Πολίτες συγκεντρώθηκαν χθες στην Πλατεία Συντάγματος, αλλά και σε δεκάδες άλλες πόλεις της χώρας, εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους προς τον παλαιστινιακό λαό και απαιτώντας άμεση κατάπαυση του πυρός στη Γάζα.
Χθες, η Ελλάδα μίλησε. Κι αν αυτή η φωνή ταξιδέψει πέρα από τα νερά μας και φτάσει στη Γάζα, ίσως εκεί, μέσα στα ερείπια και τη σκόνη, κάποιος να νιώσει για λίγο λιγότερο μόνος.
Σε έναν κόσμο που ολοένα και περισσότερο μας μαθαίνει να κοιτάμε ο καθένας τον εαυτό του, υπάρχουν ακόμη μικρές εστίες όπου η συλλογικότητα επιμένει. Που αντιλαμβάνονται την εκπαίδευση ως πολιτική διαδικασία, όπου κανείς δεν μαθαίνει μόνος του και κανείς δεν διδάσκει αφ’ υψηλού.
Τα Εξάρχεια είναι με την Παλαιστίνη. Κάθε μπαλκόνι, κάθε κατάστημα, ακόμα και στις τσάντες και τα ρούχα των κατοίκων να είναι σαφές πως η περιοχή στηρίζει τον αγώνα ενός ολόκληρου λαού για ελευθερία.
Πολλοί νομίζουν ότι ο Νίκος Ρωμανός είναι στη φυλακή, επειδή βρέθηκε ένα αποτύπωμά του σε μια σακούλα σκουπιδιών. Να σας πω τον πραγματικό λόγο…
Κεντρικό σύνθημα της συγκέντρωσης: «Συνεχίζουμε τον αγώνα. Συλλογικές Συμβάσεις και αυξήσεις στους μισθούς. Δουλειά με δικαιώματα και ζωή με αξιοπρέπεια. Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας»
Η αδικία έχει όνομα. Και δεν θα σωπάσουμε μπροστά της.
Η Κατερίνα είχε ένα γάτο. Αυτό την έκανε για τρεις ώρες σημείο αναφοράς σ’ ένα τρένο (ποιος δεν θέλει να γελάσει, να χαϊδεψει, να παίξει μ’ έναν ωραίο γάτο;). Μέχρι που το βαγόνι τους αναποδογύρισε.
Οι μαθητές των Μουσικών και Καλλιτεχνικών Σχολείων ένωσαν τις φωνές τους στα Προπύλαια. Φωτορεπορτάζ: Μαρία Γαλάτη