Απόψεις

Στήλη Άλατος: Ένα Μελχισεδέκ των 500ων παρακαλώ

Γιατί εσύ δεν έχεις ανάγκη, παίρνεις ένα Μελχιδεσέκ των 500ων και όλα καλά. Τα βλέπεις όλα αλλιώς και δεν σε ενοχλεί το λιβανιστήρι. Το συνηθίζεις κιόλας. Οι άλλοι απλά διαιωνίζουν τη φάση. Με την δική σου ανοχή, όμως. Κι αυτό καλό είναι να το συνειδητοποιήσεις έγκαιρα.

Τέμπη: Κοιτώντας το δέντρο, χάνοντας το δάσος

Ο ασθενής όχι απλά δε σώζεται. Ο ασθενής πρέπει να βγει από τη μηχανική υποστήριξη και να αποτεφρωθεί. Πρέπει να φύγει, να κάνει χώρο για το νέο κορμί της κοινωνικής δικαιοσύνης, την τίμια ύπαρξη της λαϊκής αλληλεγγύης.

Στήλη Άλατος: Δενθελωντές.

Νομίζω ήρθε η ώρα να καταρρίψουμε τον μύθο του εθελοντισμού μια για πάντα. Δε γίνεται φίλε μου εσύ όποτε θέλεις να βοηθάς και όποτε θέλεις όχι. Να επιλέγεις δηλαδή τις μάχες που θα δίνεις, όποτε σου καπνίσει. Το σπίτι εννοώ...

Δύο εκθέσεις, ένα μαφιόζικο κλείσιμο ανάκρισης και ένα έγκλημα χωρίς τιμωρία

Η υπόθεση του εγκλήματος των Τεμπών μπαίνει στη δεύτερη φάση της. Προχωράει για τη δίκη. Με τον τρόπο που ξεκίνησε. Με μπάζωμα στοιχείων και απόκρυψη της αλήθειας. Και τραγικά πρόσωπα γύρω της, εξουθενωμένα ψυχικά και σωματικά, τους ανθρώπους της, που αγωνίζονται για το αυτονόητο. Δικαιοσύνη.

Στήλη Άλατος: ΕΣΥ κι εγώ, εγώ κι ΕΣΥ, μόνοι πάνω στη γη

Κάθε του δήλωση είναι και ένα ακόμα βήμα για να δείξει πόσο δεν μασάει. Είναι σαν τον μποξέρ που προκαλεί τον αντίπαλο να του πετάξει κι άλλο τα μάτια έξω. Έλα ρε δεν σε φοβάμαι. Άκου τώρα την επόμενη μαλακία. Τι δεν σε επηρέασε; Πάμε για την επόμενη. Και ξανά. Και ξανά. Ανοσία. Και βγαίνει και μιλάει για παντός επί στητού. Αλλά κυρίως όχι για το χαρτοφυλάκιό του.

Ένας «από τα Τέμπη» μιλάει γι’ αυτούς «από την Παλαιστίνη»

Όποιος θέλει, συνεχίζει τη ζωή του. Ζωές σαν και τη δική μου, οι συνθήκες τη βάλανε σε παύση. Ας είναι. Τα λέμε στους δρόμους, εκεί που χτυπά η καρδιά της Παλαιστίνης κι όλων των αδικημένων αυτού του κόσμου.

Ξέρω τι είναι η Χαμάς, ξέρετε τι είναι η Παλαιστίνη;

«Σε αυτή τη γη υπάρχει κάτι που αξίζει να το ζήσεις. Σε αυτή τη γη, την κόρη της γης / τη μάνα όλων των ξεκινημάτων / τη μάνα όλων των τελειωμών. Τη λέγαν Παλαιστίνη / Παλαιστίνη τη λένε ακόμα» Μαχμούντ Νταρουίς [1941-2008] Παλαιστίνιος ποιητής