Με φόντο τις αλλαγές στον ΕΟΠΑΕ, οι Συλλογικές Δράσεις Κοινωνικής Αλληλεγγύης για το 18 Άνω κατεβαίνουν στον δημόσιο χώρο, θέτοντας ξανά το ερώτημα της επιλογής στη θεραπεία.
Το «χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου» της δημόσιας, δωρεάν και ανθρωποκεντρικής θεραπείας.
Υπάρχουν κάποιες βραδιές που η δημοσιογραφία παύει να είναι απλή καταγραφή και μετατρέπεται σε κοινό βίωμα.
«Το 18 ΑΝΩ στο παιδικό μου μυαλό ήταν σαν ένα παραμύθι», λέει η Αλίκη και αυτό που ακολουθεί είναι μια αφήγηση για το πώς βιώνεται η απεξάρτηση όχι μόνο από τη θέση του θεραπευόμενου, αλλά και από τη θέση του παιδιού που μεγάλωσε μέσα σε αυτήν.
Από τη σκιά στο φως μέσα σε 575 ημέρες.
Αύριο η πρεμιέρα του «575 ημέρες στο 18 ΑΝΩ. Η φωτογραφία ως πράξη μνήμης και λύτρωσης»
Σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα του ΟΗΕ κατά των Ναρκωτικών, δεν υπάρχει καμία καλύτερη επιλογή από το να ανεβάσουμε μια συνέντευξη που πάρθηκε πριν λίγους μήνες και αφορά το νομοσχέδιο για την ψυχιατρική μεταρρύθμιση, το οποίο έρχεται τώρα προς διαβούλευση.