Σε δημοσιοποίηση ενός καινούργιου του τραγουδιού προχώρησε ο τραγουδοποιός Σταμάτης Μορφονιός, με τίτλο Στον τοίχο της Καισαριανής. Όπως αναφέρει ο ίδιος στη δημοσίευση:

Ζωντανή ηχογράφηση.

Το τραγούδι γράφτηκε με δέος, σεβασμό και βαθιά συγκίνηση μετά την πρόσφατη εμφάνιση ιστορικών φωτογραφικών ντοκουμέντων που απεικονίζουν 200 κομμουνιστές να οδηγούνται στο εκτελεστικό απόσπασμα, στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944.

Αφιερωμένο σε όσους στάθηκαν περήφανα μπροστά στο τέρας του φασισμού. Αφιερωμένο σε όσους στέκονται ακόμα.

Εμείς απλά θα πούμε: ακούστε το. Τα υπόλοιπα τα είπε με τους στίχους του ο Σταμάτης Μορφονιός. Και με τον λυγμό της φωνής του.

Στίχοι

Βγάλτε λογάδες το σκασμό, δείτε το ανάστημα τους
μπροστά από το απόσπασμα υψώναν τη γροθιά τους
πουλάτε σώμα και ψυχή για χρήμα κι εξουσία
μα εκείνοι ούτε σπιθαμή για την ελευθερία.

Λακέ και βδέλλα τη ζωή, μόνο την αρρωσταίνεις.
Έτσι αξίζει για να ζεις κι έτσι και να πεθαίνεις.
Αυτοί με χέρια αδειανά κι εσύ με πολυβόλα,
εσύ τους πήρες τη ζωή κι αυτοί στα πήραν όλα.

Στο τοίχο της Καισαριανής διακόσια παλικάρια
νικήσανε του φασισμού τα πιο βαθιά σκοτάδια
ήρθε τη νιότη ο χάροντας με μια ριπή να πάρει
χίλιες φορές χρειάζονται…  πάλι δε θα ρεφάρει.

Κοίτα πως πάνε οι ψυχές περήφανα στον άδη
λες και οι σφαίρες που θα ρθουν θα μοιάζουνε με χάδι
τραγούδια λεν για τη ζωή κι ο χάρος περιμένει
σε ποια ντροπή η κουκούλα σου χαφιέ είναι κρυμμένη

Που είναι η κουκούλα σου που είναι η σβάστικα σου
που είναι οι δικοί σου ήρωες και η περηφάνια σου
πάντα ήσουν χέστης βρομερός σ όλη την ιστορία
και τώρα τρέμεις βρε χαφιέ μία φωτογραφία.

Στο τοίχο της Καισαριανής διακόσια παλικάρια
νικήσανε του φασισμού τα πιο βαθιά σκοτάδια
ήρθε τη νιότη ο χάροντας με μια ριπή να πάρει
χίλιες φορές χρειάζονται…  πάλι δε θα ρεφάρει

Σα σε σκουλήκι σύρθηκες, πήγες στους αθανάτους
θρυμμάτισες το μάρμαρο με τα ονόματά τους
θα σβήσεις έτσι νόμισες απλά την ιστορία
δεν σβήνονται έτσι ονόματα απ’ την αθανασία.

Κοίτα πως πάνε οι ψυχές περήφανα στον άδη
λες και οι σφαίρες που θα ρθουν θα μοιάζουνε με χάδι
τραγούδια λεν για τη ζωή κι ο χάρος περιμένει
σε ποια ντροπή η κουκούλα σου χαφιέ είναι κρυμμένη;