Ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη έφερε στο προσκήνιο ένα κύκλωμα παρα-ιατρικό (όπου το «παρά» έχει δύο αναγνώσεις, το «δίπλα» αλλά και το «χρήμα» και δη το μαύρο) που δρούσε υπό την ανοχή του όλου συστήματος. Και λόγω του ότι ο άνθρωπος που άφησε την τελευταία του πνοή σε αυτό το ντεμέκ ιατρείο ήταν αυτό που λέμε «διάσημος», κινητοποιήθηκε ένας ολόκληρος μηχανισμός «αποποίησης ευθύνης» γιατί ακριβώς η ευθύνη για όλους ήταν εκεί. Οι αποκαλύψεις πήραν την μορφή χιονοστιβάδας για τον ΙΣΑ που διενεργούσε, αλλά τελικά δεν διενεργούσε ελέγχους, τον Υπουργό που πριν λίγα χρόνια διαφήμιζε νανογιλέκα αμφιβόλου ποιότητας και δράσης να μας υποδεικνύει «να αποφεύγουμε τους κομπογιαννίτες», τους γιατρούς που δεν είχαν άδεια να κάνουν πλασμαφαιρέσεις, αλλά έταζαν λαγούς με πετραχείλια.

Όλο αυτό το σκηνικό στο βωμό μιας μακροζωΐας που στην ουσία θέτει εν αμφιβόλω την ίδια τη ζωή. Γιατί αν το δούμε και λίγο φιλοσοφικά, προφανώς όλοι μας θέλουμε να ζήσουμε παραπάνω, να είμαστε υγιείς, να φαινόμαστε νεότεροι, αλλά χάνουμε αυτό που συμβαίνει εδώ και τώρα. «Το μέγα το μυστήριο της ζωής» που λέει κι ένα τραγούδι. Την καθημερινότητά μας. Την στιγμή μας. Κι αυτό μας δίνεται και είναι πεπερασμένο. Γι αυτό και μαγικό. Γιατί είναι άλλο να ζούμε το τώρα σαν να μην υπάρχει αύριο κι άλλο να ακυρώνουμε το τώρα για να ζήσουμε αύριο.

Και η ζωή δεν είναι εμπόρευμα. Το κέρδος δεν είναι αυτοσκοπός. Όλοι αυτοί οι τσαρλατάνοι του «ιατρικού τουρισμού» και η βιομηχανία της αντιγήρανσης, λειτουργούν γύρω από την ακύρωση της ίδιας της ζωής, στρέφοντας αποκλειστικά το βλέμμα της στην εκμετάλλευση της αδυναμίας του ανθρώπου απέναντι στο θάνατο. Στην εκμετάλλευση της ελπίδας ότι υπάρχει άλλη λύση. Ότι εφαρμόζοντας κβαντικές, ολιστικές και διαολιστικές «ιατρικές» θα βρούμε διέξοδο για άλυτα προβλήματα.

Τα «θαύματα» της επιστήμης είναι πάντα προϊόντα μελέτης, αναζήτησης και ενδελεχούς έρευνας, όχι αρπακολιές επιτήδειων μάγων, σαμάνων και χαρτοριχτών. Κι ευτυχώς που υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που πιστεύουν σε αυτά…

Διαβάστε επίσης:

Ελλάδα 2.0 Δεισιδαιμονία, αντιεπιστημονικότητα, ξόρκια και θάνατοι

Η ΣΕΛΗΝΗ είναι ένα σπίτι για όσους ψάχνουν έναν τόπο να ανήκουν

Οχι, δεν γίνεται να είσαι αλληλέγγυος και βιαστής