Ιησούς και Ιούδας: μια ακόμη κουβέντα
Εβδομάδα των Παθών λένε πια τις μέρες μας εκεί. Των δικών μου και των δικών σου παθών. Εβδομάδα σκηνοθετημένη με δυο αφηγήσεις.
Απόψεις
Ο Δένδιας το είπε, η Αριστερά το άκουσε;
Μια παλιά παροιμία λέει πως αν θες ζυμώσεις… ζυμώνεις! Αλλιώς, κοσκίνιζε…
Παιδιά σε σακούλες
Τα παιδιά σε σακούλες. Τα παιδιά των Παλαιστινίων. Τα παιδιά των οικογενειών του τρένου των Τεμπών. Τα παιδιά τους. Τα παιδιά μας. Τα παιδιά. Σε σακούλες. Πλαστικές. Πράσινες. Σακούλες. Με παιδιά.
Εκείνοι τη δουλειά τους, εμείς τη δική μας
Οι άνθρωποι που έχασαν τους ανθρώπους τους στα Τέμπη όμως, δεν είναι ηγέτες. Είναι τραγικοί ήρωες. Δεν είναι πολιτικοί. Είναι βαριά πενθούντες. Δεν είναι υπόλογοί μας. Είναι εκείνοι που χρειάζονται τη στήριξή μας. Δεν μας χρωστάνε τίποτα.
Ήταν μια ανεξάρτητη Αρχή, ΕΟΔΑΣΑΑΜ την έλεγαν – Να ζήσουμε να τη θυμόμαστε
Εδώ είμαστε. Από την 28η Φεβρουαρίου 2023. Και για πάντα. Σας βλέπουμε, σας παρακολουθούμε, σας καταγράφουμε.
Η γίδα στην πλάτη της Μαρίν
Σε κάποια κράτη τα κόμματα λογοδοτούν στη δημοκρατία κι όχι το ανάποδο. Η Μαρίν Λεπέν τιμωρήθηκε, κι αν ήθελε να κατέβει στις εκλογές και ν’ αλλάξει τη Γαλλία (Παναγία βόηθα!), ας μην το ‘κλεβε το έρμο το αμνοερίφιο.
Τι θες να πεις;
Ο χάρτης που πάνω του ανάβουν τα φωτάκια μας δεν είναι απαραίτητο να είναι ένα ορθογώνιο επίπεδο χαρτί· σκέψου τον πολυδιάστατο. Άναψε το φωτάκι σου εκεί. Αυτοστιγμεί ανάβει και το δικό μου εδώ. Αυτές οι δυο λέξεις, το «εκεί» και το «εδώ», στην αλληλεπίδρασή τους είναι οι συντεταγμένες μας.
Το παιδί της πόλης που δεν χρωστάει να απολογηθεί σε κανέναν
Κανείς αθλητής δεν είναι υποχρεωμένος να αντεπεξέλθει στα όνειρα που οι ίδιοι οι φίλαθλοι έχουν για αυτόν.
Παλαιστίνη: το τέρας θερίζει με κομμένες τις αλυσίδες
Μια χώρα έγινε ίσωμα, πόλεις εξαφανίστηκαν, παντού ερείπια. Ένας από τους πιο δυνατούς στρατούς στον πλανήτη προελαύνει κι αφήνει πίσω του σκοτωμένους και παρελθόν. Αφήνει πίσω μια Παλαιστίνη που δεν έχει ενεστώτα.