Άντε να πούμε πέντε πράγματα για το όλα ή τίποτα.

Βλέπω μια απολυτότητα και έναν φανατισμό σαν να έχει κάποιος 10 ευρώ και να τα ποντάρει όλα με κίνδυνο να χάσει τα πάντα.

Το είδαμε με τον Κασσελάκη, που κάποιοι θα πούλαγαν και το σπίτι τους για αυτόν. Ο Κασσελάκης ξεκίνησε συμπαθέστατος και οι περισσότεροι σχημάτισαν μια άψογη εικόνα. Το να λες σε έναν ακροδεξιό που μιλά εναντίον των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ, «εδώ μιλάς για την ζωή μου» είναι το πιο σωστό επιχείρημα.

Μετά όμως έπρεπε να μιλήσει για πολιτική και έπεφτε η μια σφαλιάρα μετά την άλλη.

Όμως δεν τολμούσες να κρίνεις μια θέση του Κασσελάκη, ακόμα και να τον ειρωνευτείς ως απολιτίκ χυλό παραθέτοντας τα επιχειρήματα, τσουπ!, Έσκαγαν δεκάδες Κασέλ Χουλς να σε κατηγορήσουν από ομοφοβικό, μέχρι συστημικό ή βαλτό του Κούλη.

Σκάει αυτό με το Ιράν. Καταλαβαίνουμε οι περισσότεροι πως το Ιράν είναι το μόνο που στέκεται απέναντι σε ένα Μεγάλο Ισραήλ ή μια Τουρκία ισχυρή περιφερειακή δύναμη. Όμως πέραν της βοήθειας σε Χούθι, στον Λίβανο ή στις Παλαιστινιακές αντιστασιακές οργανώσεις βλέπεις πως στο εσωτερικό δεν έρχονται εκείνες οι μικρές αλλαγές να σου δείξουν πως είναι σε σωστό δρόμο.

Οι διαδηλώσεις άρχισαν με γνώμονα την οικονομία, οι έμποροι του Μεγάλου Παζαριού της Τεχεράνης διαμαρτυρήθηκαν, όπως κάνει εδώ και αιώνες η μεσαία τάξη, χωρίς υποχρεωτικά να έχουν ζήτημα με το καθεστώς. Συγνώμη, την Ισλαμική Επανάσταση.

Εθνικές και πολιτικές μειονότητες και όσοι πίστεψαν πως έχουν τις πλάτες των ΗΠΑ και του Ισραήλ πήραν τα όπλα. Άλλα τα είχαν και άλλα τους τα έδωσαν πακέτο με Starlink.

Άλλοι εξεγέρθηκαν γιατί έβλεπαν αληθινή και ψεύτικη ΑΙ βία στους υπολογιστές τους για μέρες και είχαν εξοργιστεί.

Δεν τολμάς να γράψεις κάτι για το Ιράν, τσουπ! Να τοι να έρχονται τσούκου-τσούκου με ειρωνείες και χάχανα, οι κατέχοντες την μοναδική αλήθεια. Όλα τέλεια με το Ιράν. Παράδεισος. Τι λέτε ρε; Εδώ καμία χώρα δεν είναι τέλεια και για κάθε χώρα του πλανήτη υπάρχουν ζητήματα να προσάψεις. Από την πιο επιτυχημένη στους δείκτες μέχρι αυτές που οι λαοί φυτοζωούν.

Όχι. Όποιος πει κακό για το Ιράν, προδότης, μισεί την Παλαιστίνη και τον πληρώνει ο Νετανιάχου. Και δεν λέω για μένα ή όχι μόνο για μένα. Τα βλέπω ρε μενσιωμένα και αμένσιωτα. Είστε με τα καλά σας; Πάλι πάτε να ποντάρετε όλα σας τα λεφτά σε ένα σημείο;

Τα ίδια με την Ρωσία και την Ουκρανία. Κάποιοι ξέρουν την μοναδική αλήθεια και δεν μπορούν να παρεκκλίνουν μισό χιλιοστό από τα κουτάκια τους. Τα κουτάκια που είναι όλα τακτοποιημένα και βολεμένα, τα ξεσκονίζουν το πρωί, τα γυαλίζουν και τα ζωγραφίζουν, γιατί αν κάτι πάει λίγο πιο δίπλα ταράζεται το είναι τους.

Πάμε στην Καρυστιανού.

Η Καρυστιανού μπήκε μπροστά στον αγώνα των συγγενών, όταν όλα έδειχναν χαμένα και σε μιντιακό μποϊκοτάζ των συγγενών από τα ΜΜΕ. Όλο σηκώθηκε από τα κοινωνικά δίκτυα και ανεξάρτητα μέσα. Μίλησε στον μέσο Έλληνα, μίλησε στον πολιτικοποιημένο και τον απολιτίκ μέσα από διαφορετικές αφηγήσεις, αλλά με ένα αίτημα πέρα ως πέρα δίκαιο: Δικαιοσύνη με όλο το σύστημα κόντρα.

Προσωποποιήθηκε ένα ολόκληρο κίνημα στην Καρυστιανού. Δικαίως ή αδίκως, έτσι έγινε και έπιασε. Και βοήθησε να πάει το μήνυμα σε αυτόν που δεν σηκώνεται ούτε για νερό, όχι για να πάει να διαμαρτυρηθεί στην αδικία.

Τώρα με τον Σύλλογο υπήρξε ζήτημα που υπερβαίνει καταστατικές προβλέψεις. Προφανώς κάποια μέλη διαφωνούσαν και διαφωνούν να μπει ο Σύλλογος στην πολιτική. «Και τι τους πειράζει; Γιατί δεν κατεβαίνει ο Σύλλογος ως κόμμα» λέει το ένα σύνηθες ερώτημα.

Δεν γουστάρουν ρε. Δεν είναι το δικό τους όνειρο αυτό. Τους πειράζει ρε φίλε, λογαριασμό θα σου δώσουν; Παιδιά έχασαν και αυτοί, είναι μέλη του Συλλόγου και έχουν περισσότερο λόγο από σένα.

Υποστηρίζεις τα αντιδρώντα μέλη του Συλλόγου πως είναι δίκαιο το αίτημα να στηριχθεί το καταστατικό ως έχει συμφωνηθεί και να μην γίνει ο Σύλλογος πλατφόρμα προεκλογικής εκστρατείας του ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ (γιατί αυτό είναι το ζήτημα, αυτό είναι το επίδικο) γιατί κανείς δεν δικαιούται να βάλει τον Σύλλογο στην πολιτική, καθώς αυτό αποφασίστηκε από κοινού από τα μέλη.

Ο Σύλλογος αποφασίστηκε να παραμείνει πάνω από κόμματα γιατί η οποιαδήποτε πολιτική και μικροπολιτική είτε θα λέρωνε τον σκοπό του, είτε θα διαφωνούσαν οι οικογένειες με την κατεύθυνση, θα κινδύνευε να αλλοιωθεί το μήνυμα και θα γίνονταν στόχος πως «το κάνετε για τη θεσούλα και τα ψηφαλάκια». Και σωστά αποφάσισαν.

Πάμε πάλι συναισθηματικά μηνύματα σε σχόλια και «δεν το περίμενα» και «πληγώθηκα» και προδότες και Κουλικοί και αυλικοί, η Ξανθιά Παναγιά™ θα σας θάψει κουφάλες, δυο μέτρα χώμα σας αξίζει.

Ρε ‘σεις συνέλθετε, βρείτε την αυτοκυριαρχία σας και σκεφτείτε ψύχραιμα πριν γράψετε την επιθετική σας μαλακία.

Όσοι άνθρωποι έχουμε μάθει να εκφραζόμαστε ελεύθερα για όλα αυτά τα θέματα, θα γράψουμε ελεύθερα την άποψή μας. Εδώ την γράφουμε για να περνάει η ώρα.

Στις εργασίες μας γράφουμε την είδηση με τα εργαλεία ανάλυσης που έχουμε αναπτύξει, αυτά που ορίζει η γνώση μας και οι αρχές μας. Από τον χρόνο που δεν έχουμε, δεν θα κάτσουμε να γράφουμε εδώ 40 λεπτά την κάθε ανάρτηση όπως εδώ τώρα.

Για αυτό λοιπόν δεν πρέπει να αντιμετωπίζετε τα κοινωνικά δίκτυα ως πρωταρχικό μέσο ενημέρωσης. Δεν έχει κανένα νόημα, γιατί όσοι είναι επαγγελματίες, την δουλειά τους θα την κάνουν με επιμέλεια στην εργασία τους.

Εδώ θα γράψουν το κάτι παραπάνω, το σχολιάκι, το παραπολιτικό, αυτό που τους ενδιαφέρει ή τους καίει περισσότερο ή θα αντιγράψουν κάτι από αυτά που έγραψαν με επιμέλεια στην εργασία τους να το μοιραστούν.

Για αυτό τον λόγο και εμείς ενημερωνόμαστε από πηγές που κάνουν την δουλειά τους με επιμέλεια ή με πληροφορίες που μας έδωσαν ψάξαμε και εμπιστευόμαστε.

Αν θέλεις πολωμένη ενημέρωση, των άκρων, της κόντρας και της οργής που θα στοχεύσει ένα πολύ συγκεκριμένο κοινό με χαρά να μπεις στα κοινωνικά δίκτυα να δεις αυτό που σου ταιριάζει. Ταιριάζει γάντι. Να συμφωνείς μέχρι τελείας. Να μην χρειαστεί να μετακινήσεις κουτάκια ή να σκεφτείς ένα επιχείρημα αν στέκει. Θα σου βγάλει όμως ο αλγόριθμος και αυτά που θα διαφωνήσεις έντονα, για να σε πολώσει και να σε κρατήσει στο ναρκωτικό.

Και είμαι άνθρωπος που μπορεί να γίνεται κάτι ακραίο και να τρώω ποπ κορν χωρίς τύψεις. Αλλά και πάλι θα εξετάσω αυτό που με βγάζει από την άνεσή μου και τις προαποφασισμένες μου συμπάθειες και αντιπάθειες, να δω αν έχει ψήγμα αλήθειας. Γιατί ακόμα και αυτό που διαφωνείς μπορεί να σε μετακινήσει προς την δική σου μεριά πιο σωστά, να δεις μια πληροφορία που δεν είχες και να αναγνώσεις ένα επιχείρημα σωστά ή σωστότερα, αυτό είναι κέρδος.

Συνθηματολογία στα όρια του ρόλου/περσόνας, ενημέρωση από τίτλους αρθρογραφίας που εκ των πραγμάτων είναι clickbait, παπαγαλία, «ποιήματα» και άρνηση να εξετάσει κανείς αυτό που λέγεται ή γράφεται πριν εκφέρει γνώμη.

Σκεφτείτε ποιοι άλλοι σκέφτονται με τέτοια πόλωση, χρησιμοποιούν συνθηματολογία, λειτουργούν στα όρια του ρόλου, λένε τα ποιήματα και αρνούνται να εξετάσουν ένα επιχείρημα.

Σίγουρα δεν πρόκειται για προοδευτικούς και ελεύθερους ανθρώπους, γιατί αν είσαι ελεύθερος δεν φοβάσαι να εξετάσεις και να κρίνεις κάτι αν είναι σωστό ή λάθος επιμέρους. Κοιτάς μια λέξη που δεν σου κάνει και χάνεις το μυαλό σου.

Αλλά αν ανήκεις κάπου και λες το ποίημα, κρίνεις στα 5 δευτερόλεπτα και πας σε άλλο ποστ.

Είναι από τα άρθρα που είτε θα εξοργίσουν, είτε θα συμφωνήσει κανείς μαζί τους.

Δεν μπορώ να τονίσω αρκετά πόσο δεν με αφορά τίποτα από τα δύο.

Με νοιάζει ένας, δύο, πέντε, δέκα άνθρωποι να αρχίσουν να μετακινούν τα γαμημένα τα κουτάκια τους. Να τους σκάσουν κλώτσο. Να δουν ένα από όλα αυτά που αναφέρονται να δουν μια συνήθεια που μπορεί να είναι λάθος και να σκεφτούν «Ρε συ μπας και δρω παρορμητικά;».

Μπας και καταφέρουμε κάτι καλύτερο μαζί.

Διαβάστε επίσης:

Στο Σύνταγμα για το Χαλέπι

Όλο το σύστημα στηρίζεται στον Σλάντεκ

Banana republics και MERCOSUR