Εν όψει της μεγάλης συναυλίας που θα λάβει χώρα την Κυριακή 24 Μαΐου στην Τεχνόπολη στη μνήμη αλλά και για τη στήριξη της οικογένειας του Γιάννη Αρτόπουλου, του τεχνικού που έχασε τη ζωή του στον δρόμο της δουλειάς τον περασμένο Αύγουστο, εκπρόσωποι του Σωματείου Τεχνικών Απασχολούμενων σε Ζωντανές Οπτικοακουστικές Εκδηλώσεις (Σ.Τ.Α.Ζ.Ο.Ε.) και του Σωματείου Ελλήνων Τεχνικών Θεάτρου (Σ.Ε.Τ.Θ.), των σωματείων που διοργανώνουν τη συναυλία, μας εξηγούν γιατί είναι σημαντική η στήριξη όλων μας στην εκδήλωση αλλά και γενικότερα στον αγώνα που δίνουν για ένα θεσμικό πλαίσιο ασφάλειας και καλύτερες αμοιβές για τους εργαζομένους του κλάδου.

Ο Δημήτρης Παπαβομβολάκης συνομίλησε μαζί τους για όλα όσα πρέπει να γνωρίζουμε.

Η στάση της Πολιτείας είναι σταθερά προβληματική αναφορικά με την υπερεργασία και τα εξαντλητικά ωράρια στον κλάδο

Πώς αξιολογείτε τις συνθήκες εργασίας των τεχνικών ζωντανών εκδηλώσεων στην Ελλάδα σήμερα και ποια είναι τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν;

Σίγουρα υπάρχουν πολλές προβληματικές διαστάσεις που αφορούν την εργασία μας. Τα εξαντλητικά ωράρια είναι ένα από αυτά τα ζητήματα.

Οι συνθήκες εργασίας είναι πολύ δύσκολες. Υπάρχει έλλειψη ενός σταθερού πεδίου καθορισμού των κανόνων που θα έπρεπε να διέπουν την δουλειά μας. Για να στηθεί ένα σκηνικό για παράδειγμα ή ένας χώρος πάνω στον οποίο θα τραγουδήσει ένας καλλιτέχνης, χρειάζεται να δρομολογηθεί η λειτουργία πολλών και βαρέων αντικειμένων (ηχεία, φωτά, σκηνικά κ.ά). Πρέπει επίσης πολλές φορές αυτά να στηθούν σε ένα πολύ μεγάλο ύψος. Όλα αυτά γίνονται από εμάς. Οπότε η ασφάλειά μας θα πρέπει να είναι η προτεραιότητα κάθε παραγωγής.

Το βασικό μας πρόβλημα αυτή τη στιγμή είναι ότι δεν ακουγόμαστε όταν μιλάμε για αυτό το ζήτημα, δεν υπάρχουν έλεγχοι. Δεν υπάρχει η απαραίτητη αναγνώριση της επικινδυνότητας. Δυστυχώς πολλές φορές δεν υπάρχει η ανταπόκριση που θέλουμε και το ζήτημα της ασφάλειας περνάει πάντα στη δική μας ευχέρεια.

Σε ποιον βαθμό τηρούνται τα προβλεπόμενα μέτρα ασφάλειας στις παραγωγές και πού εντοπίζονται οι μεγαλύτερες ελλείψεις;

Δυστυχώς τα προβλεπόμενα μέτρα δεν τηρούνται πάντα. Είμαστε υποστελεχωμένοι και πάντα πιεσμένοι χρονικά. Οι παραγωγές λειτουργούν κάτω από ένα πολύ σκληρό πρόγραμμα, ιδίως κατά τη διάρκεια των περιοδειών. Αυτό σημαίνει πως πολλές φορές απαξιώνονται τα μέτρα ασφαλείας, είτε ως χρονοβόρα είτε ως κοστοβόρα. 

Η ευθύνη πέφτει σε εμάς τους ίδιους να προστατεύσουμε ο ένας τον άλλον. Οι παραγωγές αυτές απαιτούν ταυτόχρονο συγχρονισμό πολλών δεξιοτήτων και κλάδων. Η δρομολόγηση τέτοιων εργασιών δεν είναι πάντα εύκολη. Η εργασία σε ύψος, για παράδειγμα, είναι ένα κομμάτι της δουλειάς μας στο οποίο υπάρχουν μεγάλες ελλείψεις. Ο απαραίτητος εξοπλισμός πολλές φορές δεν μας δίνεται από την εκάστοτε εταιρεία παραγωγής και πρέπει εμείς οι ίδιοι να το φροντίσουμε.

Ποια είναι η γενικότερη στάση της Πολιτείας αναφορικά με το πρόβλημα της υπερεργασίας των τεχνικών και με ποιον τρόπο έχουν αντιμετωπίσει τα δικά σας αιτήματα;

Γενικά η στάση της είναι σταθερά προβληματική αναφορικά με την υπερεργασία και τα εξαντλητικά ωράρια στον κλάδο. Έχει κανονικοποιηθεί η υπερεργασία μας, κυρίως με την λογική της εποχικότητας που πολλές φορές χαρακτηρίζει το επάγγελμα.

Έχουμε επανειλημμένα ζητήσει να αναγνωριστεί η επικινδυνότητα του επαγγέλματος και να θεωρείται ο χρόνος οδήγησης κατά τις περιοδείες ως εργάσιμος χρόνος. Το αίτημα αυτό, ενώ έχει αποδειχθεί ως βάσιμο και καίριο, εξακολουθεί να μην ικανοποιείται. Έχουμε επανειλημμένα ζητήσει ελέγχους από την επιθεώρηση εργασίας αλλά εις μάτην.

Εμείς θα συνεχίζουμε να παλεύουμε προς αυτή τη κατεύθυνση με εφόδιο τη συλλογικότητα και την αλληλεγγύη.

Η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας αποτελεί το ελάχιστο θεσμικό πλαίσιο διαμόρφωσης συνθήκων εργασιακής ασφάλειας και αμοιβών των εργαζομένων

Στην πρωτοβουλία σας ανταποκρίθηκαν σημαντικοί καλλιτέχνες πρώην συνεργάτες του Γιάννη Αρτόπουλου. Τι σημαίνει για εσάς και τον αγώνα που δίνετε η συμμετοχή και η στήριξή τους στη συναυλία;

Πριν από όλα, είναι πολύ συγκινητικό και ευχαριστούμε θερμά και δημοσίως τους καλλιτέχνες που ανταποκρίθηκαν σε αυτή την πρωτοβουλία. Επίσης ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους παράγοντες αυτής της διοργάνωσης, τους μουσικούς, τους τεχνικούς, τους συντελεστές, τους εργαζομένους στην προβολή και επικοινωνία, στα γραφιστικά, στην παραγωγή, στα βίντεο, την Τεχνόπολη, τους εθελοντές και όλους και όλες που στέκονται δίπλα μας. Είναι πολύ σημαντικό το ότι ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά μας. Δείχνει ότι η μνήμη του Γιάννη παραμένει ζωντανή και ότι όσοι δουλεύουμε στον χώρο δεν είμαστε αόρατοι. Η δουλειά μας είναι εντός του παρασκηνίου και δεν είναι πολλές φορές τόσο κατανοητή από το κοινό, αλλά δεν παύει να είναι σημαντική. Το ότι ανταποκρίθηκαν τόσοι καλλιτέχνες μας δείχνει ότι τουλάχιστον οι συνεργάτες μας κατανοούν τους προβληματισμούς και τους αγώνες μας.

Στην προκειμένη περίπτωση όμως η συμβολή τους είναι ιδιαίτερα σημαντική. Η προβολή αυτών των ανθρώπων στη δημόσια σφαίρα εξασφαλίζει την μεγαλύτερη προώθηση του μηνύματος αυτής της συναυλίας. Και φυσικά εξασφαλίζουμε μια μεγαλύτερη αναγνώριση για την περίπτωση του Γιάννη, γεγονός που θα βοηθήσει και την οικογένειά του.

Τι θα θέλατε να απευθύνετε σε όλους εμάς, το κοινό;

Πίσω από κάθε παραγωγή, ανεξαρτήτως από το πόσο μικρή ή μεγάλη είναι αυτή, υπάρχουν άνθρωποι, εργαζόμενοι, των οποίων η δουλειά γίνεται κάτω από δύσκολες συνθήκες. Δεν είναι μόνο τα χρονικά όρια που μας πιέζουν. Είναι οι καιρικές συνθήκες και η υποστελέχωση που υπάρχει στον χώρο και η καταπόνηση.

Θέλουμε αυτή η συναυλία να αποτελέσει έναυσμα για να καταλάβει ο κόσμος την κατάσταση. Παλεύουμε ώστε ο θάνατος του Γιάννη να είναι ο τελευταίος. Για αυτό λοιπόν στη συναυλία της Κυριακής 24ης Μαΐου να αναλογιστείτε τα αιτήματά μας και να σταθείτε δίπλα μας στις μελλοντικές μας διεκδικήσεις.

Τέλος, δεν είναι μόνο η δικιά μας ασφάλεια που παίζεται. Όλα αυτά αφορούν και το κοινό. Τον Αύγουστο, για παράδειγμα, λίγες μέρες μετά τον θάνατο του Γιάννη, κατέρρευσε στα Γιάννενα το roof support μιας μεγάλης διοργάνωσης. Αν αυτό συνέβαινε κατά τη διάρκεια της συναυλίας τότε πιθανότατα να αφορούσε και το κοινό.  

Ο αγώνας για δουλειά με αξιοπρέπεια και αμοιβές που να ικανοποιούν τις ανάγκες μας είναι διαρκής

Πώς σκοπεύετε να συνεχίσετε τη δράση σας μετά τη συναυλία ώστε το μήνυμα για πιο ανθρώπινες συνθήκες εργασίας να έχει διάρκεια και ουσιαστικό αποτέλεσμα;

Πριν από μερικούς μήνες τα σωματεία μας υπογράψαμε την διακήρυξη για την υγεία και ασφάλεια των εργαζομένων. Σκοπός μας από εδώ και έπειτα είναι η τήρηση της διακήρυξης και η διάδοση της. Θέλουμε η διακήρυξη αυτή να είναι η νόρμα από εδώ και έπειτα στους εργασιακούς μας χώρους. Δεν θέλουμε άλλους τραυματισμένους ή -ακόμα χειρότερα- νεκρούς συναδέλφους. Θα πρέπει τα μέτρα υγείας και ασφάλειας να εξασφαλίζονται από τους ίδιους τους εργοδότες.

Σκοπεύουμε κιόλας, με έναυσμα την διακήρυξη, να ξεκινήσουμε εκπαιδευτικές διαδικασίες σχετικά με την ασφάλεια. Ελπίζουμε ότι η αντιμετώπιση της σκληρής αυτής πραγματικότητας θα φέρει τους εργοδότες μας στη θέση να καταλάβουν ότι δεν είμαστε αναλώσιμοι και πρέπει να εξασφαλίζουν πρωτίστως οι ίδιοι για την ασφάλεια.

Ένας τρόπος που θα διασφαλίσει την ασφάλεια είναι η υπογραφή Συλλογικής Συμβάσης Εργασίας. Διότι η ανάγκη για όλο και πιο φαντασμαγορικά θεάματα πιέζει ακόμα περισσότερο τα ζητήματα ασφαλείας. Η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας αποτελεί το ελάχιστο θεσμικό πλαίσιο διαμόρφωσης συνθήκων εργασιακής ασφάλειας και αμοιβών των εργαζομένων.

Ποιο μήνυμα θέλετε να στείλετε ως Σωματεία στους εργαζόμενους του χώρου που καθημερινά παλεύουν κάτω από πιεστικές και συχνά επισφαλείς συνθήκες;

Δεν είστε μόνοι. Δεν είναι κανένας μας μόνος ή μόνη. Είμαστε εδώ και θα είμαστε εδώ μέχρι να εξασφαλίσουμε υγεία και ασφάλεια για όλους. Ο αγώνας για δουλειά με αξιοπρέπεια και αμοιβές που να ικανοποιούν τις ανάγκες μας είναι διαρκής.

Γραφτείτε λοιπόν στα σωματεία σας και ας ενώσουμε τις φωνές μας. Να δείξουμε πως όταν είμαστε όλοι μαζί και διεκδικούμε μαζί μπορούμε να πετύχουμε πολλά. Να μη μείνει κανένας μόνος σε αυτόν τον αγώνα και να συνεχίσουμε μαζί μέχρι την πλήρη ικανοποίηση των αιτημάτων μας.         

Σωματείο Τεχνικών Απασχολουμένων σε Ζωντανές Οπτικοακουστικές Εκδηλώσεις (https://stazoe.gr/)
Σωματείο Ελλήνων Τεχνικών Θεάτρου (https://setth.gr/)

Περισσότερα για τη συναυλία

Στις 24 Μαΐου, στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων, το Σωματείο Τεχνικών Απασχολούμενων σε Ζωντανές Οπτικοακουστικές Εκδηλώσεις (Σ.Τ.Α.Ζ.Ο.Ε.) και το Σωματείο Ελλήνων Τεχνικών Θεάτρου (Σ.Ε.Τ.Θ.), μαζί με όλη την οικογένεια του ελληνικού τραγουδιού, διοργανώνουν συναυλία για να τιμήσουν την μνήμη του Γιάννη Αρτόπουλου. 

Ο τεχνικός ήχου έχασε τη ζωή του το καλοκαίρι του 2025, στον δρόμο εν ώρα εργασίας, πηγαίνοντας από την μια συναυλία στην άλλη, ακολουθώντας το ασφυκτικό πρόγραμμα της περσινής καλοκαιρινής συναυλιακής σεζόν. Πίσω από μια μεγάλη παραγωγή, υπάρχουν εκατοντάδες εργαζόμενοι που συντελούν στην πραγματοποίηση της. Ο Γιάννης Αρτόπουλος ήταν ένας από αυτούς, που λόγω των συνθηκών εργασίας και της έλλειψης ξεκούρασης δεν θα γυρίσει πίσω στην οικογένεια του. Θα είμαστε όλοι μαζί στην Τεχνόπολη, στις 24 Μαΐου, για να είναι ο τελευταίος!

Στη σκηνή θα εμφανιστούν οι (όχι σειρά εμφάνισης):

Μελίνα Ασλανίδου
Μυρτώ Βασιλείου
Φωτεινή Δάρρα
Δραμαμίνη
Μαρία Κηλαηδόνη
Δημήτρης Μυστακίδης
Γιώτα Νέγκα
Γιώργος Νταλάρας
Απόστολος Ρίζος
Το Σφάλμα
Ελένη Τσαλιγοπούλου
Τσοπάνα Rave
Υπόγεια Ρεύματα
Locomondo
Sadahzinia

Σκοπός της συναυλίας είναι πάνω από όλα να στηρίξουμε την οικογένεια του Γιάννη Αρτόπουλου και να αναδείξουμε τη σημασία της εργασιακής ασφάλειας, των ανθρώπινων συνθηκών εργασίας, της υποκαταγραφής των εργατικών ατυχημάτων και δυστυχημάτων και του επαγγελματισμού των εργαζόμενων όλων των ειδικοτήτων στο Θέαμα Ακρόαμα. Κάθε συναυλία και κάθε παραγωγή θεάματος προϋποθέτει σεβασμό, επαγγελματισμό και ασφάλεια για όλους τους συμμετέχοντες, τεχνικούς, καλλιτέχνες και κοινό. 

Οι συνεργάτες του Γιάννη ενώνουν τις φωνές τους με τους θεατές σε μια βραδιά αλληλεγγύης και μνήμης, ως ένδειξη τιμής για έναν άνθρωπο και συνάδελφο που χάθηκε στον δρόμο της δουλειάς του και ως μια υπενθύμιση για όλους μας ότι η ασφάλεια και η ανθρώπινη υπόσταση στον χώρο εργασίας είναι μη διαπραγματεύσιμες αξίες. 

Κανείς δεν είναι μόνος του, κανείς δεν πρέπει να ρισκάρει τη ζωή του κάθε μέρα στην εργασία του.

Είναι σημαντικό να είμαστε όλοι εκεί!

Προπώληση εισιτηρίων εδώ

Διαβάστε ακόμα:

Η θλίψη στο πίσω δωμάτιο (ή το γράμμα του Τιάγκο Άβιλα στην κόρη του)

Μάγδα Φύσσα και Δώρα Χρυσικού – Δύο αγωνίστριες

«Η γραμμή σκιάς»: Όταν δεν συμβαίνει τίποτα, συμβαίνουν τα πάντα