Αυτό είναι ίσως το ένα και μοναδικό ερώτημα που θα έπρεπε να απασχολεί, όλους όσους από εμάς παίρνουμε μέρος σε δράσεις υπέρ της Παλαιστίνης.

Σε ένα πολυδιασπασμένο αλλά ταυτόχρονα υγιές κίνημα που λειτουργεί με όρους πολυπολικότητας, ίσως να έχει αξία να μπουν σε μια σειρά οι προτεραιότητες που θα εξυπηρετήσουν καλύτερα τον αγώνα της Παλαιστίνης και των Παλαιστινίων.

Με το να βάζουμε τις προτεραιότητές μας σε μια σειρά μπορούμε να βρούμε τους πιο αποδοτικούς τρόπους, βλέποντας ποιοι είναι κατά σειρά οι μεγαλύτεροι αντίπαλοι της Παλαιστίνης στην Ελλάδα και συνυπεύθυνοι για την γενοκτονία.

Σκοπός του άρθρου είναι να ανοίξει η συζήτηση προς όλες τις κατευθύνσεις δράσεων, σε όλη την Ελλάδα και να δούμε, ο καθένας από την περιοχή του και με τις δυνατότητές του, πως μπορούμε να βοηθήσουμε τον αγώνα των Παλαιστινίων για αναγνώριση και ελευθερία.

Υπό κανονικές συνθήκες η πρώτη έμπρακτη στόχευση θα έπρεπε να είναι οι αποστολές πολεμικού υλικού στο Ισραήλ, όμως αυτό είναι κάτι στο οποίο οι λιμενεργάτες όπως εκφράζονται από τα σωματεία τους, φροντίζουν και ενημερώνουν έγκαιρα λαμβάνοντας την απαιτούμενη λαϊκή στήριξη.

Εν αρχή ην οι κυβερνώντες

Δεν μπορεί να υπάρξει λογοδοσία αν στην πρώτη θέση των υπαιτίων για την γενοκτονία δεν τοποθετήσουμε την κυβέρνηση και το κράτος του Ισραήλ, του οποίου η προπαγάνδα και το θέλημα εκφράζονται από την πρεσβεία του.

Όμως η συνέργεια της Ελλάδας, ίσως να είναι πιο σημαντική. Η πρώτη μας προτεραιότητα οφείλει να είναι η ακύρωση της συμμαχίας Ελλάδας – Ισραήλ και η ενεργοποίηση του εντάλματος σύλληψης του Μπενιαμίν Νετανιάχου στην χώρα μας.

Η χώρα μας, έστω ηθικά αλλά και πρακτικά στηρίζει το Ισραήλ εμποδίζοντας τις κυρώσεις εις βάρος του από την ΕΕ, κάτι το οποίο δυσχεραίνει τον χρονικό ορίζοντα της κατάπαυσης του πυρός.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης με την διαρκή του στήριξη στο Ισραήλ στα πλαίσια της ΕΕ, έχει τα χέρια του βαμμένα με αίμα χιλιάδων αμάχων.

Οπότε οι αντιδράσεις οφείλουν να είναι μαζικές και δυναμικές πρωτίστως απέναντι στην ίδια μας τη χώρα και τον ρόλο της στην γενοκτονία, αφαιρώντας έναν σύμμαχο του Ισραήλ από την εξίσωση.

Ενέργεια και όπλα για τον στρατό της γενοκτονίας

Η Ελλάδα προμηθεύει τον ισραηλινό στρατό με καύσιμα. Πολύτιμα καύσιμα από ελληνικά διυλιστήρια ή καύσιμα που μεταφέρονται από ελληνικά πλοία.

Οι παραπάνω έχουν τα χέρια τους βουτηγμένα στο αίμα και οφείλουν να σταματήσουν να τροφοδοτούν το Ισραήλ με τα αναγκαία καύσιμα. Κυρίως από την στιγμή που οι κυβερνήσεις δεν κάνουν το παραμικρό να σταματήσουν τη γενοκτονία.

Εταιρείες όπλων που συνεργάζονται με το Ισραήλ ή θυγατρικές εταιρειών όπλων που συνεργάζονται με το Ισραήλ έχουν αντίστοιχη ευθύνη απέναντι στην συντελούμενη και κλιμακούμενη γενοκτονία.

Ένα σκληρό και ανελέητο μποϋκοτάζ εις βάρος των εταιρειών που διυλίζουν και πωλούν καύσιμα και στην ελληνική αγορά σε βάθος μηνών είναι η καλύτερη λύση καθώς η απληστία τους και η έλλειψη ηθικής είναι που τους έφερε εξαρχής να πωλούν καύσιμα στο Ισραήλ.

Αντίστοιχα οι εταιρείες που διαχειρίζονται ή κατέχουν πλοία που εφοδιάζουν το Ισραήλ με καύσιμα δεν πρέπει να θεωρούνται άμοιρες ευθυνών. Μην τα περιμένουμε όλα από τους Χούθι. Το ελάχιστο και ασφαλέστερο είναι οι διαμαρτυρίες έξω από τα γραφεία τους καθημερινά από διαδηλωτές.

Μποϋκοτάζ μέχρι τελικής πτώσης

Οι εταιρείες σκέφτονται πάντα και στηρίζουν κάθε τους απόφαση στην βάση της κερδοφορίας. Το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε είναι να εκμεταλλευτούμε τον καπιταλισμό εις βάρος τους.

Ένα ανελέητο εμπορικό και πολιτιστικό μποϋκοτάζ του οποίου τις βάσεις τις έχει θέσει με επιτυχία το κίνημα BDS, μας δίνει έτοιμες, καθημερινές λύσεις ισοπέδωσης όλων εκείνων των εταιρειών που υποβοηθούν τη γενοκτονία ή προσφέρουν κέρδη στο Ισραήλ.

Οι εφαρμογές υπάρχουν, η αρθρογραφία υπάρχει, τα μέσα υπάρχουν, απλά πρέπει να επικοινωνηθούν με εκστρατείες στα κοινωνικά δίκτυα. Και όπως ξέρουμε τα κοινωνικά δίκτυα μας ανήκουν παρά τις «ομάδες αλήθειας» που έχουν ενεργοποιηθεί κατά της Παλαιστίνης.

Palestine action και παλιός καλός ακτιβισμός

Αποκλεισμοί εγκαταστάσεων, αλυσοδεμένοι διαδηλωτές σε εισόδους και εξόδους, συμβολικές κόκκινες μπογιές, η ορατότητα στον δρόμο και η δράση στα κοινωνικά δίκτυα είναι μονόδρομος.

Το να δυσχεράνει κανείς επιχειρήσεις που διευκολύνουν τη γενοκτονία μπορεί να είναι παράνομο, μπορεί να φέρει προσαγωγές, συλλήψεις ή δικαστήρια, ίσως και ποινές φυλάκισης, αλλά μπροστά στον αφανισμό ενός λαού μπροστά στα μάτια μας φαντάζει πταίσμα.

Εκεί είναι ακριβώς αυτή η πολυπολικότητα των πολιτικών οργανώσεων στην Ελλάδα που μπορεί να ανοίξει μέτωπα παντού, με ευελιξία και μικρές πιθανότητες διαρροής των δράσεων.

Ταυτόχρονα η ανάδειξη της γενοκτονίας και του ανθρωπογενή λιμού στους συμπολίτες μας, πρέπει να αποτελέσει κύρια προτεραιότητα. Με επιβεβαιωμένα στοιχεία, βίντεο, φωτογραφίες και ρεπορτάζ. Δεν υπάρχει η πολυτέλεια εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι να ενημερώνονται από το βρώμικο «σύστημα Μητσοτάκη» για κάτι τόσο σημαντικό.

Αφόρητη πίεση στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης

Αν οι αντιδράσεις στην Ελλάδα δεν είναι οι αναμενόμενες μπροστά στην μεγαλύτερη επιβαλλόμενη ανθρωπιστική καταστροφή, αυτό οφείλεται στον ρόλο των ΜΜΕ που ελέγχονται από την κυβέρνηση.

Ο ρόλος της δημοσιογραφίας είναι από τους πλέον βρώμικους και κάτι που το πιστώνονται οι ενώσεις που δεν προστατεύουν και δεν επιβάλουν την δημοσιογραφική δεοντολογία.

Δεν είναι εύκολο να θυμηθεί κανείς αν η θέση της Ελλάδας είναι η 107, η 108 ή η 109, εκεί γυροφέρνουμε τα τελευταία χρόνια, όμως η αποσιώπηση της γενοκτονίας στον δημόσιο λόγο ή ακόμα και η υπεράσπισή της είναι έγκλημα.

Αυτό δεν σημαίνει πως προγενέστερες πράξεις δεν έχουν ή δεν είχαν αξία

Δύο από τις κινήσεις που δαιμονοποιήθηκαν από τα ΜΜΕ ήταν οι «Παλαιστινιακές Βόλτες» από μέλη του «Ρουβίκωνα» και της «Εργατικής Ομάδας Τ-34» και η διαμαρτυρία στο λιμάνι της Σύρου.

Αμφότερες με τεράστιο παγκόσμιο αντίκτυπο (όπως και η βαθιά τιμητική στάση των οπαδών της ΑΕΚ με την Μπερ Σεβά). Να τονιστεί πως όλοι οι μαζικοί χώροι όπως τα γήπεδα οφείλουν να αποτελούν πεδίο διαμαρτυρίας, ειδικά εναντίον των ισραηλινών ομάδων που έχουν το ακαταλόγιστο.

Η πρώτη ήθελε να δείξει πως η Αθήνα δεν είναι μια παιδική χαρά φασιστών που θα απλώνουν χέρι σε Παλαιστίνιους και αλληλέγγυους στα πιο κεντρικά σημεία της πόλης και ξεμπρόστιασε τους αριστερούς με χαμηλά λιπαρά και τους προοδευτικούς ψηφοφόρους Μητσοτάκη.

Ο αντιφασισμός είναι η πιο κοντινή κοινή συνισταμένη για τις περισσότερες πολιτικές οργανώσεις και συλλογικότητες που υπερασπίζονται τους Παλαιστινίους. Οπότε αν θέλετε καταδίκες και απολογίες, όχι απλά δεν υπάρχει τίποτα να καταδικάσει κανείς, αλλά μόνο να επικροτήσει.

Η περίπτωση της Σύρου που «ήρθε λουκούμι»

Η δεύτερη ήταν μια απλή διαμαρτυρία, ούτε αποκλεισμός του λιμανιού, ούτε τίποτα. Αλλά επίσης με ισχυρό αντίκτυπο Με την ομάδα ασφαλείας του κρουαζιερόπλοιου να αποφασίζει την αποχώρηση, μόλις ανέβηκαν όσοι επιβάτες είχαν ήδη κατέβει.

Στη Σύρο οι διαμαρτυρόμενοι κατηγορήθηκαν για «τσουβάλιασμα» και «δράση εις βάρος λαού και όχι κυβερνώντων». Από την στιγμή που η Ελλάδα και η ΕΕ δεν επιβάλει κυρώσεις και δεν ακυρώνει τις βίζες, όπως γίνεται σε ΚΑΘΕ αντίστοιχη περίπτωση διεθνώς εκτός από την εξής μια περίπτωση του Ισρσαήλ, ο λαός έχει κάθε δικαίωμα όχι μόνο στην ειρηνική διαμαρτυρία αλλά και στον αποκλεισμό.

Όμως καθώς οι Ισραηλινοί μεγαλώνουν με τον φόβο, ως εργαλείο ελέγχου, ακόμα και μια διαδήλωση με παλαιστινιακές σημαίες φαντάζει απόλυτα τρομακτική. Για αυτό και αποφασίστηκε να μην υπάρξει αποβίβαση των «δημοκρατών» που τραγουδούσαν «Να σας καούν τα χωριά».

Και αν αδικήθηκε κάποιος που διαφωνεί με την γενοκτονία;

Τα στατιστικά λένε το αντίθετο. Πως η συντριπτική πλειονότητα των Ισραηλινών υποστηρίζει τόσο την γενοκτονία, όσο και την θεώρηση των αμάχων ως εμπόλεμου μέρους. Αν λοιπόν αδικήθηκε κάποιος Ισραηλινός που διαφωνεί με την γενοκτονία θα το κατανοήσει.

Θα το κατανοήσει με τον ίδιο τρόπο που ένας προοδευτικός Έλληνας μπορεί να ακούσει για τους λευκούς που καταπιέζουν τους Αφροαμερικανούς ή για τις γυναικοκτονίες, χωρίς ο ίδιος να καταπιέζει τους Αφροαμερικανούς των ΗΠΑ ή να είναι κακοποιητικός ή δολοφόνος.

Μπορείς να καταλάβεις από που προέρχεται η οργή κάποιου.

Αν η χώρα σου έχει σκοτώσει διαπιστωμένα άνω των 60.000 ανθρώπων, με υπολογισμούς τουλάχιστον για περίπου 130.000 έως 177.000 νεκρούς και ως κερασάκι στην τούρτα η χώρα σου έχει επιβάλλει αποκλεισμό τροφίμων εν μέσω βομβαρδισμών και δεν καταλαβαίνεις για ποιον λόγο διαμαρτύρεται ο απέναντι, τότε μάλλον είσαι φασίστας.

Όποιος αδικήθηκε και δεν υποστηρίζει την γενοκτονία, πιστέψτε με θα το κατανοήσει και θα πει και «μπράβο».