Τι συμβαίνει όταν η γλώσσα παύει να περιγράφει την πραγματικότητα και αρχίζει να την κατασκευάζει; Όταν οι λέξεις γίνονται «αυτές που πρέπει», τα νοήματα μετακινούνται αθόρυβα και μαζί τους μετακινείται και η ευθύνη.
Κοίτα πως πάνε οι ψυχές περήφανα στον άδη / λες και οι σφαίρες που θα ρθουν θα μοιάζουνε με χάδι / τραγούδια λεν για τη ζωή κι ο χάρος περιμένει / σε ποια ντροπή η κουκούλα σου χαφιέ είναι κρυμμένη;
Στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου του 76ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου συνέβη κάτι απαράδεκτο. Ο Γερμανός δημοσιογράφος Τίλο Γιουνγκ έθεσε ερώτημα προς την επιτροπή για τη Γάζα. Και ξαφνικά διακόπηκε το Live Stream. Ωστόσο το πιο θλιβερό σημείο που έχει πάρει διαστάσεις, είναι μία δήλωση του προέδρου της κριτικής επιτροπής, Wim Wenders.
Στις 14 Φλεβάρη, ο Γραμμεντίνος ανεβαίνει στη σκηνή του Fuzz, ντύνεται με ό,τι βρει μπροστά του και καλεί όλους τους Γραμμεντίνους, τις Γραμμεντίνες και τα Γραμμεντίνια σε μια βραδιά που έχει γίνει θεσμός από το 2005.
Η βραβευμένη με χρυσό Φοίνικα «Λευκή Κορδέλα» του 2009 αποτελεί του magnus opus του Αυστριακού σκηνοθέτη, μια διαρκής υπενθύμιση για τις αθέατες κοινωνικές πλευρές του φασισμού και της βίας.
Ο Δημήτρης Παπαβομβολάκης παρακολούθησε την επιτυχημένη πρεμιέρα των Χαΐνηδων πριν από δύο Σάββατα στον Σταυρό του Νότου Plus και την «ντύνει» με την πρώτη συνέντευξη του Δημήτρη Αποστολάκη στο The Untold.
Στην παρουσίαση συμμετείχαν καλλιτέχνες και φίλοι του συγγραφέα, οι οποίοι δημιούργησαν ένα κλίμα ανάλογο του βιβλίου.
Με 4 μόλις παραστάσεις να απομένουν για τον Σλάντεκ, πήραμε μια πρώτη γεύση, λίγο πριν απολαύσουμε και εμείς το θεατρικό που θέλει να μας κάνει να προβληματιστούμε… για το παρόν.
Στο The Land of Wanting More η επιθυμία δεν ψιθυρίζεται, αρθρώνεται. Δεν εμφανίζεται ως προσωπική εξομολόγηση, αλλά ως πολιτική στάση.