Στις 29 Μαΐου, τέσσερα άτομα που θέλησαν να απολαύσουν τον ήλιο και τη θάλασσα σε μια παραλία της Βουλιαγμένης, ήρθαν αντιμέτωπα με μια ακραία αλληλουχία γεγονότων: ένας έντονος διάλογός τους με Ισραηλινούς τουρίστες, υπέρ του πολέμου κατά της Παλαιστίνης, είχε ως αποτέλεσμα τη σύλληψή τους από την αστυνομία, με πλήρη σωματικό έλεγχο, κράτηση και μεταφορά τους στη ΓΑΔΑ.

Όλα ξεκίνησαν όταν η παρέα τόλμησε να εκφράσει την αλληλεγγύη της προς τον παλαιστινιακό λαό. Η λεκτική αντιπαράθεση με τους τουρίστες, που δήλωσαν ανοιχτά τη στήριξή τους στο Ισραήλ, μετατράπηκε γρήγορα σε καταγγελία εις βάρος των τεσσάρων, με συνέπεια την εμπλοκή της αστυνομίας.

Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζουν αφορούν στην παράνομη βία με ρατσιστικά κίνητρα. Η υπόθεση θα δικαστεί στις 10/6, στο κτίριο 2 της Ευελπίδων.

Αυτό είναι άλλη μία περίπτωση, όπου το κράτος σπεύδει να προστατεύσει την «κανονικότητα» του τουρισμού. Γιατί για όσους τολμούν να υψώσουν τη φωνή τους, η απάντηση έρχεται αυτόματα με χειροπέδες.

Διαβάστε παρακάτω αναλυτικά πώς εκτυλίχθηκε το περιστατικό:

«Στις 29/05 ως παρέα αποφασίσαμε να ξοδέψουμε το απόγευμά μας σε μια παραλία της Βουλιαγμένης. Μετά από λίγη ώρα, εμφανίστηκε μια ομάδα τουριστών οι οποίοι κάθισαν λίγο πιο κει. Αφού αντιληφθήκαμε ότι μιλάνε ισραηλινά, μπήκαμε στη διαδικασία να ρωτήσουμε την άποψή τους για την γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού. Δίχως δεύτερη σκέψη τοποθετούνται υπέρ των δολοφόνων του ισραηλινού κράτους και κατά των δηλώσεών μας υπέρ της Παλαιστίνης.

Απ’ το σημείο αυτό ξεκινά μια μάταιη απόπειρα από πλευράς μας να επιχειρηματολογήσουμε εναντίον της ρητορικής μίσους τους. Ύστερα από ειρωνικά σχόλια εκ μέρους τους, όπως “εμείς έχουμε πολλά λεφτά” οι σιωνιστές τουρίστες αποφάσισαν να αποχωρήσουν λέγοντας πως εμείς “συμβάλλουμε στη δολοφονία ισραηλινών παιδιών”.

Μιάμιση ώρα αργότερα, επιστρέφουν με τη συνοδεία δύο μπάτσων της κρατικής και, αφού μας υποδεικνύουν, ξεκίνα το κλασικό ρεσιτάλ “νόμιμης” αστυνομικής τραμπούκας. Αρχικά, προσαγάγεται ένας από εμάς και μεταφέρεται στο Α.Τ. Βουλιαγμένης. Οι υπόλοιποι τρεις αποφασίσαμε να πάμε στο τμήμα προκειμένου να παραλάβουμε τον σύντροφό μας καθώς στην αρχή επρόκειτο “απλώς για μια προσαγωγή για την εξακρίβωση των στοιχείων του”. Προς έκπληξή μας ενημερωνόμαστε ότι βρισκόμαστε και εμείς υπό κράτηση. Αφού πήραν τα στοιχεία μας, δύο από μας αναγκάζονται να υπομείνουν την παραβιαστική διαδικασία του πλήρη σωματικού ελέγχου με μπάτσους των οπκε να μας σημαδεύουν με αυτόματα και στη συνέχεια αναγκαζόμαστε υπό τη συνοδεία τους να μεταβούμε και οι 4 στη ΓΑΔΑ.

Απο τις 21:40 που φτάνουμε μέχρι και τη 01:00 που ενημερωνόμαστε για τη σύλληψή μας, κρατούμαστε στον 6ο και 7ο όροφο και στη συνέχεια μεταφερόμαστε στο Τμήμα Αντιρατσιστικής Βίας, όπου μαθαίνουμε τις κατηγορίες μας και έπειτα δύο από εμάς μεταφέρονται και πάλι αυτή τη φορά για τα κρατητήρια του 7ου, όπου και παραμένουν μέχρι το επόμενο πρωί.

Το κρατικό/καπιταλιστικό σύστημα για άλλη μια φορά καταστέλλει κάθε φωνή που τολμά να στρέφεται κατά της ατζέντας του. Είτε εντατικοποιώντας την ποινικοποίηση της αντίδρασης οπως με την περίπτωσή μας, που φέρει έναν δυστοπικό αέρα νέας τάξης, είτε δημιουργώντας φιλίες όπως αυτή ελληνικού κράτους και ισραηλινού κεφαλαίου που ύπουλα πουλάνε τις ζωές μας στην αγορά του τουρισμού και της ανάπτυξης.

Το μόνο σίγουρο είναι πως μια νέα πραγματικότητα εισβάλλει στην καθημερινότητα μας, που επιδιώκει να φιμώσει με κάθε τρόπο οποιαδήποτε προσπάθεια για μια ελεύθερη έκφραση και ζωή.

Γι’αυτό και η απάντηση μας οφείλει να είναι πολύπλευρη, καθώς αναγνωρίζουμε πως ο κρατικός μηχανισμός διαθέτει ένα πλήθος μέσων καταστολής τα οποία με πρώτη ματιά μοιάζουν άσχετα μεταξύ τους αλλά στην ουσία συντελούν στο ίδιο σχέδιο αφαίμαξης των ζώων μας. Αστυνομοκρατία και καταστολή, εξευγενισμός και ακρίβεια, κοινωνική και βιωτική εξαθλίωση, αποστείρωση της δημόσιας ζωής από κάθε ίχνος αντίδρασης και αγώνα, είναι όλα στο πλάνο τους για να μας ξεκάνουν για τα καλά από τις πόλεις που ονειρεύονται, δηλαδή ομοιόμορφους βωμούς του κέρδους και της κατανάλωσης, όπου τουρίστες και χίπστερς θα ξεπλένουν τα εγκλήματα τους, όσο εμείς εκτοπιζόμαστε ή και καταλήγουμε στα δικαστήρια μόνο επειδή εκφέραμε το αυτονόητο.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ»