Σήμερα, 19 Μαΐου 2026, αυτή της εικόνας είναι η τιμή της βενζίνης στη Λευκάδα που ζω. Πριν δύο μήνες έβαζα βενζίνη με 1,80. Κάθε εβδομάδα για τις μετακινήσεις μου καταναλώνω 40 λίτρα. Μέσα σε δύο μήνες, για κάθε εβδομάδα, χρειάζομαι επιπλέον 16 ευρώ! Σε ένα σπίτι με έναν βασικό μισθό και μεροκάματα σε αγροτικές εργασίες που πότε έρχονται και πότε δεν έρχονται, που εξαρτώνται από τη ζήτηση και τον καιρό, πρέπει στα ξαφνικά να βγουν από ένα μαγικό καπέλο 16 ευρώ τη βδομάδα.

Κυριάκο Μητσοτάκη, πες μου πόσο θυμώνεις και λυπάσαι. Σε ακούω πολύ προσεκτικά. Πες μου, αυτή τη βδομάδα πήγες σούπερ μάρκετ; Έβαλες τα αναγκαία στο καλάθι; Και μετά; Τα πήγες στο ταμείο; Έτσι απλά; Χωρίς κανέναν υπολογισμό; Δε διάλεξες αυτά που θα ζούσες και χωρίς τους και αθροίζουν 16 ευρώ; Δεν τα έβαλες πάλι πίσω στα ράφια σκεφτόμενος ότι δεν είναι καιρός για οτιδήποτε παραπάνω ορίζεται ως πολυτέλεια; Ας πούμε κέτσαπ για τις πατάτες, κονσέρβα για τα σκυλιά, πατατάκια για την ταινία; Δεν έφτασες ως το ταμείο με μια αίσθηση ήττας, με ένα στόμα γεμάτο γαμώτο, με μια τσέπη 16 ευρώ πιο άδεια από ότι δύο μήνες πριν;

Άδωνη Γεωργιάδη, πες μου για τα υποκειμενικά χαρακτηριστικά του αξιοπρεπώς ζην. Σε ακούω πολύ προσεκτικά. Πες μου αν μπήκες στην εφαρμογή του καιρού να δεις αν αύριο θα πληρωθείς. Μίλησέ μου για τη στιγμή που επέστρεψες έναν ακόμη δίσκο στη μπάρα δίχως tips μέσα. Δωσ’ μου την αίσθησή σου στην 30^η ανανέωση της τραπεζικής εφαρμογής χωρίς να έχουν μπει τα 100 ευρώ επιστροφής φόρων στη φετινή δήλωση εισοδήματος. Πες μου, τσίριξες ποτέ εκτός πάνελ για τις ταχυκαρδίες που δείχνει το smart watch σου, για τις φυσιοθεραπείες που θέλουν τα γόνατά σου, για την απονεύρωση που πρέπει να κάνεις στο δόντι σου; Από απλά μαθηματικά σκάμπαζες ποτέ; Τέσσερα επί δεκαέξι αναρωτήθηκες πόσο κάνει; Είχε ποτέ κάποιος μήνας σου κανένα ξεκάθαρα αντικειμενικό μείον στο σύνολο της επιβίωσής σου;

Δεν είμαι φιλόσοφος να απαντήσω για τα περί αξιοπρέπειας. Ούτε και κανένας τόσο συναισθηματικός τύπος που να θυμώνω και να λυπάμαι για περίεργους ποντικούς που ροκανίζουν πράγματα που επηρεάζουν τις ζωές άγνωστών μου ανθρώπων. Είμαι ο τελευταίος κρίκος μιας αλυσίδας ασυντήρητης, σκουριασμένης και τεντωμένης που κρατάει ενωμένη τη συνειδητοποιημένη εργατική τάξη αυτής της χώρας. Είμαι η τελευταία ανορθόγραφη λέξη ενός κειμένου που συντάχτηκε για να διαβαστεί σε μια συγκέντρωση 15 ανθρώπων που ακόμη έχουν καθαρή άρθρωση στα ναι και τα όχι τους.

Υπουργέ και πρωθυπουργέ τους, τρεις λέξεις χρησιμοποιήσατε και -άνιωθοι όπως είστε- δεν καταλάβατε ότι καθένας σαν κι εμένα από αυτές κρατιέται και με αυτές θα σας συντρίψει: λύπη, θυμός και αξιοπρέπεια. Με αυτή τη σειρά.

Φωτογραφία: Μαρία Γαλάτη

Διαβάστε επίσης:

Νέα ισραηλινή πειρατεία σε διεθνή ύδατα: Επίθεση των IDF στα πλοία του Global Sumud Flotilla

Ο Μάριος Αθανασίου στο The Untold: «Κοινωνική αντίδραση δεν είναι να κατέβεις μια Τετάρτη στον δρόμο να κάνεις γύρω γύρω το Σύνταγμα»

Από τη σκιά στο φως: Oι 575 ημέρες του Noesis 575*