Σας ευχαριστούμε πολυχρονεμένε.
Σας ζητήσαμε να λογοδοτήσετε για τα Τέμπη ωστόσο.
Οπότε, όποτε και αν έχετε την καλοσύνη μιλήστε μας και για αυτά.
Και ντυθείτε. Θα πουντιάσετε.
Σκύβω το κεφάλι σημαίνει κάτι πολύ συγκεκριμένο: σημαίνει βγάζω τον εαυτό μου στη σέντρα, παραιτούμαι, ζητώ συγγνώμη. Αντ’ αυτού: ισοζύγιο νεκρών.
«Το “δεν έχω οξυγόνο” το έλεγαν και οι νεκροί της πανδημίας που θα έπρεπε σήμερα να ζουν αλλά τους αφήσατε να πεθάνουν διασωληνωμένοι εκτός ΜΕΘ, χιλιάδες κρατικές δολοφονίες που επίσης τις συγκαλύψατε».
«Το τραγούδι αυτό είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στους ανθρώπους που χάθηκαν στην τραγωδία των Τεμπών. Ένα ελάχιστο δείγμα σεβασμού στους δικούς τους ανθρώπους που έμειναν πίσω και παλεύουν για δικαιοσύνη. Στεκόμαστε δίπλα τους σε αυτόν τον αγώνα μέχρι το τέλος»
Είναι Ελληνίδα του εξωτερικού. Ήρθε για λίγες μέρες στην Αθήνα και κατέβηκε στην πορεία. Βρέθηκε στη Βασιλίσσης Σοφίας στο ύψος της Ρηγίλλης, δεχόμενη μαζί με όλο τον υπόλοιπο κόσμο για μία ώρα την επίθεση των ΜΑΤ.
«Όλα γρήγορα, όλα βιαστικά, όλα ένα χάος. Βιάστηκαν να τα συγκαλύψουν όλα, να τα σκεπάσουν όλα αλλά δεν είχαν υπολογίσει την οργή και τη δύναμή μας. Ακόμη δεν μπορώ να δεχθώ, πως δεν με άφησαν να τον φιλήσω, να τον αγκαλιάσω, να τον αποχαιρετήσω για τελευταία φορά, ενώ μπορούσα. Να του πω να μας προσέχει, να είναι φύλακας άγγελός μας».
Η χθεσινή διαδήλωση, η μεγαλύτερη που έχουμε ζήσει ποτέ, είναι βέβαιο πως θα αποτελέσει ορόσημο για όλους. Στο χέρι μας είναι να βρούμε τον κώδικα επικοινωνίας.
Τα πανό ανεμίζουν, τα συνθήματα ουρλιάζουν. Ο φόβος αλλάζει πλευρά. Τα κανάλια διακόπτουν τα πρόγραμμά τους. Πώς βρέθηκαν αυτοί εκεί; Τα πλάνα δείχνουν τα ΜΑΤ να κοιτούν ψηλά.
Σας καλώ όλους να σταθείτε δίπλα μας και να μοιραστούμε αυτή τη στιγμή με αγάπη και σεβασμό. Ας κρατήσουμε την ελπίδα ζωντανή ότι η μνήμη τους θα συνεχίσει να μας οδηγεί και να μας ενδυναμώνει για να αντέξουμε το βαρύ φορτίο που έπεσε στις πλάτες μας.