Αυτή η εικόνα που τόσο πολύ θέλουν να μας πείσουν ότι πρόκειται για «νόμιμη επιβολή της τάξης», είναι καθαρός εξευτελισμός.
Αυτή η εικόνα δεν είναι μια «μεμονωμένη υπέρβαση». Είναι η αποτύπωση ενός συστήματος που έχει χάσει κάθε μέτρο και κάθε αίσθημα ευθύνης.
Ένταση σημειώθηκε το βράδυ της Τρίτης 7 Οκτωβρίου έξω από την πρεσβεία του Ισραήλ, όπου κατέληξε πορεία αλληλεγγύης προς τον παλαιστινιακό λαό με αφορμή τη συμπλήρωση δύο ετών από την έναρξη της γενοκτονίας στη Γάζα.
Κατά τη διέλευση τους από το σημείο, οι διαδηλωτές άναψαν φωτοβολίδες. Οι αστυνομικές δυνάμεις που βρίσκονταν στο σημείο απάντησαν κάνοντας εκτεταμένη χρήση χημικών. Και αυτό, που έπρεπε να αποτελεί άσκηση δημοκρατικού δικαιώματος, μετετράπη σε μία σκηνή αστυνομικής βίας που προκαλεί ντροπή.
Η περιοχή καλύφθηκε από πυκνό καπνό, προκαλώντας αποπνικτική ατμόσφαιρα, ενώ η κυκλοφορία στην κάθοδο της λεωφόρου Κηφισίας διακόπηκε προσωρινά. Οι αστυνομικές δυνάμεις απώθησαν τους συγκεντρωμένους προς τρεις κατευθύνσεις (την κάθοδο της Κηφισίας, την Πανόρμου και την Κατεχάκη) και προχώρησαν αυθαίρετα σε προσαγωγές και συλλήψεις. Μέχρι εχθές τα μεσάνυχτα είχαν επιβεβαιωθεί πάνω από 20 συλλήψεις.
Υπήρξαν επίσης αναφορές ότι ασθενοφόρο και νοσηλευτές που έφτασαν στο σημείο δεν έγιναν δεκτοί από την ΕΛΑΣ για να προσφέρουν περίθαλψη σε προσαχθέντες, ενώ δημοσιογράφοι και δικηγόροι που βρέθηκαν στον χώρο περιγράφουν παρεμποδίσεις στην άσκηση του έργου τους.
Αυτή η εικόνα που τόσο πολύ θέλουν να μας πείσουν ότι πρόκειται για «νόμιμη επιβολή της τάξης», είναι καθαρός εξευτελισμός.
Αυτή η εικόνα δεν είναι μια «μεμονωμένη υπέρβαση». Είναι η αποτύπωση ενός συστήματος που έχει χάσει κάθε μέτρο και κάθε αίσθημα ευθύνης.
Για τους πιο δύσπιστους, θα προσπαθήσουμε να σας περιγράψουμε τι σημαίνει αστυνομική βία.
Η αστυνομική βία δεν περιορίζεται στην φυσική επιθετικότητα. Περιλαμβάνει επίσης την ψυχολογική και θεσμική καταπίεση, την επιβολή φόβου, την περιορισμένη πρόσβαση σε θεμελιώδη δικαιώματα και την αδρανοποίηση των μηχανισμών ελέγχου.
Στην προκείμενη περίπτωση, η χρήση χημικών ουσιών, η συστηματική αποτροπή πρόσβασης σε ιατρική βοήθεια και οι επιθέσεις σε δημοσιογράφους και νομικούς συνιστούν εκδήλωση συστημικής αυθαιρεσίας. Πρόκειται για ένα μοτίβο που δείχνει ότι η εξουσία που φέρει η αστυνομία δεν ασκείται μόνο για την επιβολή της δημόσιας τάξης, αλλά και για τον έλεγχο της αντίληψης και της συμπεριφοράς των πολιτών μέσω φόβου και ταπείνωσης.
Η στολή προσδίδει εξουσία. Αυτό είναι κοινός τόπος. Και αυτή η εξουσία μετατρέπεται σε αυθαιρεσία. Η εικόνα ανθρώπων να δακρύζουν από τα χημικά, να σπρώχνονται και να χτυπιούνται με μένος από αστυνομικούς των ΜΑΤ και τελικά να οδηγούνται στα κρατητήρια, δεν είναι σίγουρα επιβολή της τάξης». Είναι διαπόμπευση της ίδιας της έννοιας της προστασίας του πολίτη.
Η έννοια της «αναλογικότητας» και της «διακριτικής ευχέρειας» ακυρώνεται στην πράξη, με αποτέλεσμα την μετατροπή της προστασίας του πολίτη σε μέσο καταστολής.
Μιλάμε πια για στεγνή, αδικαιολόγητη αστυνομική βία, νομιμοποιημένη σχεδόν από τη ρητορική της κρατικής ανοχής. «Χρησιμοποιήθηκαν τα προβλεπόμενα μέσα», είναι πολύ πιθανό να το ακούσουμε, όπως πολλές φορές έχουμε ξανά ακούσει. Αυτή η φράση είναι η δικαιολογία που ντύνει το ανεξέλεγκτο.
Άνθρωποι οδηγήθηκαν στη ΓΑΔΑ, κάποιοι χρειάστηκαν ιατρική βοήθεια και δεν την έλαβαν. Δημοσιογράφοι και δικηγόροι που παρακολουθούσαν τις διαδικασίες αντιμετωπίστηκαν σαν εμπόδιο. Και αυτό δεν μπορεί να δικαιολογηθεί ούτε ως «λάθος χειρισμός» ούτε ως «μεμονωμένο περιστατικό». Είναι συστηματική επιλογή. Κι όταν οι επιλογές αυτές επαναλαμβάνονται γίνονται πολιτική γραμμή.
Και αν θέλουμε να το πούμε και πιο κυριλέ, όταν η κρατική ρητορική αναφέρεται σε «χρήση των προβλεπόμενων μέσων» χωρίς συνέπειες για τους υπεύθυνους, η βία αποκτά κοινωνική ανοχή και επαναληπτικότητα. Η επαναλαμβανόμενη υπέρβαση των ορίων δεν είναι μεμονωμένη, αλλά θεσμοποιημένη πρακτική, η οποία υπονομεύει τη δημοκρατική νομιμότητα.
Αν το κράτος έχει ακόμη τσίπα, πρέπει να το δείξει. Να σταματήσει αυτό το «επιχείρημα» ότι η δημόσια τάξη επιβάλλεται με ασφυξιογόνες ουσίες και αποκλεισμούς στην ιατρική περίθαλψη. Να σταματήσει η μετατροπή της στολής σε ασυλία. Να σταματήσει η χυδαιότητα του «χρησιμοποιήσαμε τα προβλεπόμενα μέσα» όταν πίσω της υπάρχουν άνθρωποι που έψαχναν αέρα και βοήθεια.
Αυτό που είδαμε χθες είναι αστυνομική βία με όνομα και διεύθυνση. Είναι οργανωμένη πρακτική που εξευτελίζει τον πολίτη και κηλιδώνει τον θεσμό που θα έπρεπε να τον υπερασπίζεται.
Και η αστυνομική βία χτυπάει δύο φορές. Την πρώτη φορά στο σώμα των πολιτών, τη δεύτερη στην ίδια τη Δημοκρατία.
Και η Δημοκρατία δεν κινδυνεύει από πορείες. Κινδυνεύει όταν ο μηχανισμός που οφείλει να την προστατεύει στρέφεται ενάντιά της.
Cover Photo: Dominic Leontas
Διαβάστε επίσης:
Οι άνθρωποί μας γύρισαν – Τώρα πρέπει να τους προστατεύσουμε από την κυβέρνηση
