος περνάει τη γραμμή είναι τρομοκράτης, δεν υπάρχουν παραχωρήσεις, ούτε πολίτες. Όλοι είναι τρομοκράτες». Με αναστάτωσε πραγματικά, γι’ αυτό έφυγα από το σπίτι και πήγα να κοιμηθώ στο σπίτι με τα ποντίκια; Για να πυροβολώ απλά άοπλους ανθρώπους;»
Ένας στρατιώτης θυμήθηκε: «Όποιος περνάει αυτή τη γραμμή πυροβολείται. Τα πτώματα μένουν εκεί που πέφτουν. Έχει γίνει μια ζοφερή πραγματικότητα». Σύμφωνα με πληροφορίες, άμαχοι, συμπεριλαμβανομένων παιδιών, έχουν σκοτωθεί με αυτόν τον τρόπο.
Αρκετές μαρτυρίες ανέφεραν περιστατικά κατά τα οποία Παλαιστίνιοι ανέμιζαν λευκές σημαίες, σηματοδοτώντας την παράδοση ή την ιδιότητα του μη μαχητή. «Είδαμε δύο φιγούρες να ανεμίζουν μια λευκή σημαία κοντά στο Nahal Gaza», θυμήθηκε ένας στρατιώτης.
Παρά τις διαμαρτυρίες ενός διοικητή που υποστήριξε ότι μπορεί να ήταν Ισραηλινοί αιχμάλωτοι, ένας ανώτερος διέταξε «πυρ για να σκοτώσει». Τελικά, τα άτομα υποχώρησαν, αποφεύγοντας τον θάνατο.
Ένας αξιωματικός σε σημαντική θέση στο αρχηγείο της Μεραρχίας 252 θυμήθηκε την ημέρα που ο εκπρόσωπος του ισραηλινού στρατού εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία ανέφερε ότι οι δυνάμεις της Μεραρχίας είχαν σκοτώσει περισσότερους από 200 τρομοκράτες.
«Σε όλα τα περιστατικά όπου υπάρχουν απώλειες που μπορούν να προσεγγιστούν, η διαδικασία λέει να φωτογραφίσουμε το πτώμα και να πάρουμε λεπτομέρειες αν υπάρχουν.
Μετά από αυτό, πρέπει να σταλεί στις μυστικές υπηρεσίες για να εξακριβωθεί ότι πρόκειται για τρομοκράτη ή τουλάχιστον για να εξακριβωθεί ότι το άτομο σκοτώθηκε από τον ισραηλινό στρατό», αναφέρει.
«Στην πράξη, από τα 200 θύματα που στάλθηκαν για εξέταση, μόνο δέκα επαληθεύτηκαν ως γνωστοί πράκτορες της Χαμάς. Αλλά ποιος νοιαζόταν αν δημοσιευόταν ότι σκοτώσαμε εκατοντάδες τρομοκράτες».
Και υπήρχαν και άλλοι. Για παράδειγμα, η περίπτωση όπου «η παρατήρηση εντόπισε δύο φιγούρες να περπατούν προς το Ρέμα της Γάζας, αυτό είναι ένα μέρος που δεν πρέπει να βρίσκονται και αυτό είναι κάτι που δεν συμβαίνει συχνά», λέει ένας μαχητής που ήταν εκεί. Οι στρατιώτες σήκωσαν ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος και αναγνώρισε τους δύο που κρατούσαν μια λευκή σημαία και του την κουνούσαν με τα χέρια υψωμένα.
«O αρχιλοχίας δίνει εντολή: πυροβολήστε για να τους σκοτώσετε», θυμάται. Ένας από τους διοικητές που βρίσκονταν εκεί έστρεψε την προσοχή του στη λευκή σημαία, αλλά ο αρχιλοχίας, ένας έφεδρος της 5ης Ταξιαρχίας, ήταν σταθερός: «Δεν ξέρω τι είναι η λευκή σημαία, πυροβολήστε για να σκοτώσετε».
Ο διοικητής δεν το έβαλε κάτω, φώναζε στο τηλέφωνο ότι μπορεί να είναι απαγωγείς, επιμένοντας ότι δεν θα τους πυροβολούσε όσο δεν ήταν ξεκάθαρη η ταυτότητά τους. «Στο τέλος», λέει ο μαχητής, απλά γύρισαν πίσω και γύρισαν νότια, αλλά αυτός ο διοικητής έφαγε ξύλο από τους άλλους διοικητές. Του φώναζαν ότι ήταν δειλός»
Οι πυροβολισμοί στα όρια του διαδρόμου της Νετζαρίμ δεν περιορίζονται στους μαχητές της Μεραρχίας 252, όπως αποδεικνύει ένας έφεδρος στρατιώτης της Μεραρχίας 99. Σε συνομιλία του με την Haaretz, διηγείται μια μέρα που η ομάδα του απογείωσε ένα drone και οι εικόνες έδειχναν «Ένας ενήλικας με δύο παιδιά να περνούν τη γραμμή που απαγορεύεται να περάσουν».
Θυμάται ότι περπάτησαν λίγο στον άξονα, χωρίς όπλα, χωρίς τίποτα. Φαινόταν ότι έψαχναν για κάτι. «Ήμασταν σε πλήρη επαφή μαζί τους με το drone και με μπαστούνια πάνω τους, δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα», λέει.
«Ξαφνικά ακούσαμε έναν τρελό κρότο. Αποδεικνύεται ότι ένα πολεμικό ελικόπτερο έριξε έναν πύραυλο πάνω τους. Ποιος νομίζει ότι είναι θεμιτό να ρίχνεις έναν πύραυλο πάνω σε απλά παιδιά; Και μάλιστα με ελικόπτερο. Αυτό είναι πραγματικά καθαρό κακό».
