Guest editor

Για όλα τα «μικρά Τέμπη» που συμβαίνουν καθημερινά

ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ στις 28 Φεβρουαρίου την παρουσία μας στον δρόμο, ώστε να προσπαθήσουμε να φτιάξουμε ένα σύστημα πιο δίκαιο καθολικά και ένα μέλλον για τον καθένα μας ξεχωριστά, γεμάτο φως, ελπίδα, αξιοπρέπεια.

Τέμπη: «23.08 σε ρώτησα τι κάνεις. Και μου είπες ότι έτρωγες γλυκάκι, χαρούμενος. Κι εγώ κοιμήθηκα. Και μετά, άλλαξαν τα πάντα»

Πάντα έκλεινες εισιτήριο στο 3ο βαγόνι, αλλά ήθελες στο ταξίδι να κάθεσαι στο κυλικείο. Πόσες φωτογραφίες μου έστελνες από το τραπέζι που καθόσουν, τι έτρωγες, τι διάβαζες, τι έβλεπες.

Εφιάλτης σε πίξελ

Βρέθηκε στο σημείο μηδέν. Ο αέρας μύριζε καμένο σίδερο και βενζίνη. Οι επιβάτες δεν ήταν πια άνθρωποι – τα σώματά τους είχαν ενωθεί με τα καθίσματα των τρένων, σαν να ήταν μέρος τους από πάντα. Οι φωνές τους ήταν ψίθυροι που έλεγαν το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά: «Ο χρόνος είναι πεινασμένος».

26η Ιανουαρίου: Ο καθρέφτης που είδαμε τους εαυτούς μας με θέληση για αλληλεγγύη και ζωή

Η κυβέρνηση πίστευε ότι «ο δρόμος» έχει τελειώσει στη χώρα μας. Η 26η Ιανουαρίου γκρέμισε κάθε κυβερνητικό αφήγημα. *της Δήμητρας Κουτσούμπα