Λέξη κλειδί: Δρόμος

1 ΧΡΟΝΟΣ THE UNTOLD μέσα από τον φακό της Μαρίας Γαλάτη – The Book

1 χρόνος theuntold.gr. 1 χρόνος φωτογραφίες, 1 χρόνος λέξεις. 1 χρόνος γεγονότα που σημάδεψαν τον δρόμο της διεκδίκησης και του αγώνα, μέσα από ένα ψηφιακό λεύκωμα 100 σελίδων.

Γαμώ την ανημποριά σας

Μια ζωή με μαθαίνουν να μη χτυπάω. Και δε χτύπησα ποτέ. Μόνο με χτυπούσαν. Και μεγάλωσα φοβισμένος. Μεγάλωσα ψάχνοντας τον τρόπο να μην είμαι εγώ αυτός που θα τον χτυπήσει πρώτο το μαλακισμένο που δε παίρνει αγάπη σπίτι του. Δε θα ζήσω έτσι και στο δρόμο. Δε θα ζήσω έτσι άλλο.

Αν ήσουν νύχτα του Δεκέμβρη…

Έξι του Δεκέμβρη. Θα ήμουν η νύχτα που ο κόσμος, πριν πνιγεί, καίει το περιβάλλον του με έναν επιθανάτιο ρόγχο βγαλμένο από όνειρα σκοτεινά και φαντασίες άρρωστες. Η νύχτα που κόπηκε άλλο ένα νήμα μιας νεαρής ζωής που έψαχνε τον τρόπο της να αντέξει του κόσμου τη σκατίλα, για την οποία για κάποιο λόγο ο ίδιος είναι περήφανος.

«Ήξερα ότι κρατάω ένα ιστορικό ντοκουμέντο που σήμερα το αφιερώνω σε όλους εκείνους που συναντηθήκαμε στους δρόμους του Δεκέμβρη»

Η Χρύσα Λύκου μίλησε με τον φωτορεπόρτερ Κώστα Τσιρώνη και τον δημοσιογράφο Νίκο Δεμισιώτη για το πώς είναι να αποτυπώνεις μια πόλη που δεν κάνει ησυχία.

Είναι και το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Ρουβίκωνας, Άρη;

τρομοκρατία: 1α. πράξεις βίας, όπως π.χ. απαγωγές, τοποθετήσεις βομβών κτλ., που χρησιμοποιούν επαναστατικές οργανώσεις για να πετύχουν τους σκοπούς τους: Διεθνής ~, διεθνείς τρομοκρατικές οργανώσεις. H εξάπλωση της τρομοκρατίας στην Ευρώπη. Kαταστολή της τρομοκρατίας. β. σύνολο από βίαια και καταπιεστικά μέτρα που χρησιμοποιεί ένα αντιλαϊκό κοινωνικό καθεστώς για να διατηρήσει την εξουσία: Οι δικτατορίες στηρίζονται στην ~. Kλίμα τρομοκρατίας επικρατεί στο λαό. Άσκηση τρομοκρατίας από τα όργανα της χούντας. || Iδεολογική ~. 2. εκφοβισμός, απειλές που χρησιμοποιεί ένα άτομο στο περιβάλλον του για να επιβάλει τη θέλησή του: H ~ του πατέρα-αφέντη στην οικογένεια.

Και κάνουμε τώρα την ερώτηση: εκτός από τα media, είναι και το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Ρουβίκωνας, Άρη;

Η ζωή στο χέρι μας, ζωή από τα χέρια μας

Κι έτσι σηκώθηκα. Σηκώθηκα από τη θέση μου. Σηκώθηκα από το «κι εδώ καλά είναι». Και μαζί σηκώθηκε και το ανάστημα μου. Εξακολουθώ να είμαι το ίδιο μικρός, αλλά καμιά φορά νιώθω μεγάλος. Κι αυτό, δε σου το προσφέρει καμιά βόλεψη.

Άλλος για προβοκάτσια;

«Μα δε ζήτησε κανείς περιφρούρηση». Ναι, κι ούτε χρειάζεται να ζητήσει. Στον κόσμο που οραματίζονται αυτοί οι άνθρωποι, η βοήθεια είναι αυτονόητη. Είναι ανιδιοτελής. Δε περιμένουν να ακούσουν ευχαριστώ. Δε τους νοιάζει να γνωρίζεις ποιοι είναι και ποιες είναι. Αυτή η προσφορά βγάζει νόημα, και δίνει νόημα στη ζωή τους.