Νομίζω ήρθε η ώρα να καταρρίψουμε τον μύθο του εθελοντισμού μια για πάντα. Δε γίνεται φίλε μου εσύ όποτε θέλεις να βοηθάς και όποτε θέλεις όχι. Να επιλέγεις δηλαδή τις μάχες που θα δίνεις, όποτε σου καπνίσει.

Το σπίτι εννοώ ή το δάσος από την φωτιά, αυτό θα καπνίσει. Καίγεται λέει το δάσος, καίγεται το σπίτι σου; Τι θα κάνεις; Θα πας να το σώσεις εθελοντικά; Όχι βέβαια. Θα φύγεις όσο μπορείς πιο μακριά για να έρθει το κράτος. Που αν θέλει θα έρθει. Γιατί το κράτος είναι ο εθελοντής ο μέγας. Γιατί τι θα κάνει; Κλέφτης θα γίνει; Ναι, ας μην το ανοίξουμε τώρα αυτό το θέμα όμως. Θα το παίξεις εσύ εθελοντής ενώ υπάρχει το κράτος; Ε, όχι ρε συ. Σου λέει λοιπόν, φύγε εσύ από το σπίτι σου γιατί σου έχω φτιάξει τρελό μηχανισμό εκκένωσης, το 112, κι εγώ άμα γουστάρω έρχομαι, εθελοντικά. Παλιά είχαμε το 114, τώρα πέσαμε 2 μονάδες και έχουμε το 112. Θα μου πεις σε τόσες άλλες βαθμίδες και rankings έχουμε πέσει, 2 μονάδες δεν είναι τίποτα.

Έχει λοιπόν εθελοντές Υπουργούς, εθελοντές Βουλευτές, εθελοντές Δημάρχους, που όταν παραστεί ανάγκη δεν έρχονται. Είναι δηλαδή οι «δενθελω-ντές». Ότι δηλαδή δεν θα έρθουν «ντε και καλά». Θα δουν αν οι συνθήκες το επιτρέψουν. Ξέρουν αυτοί. Δεν είναι τυχαίο ότι έρχονται μετά αξύριστοι και ταλαιπωρημένοι. Γιατί ταλαιπωρούνται ψυχολογικά κι αυτοί μέσα τους, στα σωθικά τους για να μην έρθουν να βοηθήσουν. Όμως το κάνουν για να καταλάβεις ότι δεν είσαι μόνος. Ότι και το κράτος συμπάσχει. Από μακριά. Κι αγαπημένοι. Ξέρεις πόσο πονά η απόσταση; Βέβαια. Έχεις κάνει σχέση από απόσταση; Έχεις αποχωριστεί δικό σου άνθρωπο που πάει στα ξένα; Ο Καζαντζίδης έτσι έκανε επιτυχία. Τραγουδώντας γι’ αυτό ακριβώς. Έτσι ακριβώς και το κράτος. Αποφασίζει να είναι κράτος εθελοντικά. Το κατάλαβες τώρα;

Διαβάστε επίσης:

Αμοργός: «Οι φωνές μας δεν ποινικοποιούνται»

Teleperformance: Ζητά No Politica από τους εργαζόμενούς της για την Γάζα

Δύο εκθέσεις, ένα μαφιόζικο κλείσιμο ανάκρισης και ένα έγκλημα χωρίς τιμωρία