Η Κλεονίκη Αλεξοπούλου είναι επισκέπτρια καθηγήτρια Οικονομικής Ιστορίας στο ΕΚΠΑ και μέλος της διεθνούς επιτροπής συντονισμού (steering committee) του GSF.

Μάλιστα. Η Κλεονίκη είναι στο «Οξυγόνο», πανέτοιμη να συλληφθεί από τους Ισραηλινούς. Κάνουμε βιντεοκλήση. Στην οθόνη του κινητού, βλέπω ένα κορίτσι με τη θάλασσα πίσω του και τον αστραφτερό ήλιο πάνω του.

Παράλληλα στο inbox μου έρχεται η φωτογραφία που γράφει: «Είναι από την σημερινή ανατολή του ηλίου που νομίζαμε ότι θα γίνει εισβολή»…

Λίγες μέρες πριν, το κορίτσι που μαζί με τους 561 ανθρώπους βρίσκονται εν πλω για τη Γάζα και ξεπλένουν τη ντροπή της ανθρωπότητας, είχε γράψει αυτό:

«Αυτό βλέπω όταν ξυπνάω, ένα κατάρτι – σταυρό.

Πράγματα που δεν περίμενα ποτέ να κάνουμε: να μετράμε αστέρια και drones. Drones με κόκκινα και πράσινα φωτάκια, να μας “συντροφεύουν”, να μας καταγράφουν, να μας περιεργάζονται από μακριά και άλλα από πιο κοντά. Κι όλα αυτά με την ηρεμία του αναπόφευκτου. Του αναπόφευκτου της θάλασσας, της φύσης. Τα καράβια τη νύχτα μοιάζουν με στοιχειωμένα. Η θάλασσα γίνεται μαύρο σκοτάδι, άβυσσος. Τα περιγράμματα θολώνουν, ρευστοποιούνται. Όσο γίνεσαι ένα με αυτή, σταματάς να ανησυχείς. Σε πηγαίνουν οι άνεμοι στον προορισμό σου.

Εάν καταφέρουν κάποια καράβια να φτάσουν, στην ακτή της Γάζας θα περιμένει τα πληρώματα μια επιτροπή υποδοχής από τον δήμο. Οι άνθρωποι αυτοί που τόσο έχουν ταλαιπωρηθεί, έχουν στήσει σκηνές για να κοιμηθούμε. Γιατί για αυτούς, σημαντικότερο κι από τα φάρμακα ή τα τρόφιμα είναι η ηθική δικαίωση ότι δεν ξεχάστηκαν από τον κόσμο κι ο αγώνας τους δεν είναι μάταιος».

Η επόμενη φωτογραφία που μου στέλνει είναι η παρακάτω. Συνοδεύεται με τη φράση: «Αυτό είναι το “Παύλος Φύσσας” όπως το βλέπαμε από το “Οξυγόνο” ένα πρωινό».

Οι ερωτήσεις μου απαντώνται με την ορμή και την ομορφιά που ταιριάζουν στους ανθρώπους του στόλου. Τους ανθρώπους που σήμερα το βράδυ ξέρουν ότι θα συλληφθούν από το κράτος δολοφόνο, που διαπράττει το μεγαλύτερο έγκλημα της νεότερης ιστορίας. Τη γενοκτονία στη Γάζα.

Είστε λίγα μίλια από τη Γάζα. Πόσα;

«80 μίλια από την ακτή της Γάζας, μέσα στην επικίνδυνη ζώνη αναχαίτισης».

Τι συνέβη χθες βράδυ;

«Αυτό που συνέβη χθες το βράδυ, εκτός από τα drones που είχαμε συνηθίσει να μας συνοδεύουν στην πορεία μας είτε από μακριά είτε από κοντά, υπήρξαν και σκάφη άγνωστης ταυτότητας που αργότερα επιβεβαιώσαμε από πληροφορίες από το τουρκικό ναυτικό και άλλες πηγές ότι ήταν 99% ισραηλινά. Άγνωστα λοιπόν σκάφη, με σβηστά φώτα πλεύρισαν κάποια δικά μας σκάφη και φοβόμασταν ότι θα γίνει interception, αυτό που λέμε αναχαίτιση. Δηλαδή θα εισβάλουν στα σκάφη, θα κατασχέσουν τα δικά μας πράγματα και θα μας συλλάβουν. Τελικά αυτό δεν συνέβη, σε κανένα σκάφος, ούτε στη ναυαρχίδα μας στο “Alma“. Αυτό που συνέβη ήταν ότι πέρασαν κάποια υποβρύχια και έκοψαν επικοινωνίες, δεν είχαμε ίντερνετ, αυτόματο πιλότο, gps και είχαμε κάποιες δυσκολίες μέχρι να επανέλθει το σύστημα στην πρότερη λειτουργία του».

Γιατί είστε στο πλοίο;

«Υπάρχουν πολλοί λόγοι, γιατί όλοι μας, ανεξαρτήτως από ποιον πολιτικό χώρο προερχόμαστε, ποια είναι η δουλειά μας και οι προσωπικότητές μας, πιστεύουμε στον κοινό σκοπό, την απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Τασσόμαστε κατά της γενοκτονίας -τα έχω πει τόσες φορές που τα θεωρώ αυτονόητα αλλά για μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας δεν είναι-, κάνουμε αγώνα για να δείξουμε το πόσο εγκληματικό είναι αυτό που συμβαίνει αυτά τα δυο χρόνια στη γη της Παλαιστίνης. Και όχι μόνο των θανάτων των παιδιών, που πάντα αναφέρω αυτό το φοβερό στατιστικό, ένα παιδί την ώρα να πεθαίνει λόγω λιμού ή πολεμικών ενεργειών, αλλά και λόγω της απώλειας γης και των φυσικών πόρων που είναι μια πολύ πιο μακροπρόθεσμη διαδικασία αποικιοποίησης της γης αυτής.

Επομένως, έχουμε όλους τους λόγους του κόσμου να πολεμήσουμε για το δίκιο αυτού του λαού που αντιστέκεται τόσα πολλά χρόνια, με φοβερή αντοχή, και έχει δοκιμάσει τα πάντα από άποψη ρεπερτορίου δράσεων, όπως θα έλεγαν και κάποιοι θεωρητικοί των κοινωνικών κινημάτων, και έχει φτάσει η κατάσταση στο απροχώρητο, στο αμήν.

Εφόσον βλέπαμε ότι οι επίσημοι θεσμοί δεν κάνουν κάτι παραπάνω από το να βγάζουν κάποιες συμβουλευτικές αποφάσεις, όπως ο ΟΗΕ και το διεθνές δικαστήριο της Χάγης, που δεν έχουν δεσμευτική ισχύ ώστε να υλοποιηθούν, αποφασίσαμε από πάρα πολλές χώρες του κόσμου και από τη Μεσόγειο, να συμμετέχουμε στην οργάνωση αυτού του στόλου για αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας, που έχει συμβολική και υλική σημασία. Και το σημαντικότερο. Να σπάσουμε τον αποκλεισμό. Ουσιαστικά είναι σαν δημιουργούμε ένα δεδικασμένο, ανοίγουμε έναν διάδρομο ώστε να μπορούν και άλλοι να ακολουθήσουν και να μη δεχτούμε ως αναπόφευκτο αυτό το ανθρωπιστικό έγκλημα».

Τι περιμένετε να συμβεί σήμερα και τι πρωτόκολλο αντιμετώπισης έχετε;

«Αυτό που διαβάζουμε στις ειδήσεις που βγαίνουν από ισραηλινές πηγές, επειδή είμαστε πολλοί αυτή τη φορά – είναι πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο, είναι ότι θα φέρουν ένα μεγάλο πλοίο, ίσως του πολεμικού ναυτικού, και θα το μετατρέψουν σε πλωτή φυλακή. Θα μας συλλάβουν και αν δεν υπογράψουμε το χαρτί αυτό που λέει ότι αποδεχόμαστε ότι μπήκαμε παράνομα στη χώρα, ώστε να μας απελάσουν, τότε θα παραμείνουμε στη φυλακή για περισσότερες μέρες. Αυτό το χαρτί, η πλειοψηφία τουλάχιστον στην ελληνική αποστολή, έχουμε αποφασίσει να μην το υπογράψουμε, γιατί πολύ απλά δεν είναι αλήθεια. Δεν εισβάλλουμε ούτε στον εναέριο χώρο ούτε στα θαλάσσια ύδατα του Ισραήλ. Πηγαίνουμε στη Γάζα, που θα έπρεπε να είναι περιοχή της αναγνωρισμένης Παλαιστίνης, οπότε δεν αποδεχόμαστε τον αποκλεισμό.

Αυτό σημαίνει ότι το πρωτόκολλο ενεργειών μας είναι το εξής: θα αντιμετωπίσουμε τις ισραηλινές δυνάμεις με ειρηνικό τρόπο, δεν θα αντισταθούμε, εννοείται πως δεν θα χρησιμοποιήσουμε κανενός είδους βία από φυσική ως λεκτική, ώστε να ελαχιστοποιήσουμε έτσι το ρίσκο και για εμάς τους ίδιους για την ασφάλειά μας, αλλά συγχρόνως θα αντισταθούμε ουσιαστικά. Πατάμε στα χνάρια των αντιστασιακών οργανώσεων και των κινημάτων στην εποχή του απαρτχάιντ στη νότιο Αφρική, στην αποχή του Γκάντι στην Ινδία, προσπαθούμε να εφαρμόσουμε δηλαδή αυτές τις πρακτικές αντιβίας και παράλληλα όμως να παρεμποδίσουμε τις αρχές. Εμείς θα ακολουθούμε την πορεία μας.

Αν παραδείγματος χάριν γίνει αυτή η αναχαίτιση που περιγράφω σε ένα πλοίο, τα υπόλοιπα θα συνεχίσουμε. Αυτό είναι το πρωτόκολλο ενεργειών και έτσι μερικά μπορεί πράγματι να φτάσουν στη Γάζα, όπου παρεμπιπτόντως μας περιμένουνε κάποιοι άνθρωποι, μας περιμένει μια επιτροπή από τον Δήμο της Γάζας που παρά την ταλαιπωρία που έχει υποστεί, φρόντισε να στήσει κάποιες σκηνές στην ακτή, είναι εκεί κάποιοι άνθρωποι, κάποια παιδάκια χαρούμενα που περιμένουνε να φτάσουμε».

Το «Οξυγόνο» έχει έναν ακόμη βαρύ συμβολισμό...

«Το όνομα του πλοίου μας, “Οξυγόνο“, έχει βαριά συμβολική σημασία και προς πολλές κατευθύνσεις. Όπως είχα αναφέρει και στη γιορτή που οργανώσαμε στη Σύρο, μια βδομάδα πριν τον απόπλου, συμβολίζει την υπόθεση του εγκλήματος των Τεμπών, που απασχολεί την ελληνική κοινή γνώμη και φυσικά τους συγγενείς των ανθρώπων που χάθηκαν. Θυμάστε προφανώς όλοι τη φράση “δεν έχω οξυγόνο“ που ακουγόταν επαναλαμβανόμενα.

Συμβολίζει, ουσιαστικά, την απονομή δικαιοσύνης, την οποία απαιτούμε, και την ευθύνη που έχει η κυβέρνηση και το κράτος σε αυτή την υπόθεση, όπως – τηρουμένων των αναλογιών φυσικά – έχουνε τεράστια ευθύνη οι κυβερνήσεις στον κόσμο για την υπόθεση της Παλαιστίνης. Και η δική μας κυβέρνηση, συγκεκριμένα, που είναι στρατηγικός σύμμαχος του Ισραήλ. Εμείς επαναφέρουμε αυτό το θέμα στο προσκήνιο.

Άλλες διαστάσεις που έχει αυτό το όνομα σχετίζονται με το κίνημα #blacklivesmatter στην Αμερική, που είχε γίνει και η εξέγερση, το 2020. Ο George Floyd, όταν τον πατούσανε αστυνομικοί στον λαιμό με ρατσιστικά κίνητρα, έλεγε “δεν μπορώ να αναπνεύσω“.

Οπότε το “Οξυγόνο“ για εμάς έχει πολλαπλές σημασίες και εκπροσωπεί όλους τους ανθρώπους που είναι μη προνομιούχοι, που καταπιέζονται καθημερινά σε συστήματα οικονομικής εκμετάλλευσης, εργασιακής επισφάλειας, εν πάση περιπτώσει όλους αυτούς τους ανθρώπους που αγωνίζονται καθημερινά να επιβιώσουν και δεν τα καταφέρνουν, για λόγους είτε ρατσισμού και πολλαπλών διακρίσεων είτε γιατί πολύ απλά ανήκουν στα χαμηλότερα κοινωνικοοικονομικά στρώματα και έχουν υποστεί όλες τις συνέπειες από την οικονομική κρίση στην Ελλάδα και αλλού στον κόσμο.

Tο “Οξυγόνο“ μας θέλει να δείξει ότι στέκεται στο πλευρό τους ανεξαρτήτως θρησκείας, εθνοτικής καταγωγής, φύλου, σεξουαλικού προσανατολισμού».

Διαβάστε επίσης:

Ο Νίκος και η Ευγενία από το «Aχεντ Ταμίμι» : «Φυσικά και φοβόμαστε. Ποιος δεν φοβάται; αλλά τι είναι ο φόβος μας μπροστά σε αυτό που ζει αυτός ο υπέροχος λαός;

«Ούτε μίλι πίσω» – Ο Τάκης Πολίτης από την Πλώρη του «Παύλος Φύσσας»

Global Sumud Flitilla: Και αν υπάρξουν νεκροί; – Τα μάτια μας εκεί

TheUntoldgr, για ό,τι δεν σου λένε και ό,τι δεν σου δείχνουν.