Γράφει ο Γιώργος Θαλάσσης

Τα Ωνάσεια σχολεία, όπως και τα πρότυπα, απευθύνονται αποκλειστικά στη μεσαία τάξη, που αποτελεί την βασική δεξαμενή ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας.

Και να γίνω πιο σαφής. Τα παιδιά από το Περιστέρι (ως παιδιά εννοούμε τα αγόρια) γίνονται ψυκτικοί, είχε πει ο Μητσοτάκης. Πώς κατέληξε σε αυτό το συμπέρασμα; Είναι απλό. Δεν υπάρχει καλό ιδιωτικό σχολείο στο Περιστέρι και τα καλά ιδιωτικά σχολεία του Ψυχικού δεν εξυπηρετούν με δρομολόγια σχολικών ούτε το Περιστέρι ούτε το Μενίδι, πόσο μάλλον το Πέραμα, όπου κυρίως ζει φτωχολογιά.

Οπότε βγάζοντας ένα δημόσιο σχολείο τα παιδιά της περιοχής το πολύ να γίνουν ψυκτικοί. Δεν θα βρεθούν στο Χάρβαρντ. Όμως το Περιστέρι και το Μενίδι, εκτός από άνεργους και μισθωτούς του κατώτατου μισθού, έχουν και μαιευτήρες και εργολάβους οικοδομών και καταστηματάρχες που θα μπορούσαν να πληρώσουν ιδιωτικό σχολείο αλλά η αγορά είναι περιορισμένη. Και δεν μπορούν να φύγουν από τα δυτικά προάστια και να μετακομίσουν στα βόρεια, γιατί η γιαγιά που κρατάει τα παιδιά, όταν δεν έχουν σχολείο, μένει στο ισόγειο.

Το σύστημα δουλεύει για σένα και εσύ δουλεύεις για το σύστημα

Έρχεται, λοιπόν, το Ωνάσειο και τους λύνει το πρόβλημα. Γιατί βεβαίως αυτοί μπορούν να πληρώσουν και φροντιστήρια και πολλά ιδιαίτερα, για να περάσει το παιδί τους τις εξετάσεις και να ξεφύγει από το δημόσιο, όπου μαζεύεται κάθε καρυδιάς καρύδι, ακόμη και παιδιά χωρίς ηλεκτρικό.

Τα σχολεία των αρίστων καλλιεργούν δεξιούς ψηφοφόρους, γιατί οδηγούν στο συμπέρασμα πως αν αξίζεις θα προδεύσεις, θα προκόψεις. Το σύστημα δεν θα σε εμποδίσει, θα σε ανταμείψει και για αυτό δεν χρειάζεται να αλλάξει. Το σύστημα δουλεύει για σένα και εσύ δουλεύεις για το σύστημα.
Το σύστημα θα εισχωρήσει και μέσα στην οικογένεια και θα πείσει γονείς και παιδιά πως όλα λειτουργούν θαυμάσια.

Αν υπάρχουν αδέλφια που δεν θα περάσουν στις εξετάσεις και μείνουν απέξω θα τους εξηγήσουν οι γονείς πόσο άχρηστα είναι, πως δεν έμοιασαν στον αδελφό τους, πως δεν διάβαζαν όσο πρέπει και θα μείνουν για τιμωρία τους στο δημόσιο μαζί με τα παιδιά του μαχαλά. Γενικά θα μαθαίνουν τα παιδιά από μικρή ηλικία ότι μεγαλώνουν σε έναν κόσμο ανταγωνιστικό, που τα απορρίπτει. Ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό για την αυτοεκτίμησή τους και την αυτοπεποίθησή τους.

Τα Ωνάσεια, όπως και τα πρότυπα, έχουν ως σκοπό να αφαιρέσουν από τα δημόσια σχολεία τα παιδιά των πιο εύρωστων οικονομικά και κοινωνικά οικογενειών, που μπορούν με πολλούς τρόπους να απαιτούν να γίνονται τα δημόσια σχολεία καλύτερα. Με αυτόν τον τρόπο εξαφανίζονται οι φωνές που μπορούν να ακουστούν και τα δημόσια θα γίνονται χειρότερα, γιατί θα φοιτούν σε αυτά παιδιά που θα θεωρείται ότι δεν τους αξίζει κάτι καλύτερο, όπως ήταν παλιότερα τα νοσοκομεία του ΙΚΑ.

Στην Αγγλία, που ήταν πρωτοπόρος στην δημιουργία προτύπων σχολείων, έχει γίνει αποδεκτή η αποτυχία του θεσμού και εδώ και χρόνια δεν δημιουργούνται νέα πρότυπα σχολεία. Εμείς μπορούμε να αντιγράφουμε μόνο την αποτυχία.

(Όταν ήμουν μικρός είχα διαβάσει μια κριτική που έλεγε ότι το Κολλέγιο Αθηνών έδινε υποτροφίες σε φτωχά παιδιά, για να τα μετατρέψει σε γενιτσάρους της τάξης τους. Τότε θεώρησα ότι αυτό δεν έστεκε. Λίγο αργότερα το είδα με τα μάτια μου κι ακόμη το βλέπω.)

Φωτογραφία: Στιγμιότυπο από ρεπορτάζ του kozanitv

*Ο Γιώργος Θαλάσσης είναι εκπαιδευτικός