Σταθείτε δίπλα μας, στον αγώνα που δίνουμε.
«Ας μετατρέψουμε τον πόνο και την οργή μας σε κινητήρια δύναμη για αλλαγή. Ας αγωνιστούμε για μια Ευρώπη δικαιότερη, πιο διάφανη, πιο αξιόπιστη».
Τα Τέμπη είναι όλη η εικόνα. Η εικόνα του κράτους που ζούμε. Που διεφθαρμένο, αδιάφορο και επικίνδυνο διαχειρίζεται τις ζωές μας. Στα Τέμπη έγινε έγκλημα. Προσχεδιασμένο, προαναγγελμένο. Πριν, μετά, τώρα.
Λίγο πριν συμπληρωθούν τα δύο χρόνια από το ναυάγιο της Πύλου, με την βύθιση και μη προσφορά βοήθειας από πλευράς Λιμενικού ασκήθηκε η αυτονόητη ποινική δίωξη από το Ναυτοδικείο, με κατηγορητήριο που αφορά και κακουργήματα.
Η νίκη του Ρουβίκωνα είναι μια πολιτική νίκη. Μια νίκη απέναντι στο κράτος που 2,5 χρόνια -πια- συνεχίζει να μπαζώνει. Την αλήθεια.
Πώς τα φέρνει καμιά φορά η ζωή και δεν μεταφράζονται κρίσιμες δικογραφίες; Η υπόθεση του Predator είναι πλέον μια από αυτές με ορατό τον κίνδυνο παραγραφής από την 1η Ιουνίου.
Δόθηκε στον ανακριτή το πόρισμα Καρώνη με 14 μήνες καθυστέρηση. Μάλιστα ήταν τέτοια η ξαφνική βιασύνη που μοιράστηκε και σε όλα τα Μέσα. Και αμέσως μετά τα παιδιά για όλες τις δουλειές της κυβέρνησης που το διάβασαν σε αυτά, έσπευσαν να πανηγυρίσουν. Δεν υπάρχει μπάζωμα. Δεν υπάρχει παράνομο φορτίο.
Το παν τα αφεντικά μας. Προσκυνήστε.
Και παίξτε και κανά τζόκερ. Θα διαβάσετε γιατί.
Η συλλογικότητα που εξέφρασε αυτό που λέμε όλοι μας, γνωρίζοντας τις συνέπειες, ζητά τη στήριξή μας.
Η ταράτσα έχει σημειολογική σημασία.
Στις ταράτσες χτύπαγαν τους ανθρώπους που αντιστάθηκαν στην υπέρτατη βία.
Καλλιτέχνες/σχήματα/djs και κοινό έδωσαν το παρών την Κυριακή 6/4 στην Αρχιτεκτονική Live Stage, στηρίζοντας τον δικαστικό αγώνα της Έλενας Λεύκοβιτς. Φωτογραφίες: Γεράσιμος Κολαΐτης
Πολλοί νομίζουν ότι ο Νίκος Ρωμανός είναι στη φυλακή, επειδή βρέθηκε ένα αποτύπωμά του σε μια σακούλα σκουπιδιών. Να σας πω τον πραγματικό λόγο…