Με αφορμή την επερχόμενη νέα σύμπραξή τους στον Σταυρό του Νότου Club, αυτό το Σάββατο 16 Μαΐου, η Βιολέτα Ίκαρη και ο Γιώργος Νικηφόρου Ζερβάκης συμπράττουν και στις σελίδες του The Untold, κάνοντας ο ένας στον άλλον τέσσερις αυθόρμητες ερωτήσεις που οδήγησαν σε ισάριθμες, ειλικρινείς και άκρως ενδιαφέρουσες, απαντήσεις.
Λίγο πριν ετοιμάσουν τις βαλίτσες τους για την κοινή καλοκαιρινή τους περιοδεία, η Βιολέτα Ίκαρη και ο Γιώργος Νικηφόρου Ζερβάκης κάνουν μια ακόμα στάση στη σκηνή του Σταυρού του Νότου Club, αυτό το Σάββατο 16 Μαΐου, συμπράττοντας σε ένα πρόγραμμα μοναδικής ατμόσφαιρας που ενώνει τις ρίζες της παράδοσης με τον σύγχρονο ήχο.
Με τη ζεστασιά και τη μοναδική χημεία που δημιούργησαν οι δύο καλλιτέχνες με τον κόσμο στις προηγούμενες συναυλίες τους, το ταξίδι τους «Ρίζες & Ρεύματα», που θα μας παρουσιάσουν, αποτελεί ένα ταξίδι γεμάτο συγκινήσεις και αξέχαστες μουσικές στιγμές, με τραγούδια που έχουμε αγαπήσει, αλλά και με νέες δημιουργίες που γεννιούνται επί σκηνής, μια αυθεντική γιορτή με πρωταγωνιστές τη μελωδία, τον ρυθμό και το συναίσθημα.
Ο Γιώργος Νικηφόρου Ζερβάκης, με τη βαθιά ερμηνεία και το προσωπικό του μουσικό ιδίωμα, έχει καθιερωθεί ως ένας από τους πιο ανήσυχους δημιουργούς της γενιάς του. Η Βιολέτα Ίκαρη, με τη χαρισματική φωνή και την εκφραστικότητα που την ξεχωρίζει, κινείται με φυσικότητα ανάμεσα στο σύγχρονο και το διαχρονικό, δημιουργώντας έναν ήχο απόλυτα προσωπικό.
Ζητήσαμε από τους δύο καλλιτέχνες να συμπράξουν και στις σελίδες του The Untold, κάνοντας ο ένας στον άλλον τέσσερις αυθόρμητες ερωτήσεις και χαρίζοντάς μας, με τις απαντήσεις τους, μια αληθινά ξεχωριστή, ειλικρινή και άκρως ενδιαφέρουσα, «συνέντευξη».
1. Τι σε κουράζει περισσότερο στον χώρο της μουσικής και τι σε κρατά ακόμη με αυτόν;
Κάποιες φορές διαμαρτύρονται το μυαλό μου και το σώμα καθώς πρέπει να συντονίζω και να φέρνω εις πέρας τις υποχρεώσεις που έχω σε σχέση με τη μουσική, που είναι πολλές (μελέτη, πρόβες, ταξίδια, ξενύχτια κ.ά.), αλλά με κρατάει κυρίως το γεγονός ότι το τραγούδι μού ξεκουράζει την ψυχή και ταυτόχρονα με εξελίσσει κάθε φορά σε μία καλύτερη εκδοχή μου.
2. Ικαρία – Αθήνα, πες μας δυο λόγια για την καλλιτεχνική μετάβαση από το νησί στην πρωτεύουσα.
Όταν ζούσα στο νησί, τραγουδούσα κυρίως στα παραδοσιακά πανηγύρια μας όπου ήμουν σχεδόν αόρατη, καθώς η προσοχή του κόσμου δεν έπεφτε τόσο στις νότες και στους στίχους όσο στην πίστα και στο χορό. Δεν είχα ως «υποχρέωση» να φορέσω κάτι καλό ή να ερμηνεύσω ένα τραγούδι, όσο να στήσω ένα πρόγραμμα που θα διασκεδάσει τον κόσμο. Τραγουδούσα καθιστή και πολλές φορές στην ορχήστρα δεν υπήρχαν φώτα! Σκέψου ότι παίζαμε ατελείωτες ώρες και πάνω στο πάλκο, δίπλα στον κάθε μουσικό, υπήρχε ένα πιάτο με φαγητό, τσιμπούσαμε κλεφτά ενώ παίζαμε. Θυμάμαι να τρώω πάνω στο πάλκο και οι μουσικοί να παίζουν δεύτερη εισαγωγή για να προλάβω να φάω μια μπουκιά πριν μπω στο τραγούδι.
Όταν ήρθα στην Αθήνα, σταδιακά κατάλαβα τι θα πει «έκθεση», αφού και στα κουτούκια έπρεπε να ακολουθήσω μια άλλη νοοτροπία. Το μεγάλο ζόρι ήρθε όταν δοκίμασα τον εαυτό μου στις μουσικές σκηνές της Αθήνας, όπου έπρεπε να τραγουδάω όρθια και έπεφταν τα φώτα πάνω μου, ξαφνικά ήμουν το θέμα της βραδιάς, έπρεπε να υπάρχει το πρόσωπό μου σε αφίσα και να έχω ένα όνομα που θα συνοδεύει μια ταυτότητα.
3. Τι είναι αυτό που θα κρατήσεις από τη συνεργασία μας και τι θέλεις να ξεχάσεις;
Δεν θέλω να ξεχάσω τίποτα και σίγουρα δεν θα ξεχάσω εκείνες τις στιγμές που ένιωσα ότι όλοι όσοι βρισκόμασταν επί σκηνής και εκτός σκηνής γίναμε ένας ζωντανός οργανισμός. Είναι αυτές οι μαγικές στιγμές που το «εγώ» εξαφανίζεται και νιώθεις το «εμείς» σε όλο του το μεγαλείο.
4. Τι σε κάνει να εμπιστεύεσαι έναν άνθρωπο μουσικά και ανθρώπινα;
Μέσα από τραγούδια αλλά και ανθρώπους ανακαλύπτω πτυχές του εαυτού μου και πάντα εμπιστεύομαι αυτό το τραγούδι ή αυτόν τον άνθρωπο που με φέρνει πιο κοντά στην καρδιά μου, που ξεδιπλώνει δηλαδή την καλή μου πλευρά, την πλευρά που θέλω να έχω για αληθινή και όσο θυμάμαι τον εαυτό μου παλεύω να αποκτήσω. Έτσι μου είναι πιο εύκολο να αφεθώ, να εκφραστώ, να δοθώ και γενικότερα να ενσωματωθώ σε μια ομάδα. Είναι θέμα θέσης, αίσθησης, αισθητικής αλλά και ενστίκτου.
1. Ποια στιγμή της παράστασής μας ξεχωρίζεις και γιατί;
«Είναι κάτι στιγμές τρυφερές και λεπτές», που λέει και ο Νικόλας… Εκεί που πραγματικά νιώθεις τη συντροφικότητα πάνω στη σκηνή και μαζί με τους μουσικούς συντονιζόμαστε σε μια απόλυτη συναισθηματική συχνότητα. Εκείνες οι στιγμές είναι που μένουν μέσα μου πιο δυνατά, γιατί παύει να είναι απλώς μια παράσταση και γίνεται μοίρασμα ψυχής.
2. Αν η ζωή σου ήταν στίχος, ποιος θα ήταν;
Αν η ζωή μου ήταν στίχος, θα ήταν ο δεύτερος στίχος από το «Έχω μια σκέψη»:
Έχω μια σκέψη τώρα μήνες και θέλω να τη μοιραστώ,
πως θα ’ταν θάλασσα να είμαι όλο τον κόσμο να γυρνώ,
να κάνω κύματα μεγάλα όταν θυμώνω και πονώ
και να ’μαι ό,τι πιο ωραίο όταν με πιάνει και ηρεμώ.
Νιώθω πως μέσα σε αυτούς τους στίχους υπάρχει όλη η ένταση, η αγάπη, η αγωνία και η γαλήνη που κουβαλά ένας άνθρωπος.
3. Γράφεις τραγούδια. Αν μπορούσες να περάσεις ένα μήνυμα στον κόσμο που θα έφτανε ως την άλλη άκρη της γης, ποιο θα ήταν;
Αν μπορούσα να στείλω ένα μήνυμα ως την άλλη άκρη της γης, θα ήταν να μην ξεχάσουμε ποτέ να είμαστε άνθρωποι. Να αγαπάμε πιο βαθιά, να στεκόμαστε ο ένας δίπλα στον άλλον και να μη συνηθίσουμε την αδικία σαν κάτι φυσιολογικό. Γιατί πολλές φορές οι άνθρωποι που κρατούν τις τύχες του κόσμου στα χέρια τους ξεχνούν τι σημαίνει πραγματική ζωή, πραγματική αγωνία και αξιοπρέπεια. Κι ίσως τελικά η μουσική να υπάρχει ακριβώς γι’ αυτό: για να θυμίζει πως οι ψυχές δεν κυβερνιούνται ούτε σωπαίνουν.
4. Ποιο είναι το πιο τρελό σου όνειρο;
Επειδή τα περισσότερα όνειρα που είχα είχαν να κάνουν με τη μουσική, νομίζω πως ήταν όνειρα προσιτά και, σε μεγάλο βαθμό, είχα την ευλογία να τα ζήσω και να συνεχίζω να τα ζω. Τώρα πια, το πιο μεγάλο μου όνειρο είναι να έχουμε υγεία – εμείς και οι άνθρωποί μας. Να μπορούμε να δίνουμε και να παίρνουμε δύναμη, να στεκόμαστε ο ένας δίπλα στον άλλον και να συνεχίζουμε να προχωράμε.
Συντονισμός για τη συνέντευξη: Zuma Communications
ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΖΕΡΒΑΚΗΣ
&
ΒΙΟΛΕΤΑ ΙΚΑΡΗ
Σταυρός του Νότου Club
Σάββατο 16 Μαΐου
“Ρίζες & Ρεύματα”
Κλείσε το εισιτήριο σου εδώ
Μαζί τους:
Άκης Γαβαλάς: Τύμπανα
Γιάννης Γρυπαίος: Ηλεκτρικό Μπάσο
Γιώργος Θεοδωρόπουλος: Πλήκτρα
Μιχάλης Παχάκης: Λαούτο – Τζουράς
Γιάννης Ταυλάς: κιθάρες, ενορχηστρώσεις
Σάκης Πυριοχος: Ηχοληψία
Οργάνωση Παραγωγής
artonica productions
Επικοινωνία – Προβολή στα Media
zumacom.gr | Facebook | Instagram | Linkedin | Tik Tok
t. 210 3224765
Διαβάστε ακόμα:
Βιβλίο: Το «Intercity 62, Βαγόνι 4, Θέση 65» του Α. Αντωνίου από το ΚΒΟΞ στη ΔΕΘ
Ωραία περάσαμε στους Metallica; Ας δούμε ποιοι δεν περνάνε ωραία με τη μουσική τους
Μάγδα Φύσσα και Δώρα Χρυσικού – Δύο αγωνίστριες
