Την ώρα που οι ψεύτικοι λογαριασμοί «πατριωτών» της φακής ζητούν βία και αίμα μεταναστών πολλαπλασιάζονται στα κοινωνικά δίκτυα, έρχεται η ιστορική μνήμη και μπορεί να βάλει τα πράγματα στην θέση τους μέσα σε λίγα λεπτά. Η ιστορική προπαγάνδα μας έχει διδάξει πως οι Έλληνες δεν πείραξαν ποτέ κανέναν και όλοι τους αγαπούσαν.

Η αλήθεια είναι πως οι Έλληνες δυσκολεύτηκαν όπως όλοι οι μετανάστες να προσαρμοστούν στις νέες τους πατρίδες και συχνά αντιμετώπισαν το μίσος των «πατριωτών» της εκάστοτε χώρας. «Μετέφεραν τις πατρίδες τους» στους τόπους που μετανάστευσαν, όπως συμβαίνει παντού στον κόσμο. Μονάχα τα παιδιά και τα εγγόνια τους κατάφεραν να αφομοιωθούν σε μεγαλύτερο βαθμό, κρατώντας ισχυρές τις παραδόσεις τους και δεσμούς μεταξύ της ομογένειας.

Το 1918, ένα πογκρόμ που στηρίχθηκε στην παραπληροφόρηση (πιο επίκαιρο από ποτέ) προκάλεσε μεγάλες ζημιές στην ελληνική κοινότητα του Τορόντο με δεκάδες εμφανώς ελληνικές επιχειρήσεις να καταστρέφονται από έναν όχλο περισσότερων από 20.000 ατόμων.

Κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο βασιλιάς Κωνσταντίνος τάχθηκε υπέρ της ουδετερότητας, ενώ από την άλλη, ο πρωθυπουργός Βενιζέλος ήταν ένθερμος υποστηρικτής της συμμαχίας με την Αντάντ. Κάτι που οδήγησε στον Εθνικό Διχασμό.

Η επιβεβλημένη ουδετερότητα της Ελλάδας εμπόδισε τον Καναδά να στρατολογήσει Ελληνοκαναδούς, γεγονός που δημιούργησε αντιλήψεις πως οι Έλληνες του Καναδά, δεν αγαπούν την νέα τους πατρίδα όπως θα έπρεπε. 

Οι Καναδοί που πολεμούν στην κόλαση και οι Έλληνες που ευημερούν

Την ίδια στιγμή οι Καναδοί πολέμησαν και πέθαναν κατά χιλιάδες στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, έναν πόλεμο με χημικά όπλα, μάχες σώμα με σώμα, τον πόλεμο των χαρακωμάτων και όλα αυτά που τον κατέστησαν τον πιο άγριο πόλεμο του 20ου αιώνα.

Οι βετεράνοι που επέστρεψαν, αντίκρισε μια ακμάζουσα ελληνική κοινότητα του Τορόντο ως «αυτούς που ευνοήθηκαν από το γεγονός πως άλλοι πολέμησαν και έχυσαν το αίμα τους για αυτούς». Απεχθάνονταν στην κυριολεξία όσους δεν υπηρέτησαν μαζί τους.

Τότε δεν ήταν γνωστό το μετατραυματικό στρες, δεν υπήρχε κράτος πρόνοιας για τους βετεράνους που ακόμα βίωναν το «Shell Shock» όπως ονομάστηκε τότε το σύνδρομο του PTSD, το οποίο πίστευαν πως προκαλούνταν αποκλειστικά από τις βολές του πυροβολικού στον πόλεμο των χαρακωμάτων.

Τότε δεν ήταν γνωστό πως ο πόλεμος και ο καθημερινός αγώνας για κυριολεκτική επιβίωση στο μέτωπο (συνεχές αίσθημα πάλης/φυγής/παγώματος σε «λειτουργία επιβίωσης»), μαζί με το ωστικό κύμα από τις εκρήξεις μπορούσε να προκαλέσει από εγκεφαλικές βλάβες έως ψυχολογικής φύσης προβλήματα.

Το μεταναστευτικό της εποχής και οι αλλοδαποί

Μια μερίδα της Ένωσης Βετεράνων του Μεγάλου Πολέμου (GWVA) έθεσε και προπαγάνδιζε το «πρόβλημα των αλλοδαπών» (γκουχ-γκουχ). Η ατζέντα της GWVA προωθούσε την απομάκρυνση των μεταναστών από τις θέσεις εργασίας τους, καθώς και την πλήρη απαγόρευση της απασχόλησης αλλοδαπών καταγωγής από χώρες  που πολέμησαν τον Καναδά. Η αρχική ουδετερότητα που τήρησε η Ελλάδα κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο της Ελλάδας τοποθετούσε τους Έλληνες μετανάστες ως εχθρούς.

Ο στρατιώτης και ανάπηρος πολέμου Κλοντ Κλουντερνέ, βρίσκονταν στο ελληνικό εστιατόριο «White City Café», στην οδό Yonge 433, την 1η Αυγούστου 1918 σύμφωνα με την Καναδική εγκυκλοπαίδεια. Αν και συνήθως ήταν φιλικός, ο Κλουντερνέ μέθυσε και χτύπησε έναν σερβιτόρο, ο οποίος τον πέταξε εκτός του καταστήματος και κάλεσε την αστυνομία.

Κλήθηκε η αστυνομία και ο Κλοντ Κλουντερνέ κρατήθηκε για να ξεμεθύσει στη φυλακή. Την επόμενη μέρα, άρχισαν να κυκλοφορούν φήμες μεταξύ των βετεράνων στο Τορόντο ότι ο Κλουντερνέ είχε ξυλοκοπηθεί ή σκοτωθεί από Έλληνες μετανάστες.

Εκατοντάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν έξω από το εστιατόριο και, παρά τις εκκλήσεις του ιδιοκτήτη Πολ Λέτρος, ο οποίος προσπάθησε να ηρεμήσει το εξαγριωμένο πλήθος, το καφέ δέχτηκε επίθεση.

«Φώναζαν: “Απόψε θα αποδοθεί δικαιοσύνη”, και άρχισαν να πετάνε τούβλα στα παράθυρα και να λεηλατούν ολόκληρο το μαγαζί», είπε η Σάντρα Γκιόνας, πρόεδρος της επιτροπής ιστορίας του Ιδρύματος Ελληνικής Κληρονομιάς στο Al Jazeera. «Ο όχλος αυξανόταν καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας και, τελικά, περισσότερα ελληνικά εστιατόρια επρόκειτο να γίνουν στόχος» πρόσθεσε.

«Απόψε είναι η νύχτα που κυνηγάμε Έλληνες»

«Εκείνη τη νύχτα, πλήθη 20.000-25.000 ανθρώπων κατέστρεψαν σχεδόν όλες τις ελληνικές επιχειρήσεις της πόλης, με την πολεμική κραυγή: “Απόψε είναι η νύχτα που κυνηγάμε Έλληνες”», αναφέρει ο ιστορικός Τόμας Γκάλαντ.

«Ένα εστιατόριο υπέστη τόσο σοβαρές ζημιές που ένας δημοσιογράφος είπε ότι δεν θα μπορούσε να είχε υποστεί μεγαλύτερες ζημιές ακόμη και αν είχε εκραγεί βόμβα μέσα σε αυτό» όπως πρόσθεσε.

Οι περισσότεροι Έλληνες μετανάστες στον Καναδά δεν υπηρέτησαν στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, εν μέρει λόγω των φόβων της κυβέρνησης ότι ορισμένοι ενδέχεται να συμμερίζονταν τις φιλογερμανικές απόψεις του βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ της Ελλάδας επιβεβαίωσε ο Γκάλαντ.

«Βρήκα τα έγγραφα στρατολόγησης μόνο για περίπου 10 άτομα που έγιναν δεκτά, επειδή δεν ήξερες ποιον θα έπαιρνες» είπε ο ιστορικός.

«Κάθε μέρα, αυτοί οι βετεράνοι που έτρωγαν σε αυτά τα εστιατόρια, έβλεπαν αυτούς τους Έλληνες – νεαρούς άνδρες, πολύ υγιείς και καλοζωισμένους – που κατάφεραν να μην υπηρετήσουν. Και οι Έλληνες κατέληξαν να συμβολίζουν αυτό που ονομαζόταν “ο κοπανατζής”» (σ.σ. slacker, ο τεμπέλης, αυτός που αποφεύγει την δουλειά, ο κοπανατζής), δηλαδή τον λιποτάκτη, εξηγεί.

Η ελληνική παροικία, μπορεί να μην μέτρησε θύματα, αλλά οι καταστροφές ανήλθαν σε δεκάδες χιλιάδες δολάρια της εποχής, πολλά εκατομμύρια δολάρια στην σημερινή αντιστοιχία. Κράτησαν το κεφάλι κάτω και τα ξαναέχτισαν όλα από την αρχή.

Γιατί έχει σημασία η ιστορική μνήμη

Την ώρα που οι κακώς εννοούμενοι πατριώτες, οι ακροδεξιοί, οι φασίστες και οι νεοναζί περιμένουν να συμβεί το παραμικρό γεγονός για να προωθήσουν το μίσος εναντίον των μεταναστών, βλέπουμε πως η σχετικά σύγχρονη ιστορία έχει δεκάδες περιστατικά μίσους εναντίον μεταναστών που δεν εξηγούνται από την καταγωγή, την θρησκεία ή το χρώμα της επιδερμίδας.

Μάλιστα ακόμα και σήμερα ή κυρίως σήμερα, είναι σαφές πως δεν μιλάμε για αληθινά περιστατικά. Όπως στην περίπτωση του Καναδά με το πογκρόμ εναντίον των «Ελλήνων που λιγοψύχησαν» αρκούν μερικές φήμες για να γίνει το κακό. Πλέον με τα κοινωνικά δίκτυα, όλα είναι ευκολότερα, κυρίως από την στιγμή που οι κυβερνήσεις δεν ασχολούνται με την διασπορά μίσους μέσω του διαδικτύου που μπορεί να καταλήξει σε πραγματικά εγκλήματα και δολοφονίες.

Από τις 2 έως τις 5 Αυγούστου του 1918, όχλος ακροδεξιών Καναδών που «πολέμησαν» ή/και απλά «αγαπούσαν την πατρίδα τους», έσπαγε, λεηλατούσε και έκαιγε περιουσίες αθώων.

Σήμερα η ευρωπαϊκή ακροδεξιά εργαλειοποιεί κάθε έγκλημα ατόμου μεταναστευτικού προφίλ και σχετικοποιεί εγκλήματα εναντίον παιδιών και γυναικών («ε, κάτι θα του έκανε και αυτή») από τον «εθνικό ̶ε̶σ̶μ̶ό̶ κορμό». Φαντασιώνεται ή βιώνει εισβολές – ανάλογα αν μιλάμε για αυτούς που «πουλάνε μίσος» ή αυτούς που το «αγοράζουν» – και κυρίως βλέπει τον εξισλαμισμό της Ευρώπης, σε ένα επιχείρημα με χορηγό τον Τραμπ, τον Μασκ και το ισραηλινό λόμπι.

Ταυτόχρονα οι νεοφασίστες αποδεικνύονται οι μεγαλύτεροι υποκριτές.

Ποιος να τό ‘λεγε

Χαρακτηριστικό παράδειγμα λόγου και έργου είναι ο Ράιαν Μάρσαλ στην Γλασκώβη, ο οποίος συνελήφθη για ναζιστικό χαιρετισμό σε πορεία «υπέρ των παιδιών και των γυναικών μας», «για να μην τα βιάσουν οι ξένοι», για να γίνει γνωστό πως είχε συλληφθεί 15 φορές για ενδοοικογενειακή βία, παρακολούθηση/stalking συντρόφων του και σεξουαλική βία (ένα γκουγκλάρισμα στις λέξεις Ryan Marshall nazi salute θα σας βγάλει δεκάδες ενημερωτικές σελίδες με την είδηση).

Η λογική τους είναι πως μόνο οι πατριώτες έχουν το «ιερό δικαίωμα» να πηδάνε παιδιά και να βιάζουν γυναίκες, καθρεφτίζοντας τις άρρωστες φαντασιώσεις τους στους μετανάστες για την διασπορά μίσους. Αυτό είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο. Δεν είναι ελληνικό και δεν σταματάει στο τούνελ της Μάγχης, όπου η βρετανική ακροδεξιά επελαύνει.

Πλέον, όποιος δεν έχει καταλάβει πως η ακροδεξιά έχει κηρύξει τον πόλεμο στην ανθρωπότητα σε όλα τα επίπεδα, μάλλον ζει σε άλλον πλανήτη.