Καταυλισμός Ρομά στη Λευκάδα: ξεσπιτώνοντας ανθρώπους
Μα τρεις δεκαετίες ζουν εδώ. Και; Μα άνθρωποι 30 χρονών δεν έχουν ζήσει αλλού, εδώ είναι οι δουλείες τους, εδώ μεγάλωσαν. Και; Μα τα παιδιά τους εδώ πάνε σχολείο. Και; Ξεριζωμός λέγεται. Και;
Δημήτρης Βεργίνης
Νατάσσα Μποφίλιου: το ένα εκείνο
Αυτό το φετινό είναι σαν έκλυση συσσωρευμένης ενέργειας, σαν ντόμινο ηφαιστειακών εκρήξεων. Απ’ το χορό στο σπάραγμα, απ’ το διάστημα στα τάρταρα, απ’ το γέλιο στο ουρλιαχτό, απ’ τον έρωτα στο δε σε ξέρω. Ένα κορίτσι που μεγαλώνει και σέρνει μαζί του την ωριμότητα όλων μας, που μεγαλώνουμε πλάι στη φωνή του. Ένα κορίτσι που ερμηνεύει τη γενιά μας.
Ιησούς και Ιούδας: μια ακόμη κουβέντα
Εβδομάδα των Παθών λένε πια τις μέρες μας εκεί. Των δικών μου και των δικών σου παθών. Εβδομάδα σκηνοθετημένη με δυο αφηγήσεις.
Παιδιά σε σακούλες
Τα παιδιά σε σακούλες. Τα παιδιά των Παλαιστινίων. Τα παιδιά των οικογενειών του τρένου των Τεμπών. Τα παιδιά τους. Τα παιδιά μας. Τα παιδιά. Σε σακούλες. Πλαστικές. Πράσινες. Σακούλες. Με παιδιά.
Τι θες να πεις;
Ο χάρτης που πάνω του ανάβουν τα φωτάκια μας δεν είναι απαραίτητο να είναι ένα ορθογώνιο επίπεδο χαρτί· σκέψου τον πολυδιάστατο. Άναψε το φωτάκι σου εκεί. Αυτοστιγμεί ανάβει και το δικό μου εδώ. Αυτές οι δυο λέξεις, το «εκεί» και το «εδώ», στην αλληλεπίδρασή τους είναι οι συντεταγμένες μας.
Παλαιστίνη: το τέρας θερίζει με κομμένες τις αλυσίδες
Μια χώρα έγινε ίσωμα, πόλεις εξαφανίστηκαν, παντού ερείπια. Ένας από τους πιο δυνατούς στρατούς στον πλανήτη προελαύνει κι αφήνει πίσω του σκοτωμένους και παρελθόν. Αφήνει πίσω μια Παλαιστίνη που δεν έχει ενεστώτα.
Τα κορίτσια στο τελευταίο σουτ
Τα κορίτσια που θα νικήσουν στο τελευταίο σουτ, σε νεκρό χρόνο, ορίζουν την ομορφιά της ζωής έχοντάς την πληρώσει με πόνο, με μελανιές, με ντροπή, με εγκλεισμούς, με αίμα. Με το δικό τους αίμα. Κορίτσια μικρά, κορίτσια μεγάλα, γυναίκες ηλικιωμένες, θηλυκότητες. Μια ομάδα.
Τέρμα οι ευγένειες
Η οργή, ως το επόμενο βήμα του θυμού, με την άφιξή της δεν ξεπακετάρει την ευγένεια. Ο ηλίθιος όταν σε δολοφονεί δεν είναι ηλίθιος, είναι δολοφόνος. Και στον δολοφόνο δεν ψάχνεις εύκολους τρόπους να εξηγήσεις, βρίσκεις αυτόν που θα σταθείς απέναντί του από τη δύσκολη οδό.
Αύρα εσείς, τυφώνα εμείς
Τώρα ο χρόνος γίνεται κβαντικός και το κορίτσι ήταν, είναι και θα είναι η κάθε μορφή του θριάμβου της.