Ο κύριος Μητσοτάκης θέλει να στέκεται περήφανος, αθώος μαζί κι επιτυχημένος, πάνω σε μια χώρα-κινούμενη άμμο. Λυπάμαι, πρωθυπουργέ. Ή την πίτα ή το σκύλο. Και τα δύο μαζί, δεν γίνεται.
Εθνοκάθαρση μ’ ωραίο περιτύλιγμα. Έτσι θα λήξει ο Ντόναλντ Τραμπ τους πολέμους στον κόσμο. Έτσι θα χτίσει τη νέα Παξ Αμερικάνα του.
Δημοσιογράφοι της προπαγάνδας, κυβερνητικά στελέχη, διαδικτυακά τρολ και τρομαγμένοι “διανοούμενοι” προσπαθούν, τρεις μέρες τώρα, να μας πείσουν πόσο λάθος είναι τα συλλαλητήρια για τα Τέμπη.
Το μεγάλο κατόρθωμα του Μίμη Δομάζου υπερβαίνει το γρασίδι. Ελάχιστοι αθλητές είχαν τόσο απόλυτη, τόσο συντριπτική αποδοχή από κάθε οπαδικό χρώμα.
Έχει δικαίωμα, η μάνα που έχασε το παιδί της στο μεγαλύτερο έγκλημα της μεταπολίτευσης να γίνει νούμερο, και καρικατούρα, και να γεμίσει εμμονές; Ναι, το έχει.
Πάντως, αν το καλοσκεφτείς, ο Ίλον Μασκ θα ‘πρεπε να διδάσκεται στα σχολεία.
Μια μυθολογία είναι η ποίηση του Καββαδία. Μια Οδύσσεια μελαγχολική κι ηρωική, όπως κάθε μυθολογία που σε καλεί ν’ αντέξεις μια μέρα ακόμα.
Πώς σε προσβάλλει η διαφορετική προσέγγιση; Θα σ’ ενοχλούσε το παιδάκι που στο σχολείο ζωγράφισε το δικό σου μπαμπά με τα ρούχα της δουλειά του δικού του;
Η Ζιζέλ Πελικό δικαιώθηκε, κι η διάχυτη αισιοδοξία κατακλύζει τα Social Media συμπυκνωμένη στη φράση “η ντροπή άλλαξε πλευρά”. Άλλαξε;