Μια ανώνυμη αναφορά φορτώθηκε στην δικογραφία των μελών του Ρουβίκωνα, όπου ανάμεσα στα τραγελαφικά που αναφέρει κατηγορεί την αστυνομία και το δικαστικό σώμα για τις αθωώσεις των μελών της συλλογικότητας.Το ζήτημα είναι πώς ένα έγγραφο παράχθηκε ή εργαλειοποιήθηκε και προωθήθηκε από τον Άρειο Πάγο στην Εισαγγελία Πρωτοδικών και από εκεί στην ανοιχτή δικογραφία.

Είναι απολύτως εμφανές τόσο από τον τρόπο γραφής, όσο και από τις λεπτομέρειες, πως κάποιοι «ξεχασμένοι χουντικοί θείοι» , έγραψαν μια αναφορά για να τοποθετηθεί μέσα στη δικογραφία με πολιτικό πρόσημο, χρησιμοποιώντας την θεωρία των δύο άκρων για να καταφέρουν την καταδίκη των μελών του Ρουβίκωνα.

Πρόκειται για μια γιορτή παραλογισμού, με κατηγορίες για ζητήματα που ποτέ δεν έχουν τεθεί στα δικαστικά χρονικά, όπως που βρέθηκαν τα χρήματα για εγγύηση ή τα χρήματα για την αμοιβή δικηγόρου. Ως τώρα ακόμα και για πάμπτωχους κατηγορουμένους με δικηγόρους που πληρώνονται με την ώρα δεν έχει τεθεί επίσημα από τις αρχές, τέτοιο ζήτημα.

Αλλά μόνο την ανάλυση έχουμε, με αυτή θα πορευτούμε, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα και διαμαρτυρίες

Στην χώρα που οι αστυνομικές και δικαστικές αρχές κατασχέτουν υπολογιστές και κινητά τηλέφωνα, υπόπτων ή κατηγορουμένων για παιδεραστία μετά από μήνες και όταν τους παραδίδονται «λευκοί», άδειοι υπολογιστές και κινητά, το αντιμετωπίζουν ως φυσιολογικό, το ζητούμενο είναι η κατάσχεση κινητών και υπολογιστών των μελών του Ρουβίκωνα. Στην ίδια χώρα που οι Ασημακοπούλου και η Κεραμέως, παίζουν με τα προσωπικά μας δεδομένα. Η δε Κεραμέως χάρισε τα προσωπικά μας δεδομένα και στην CISCO, τουλάχιστον όσων είχαμε παιδιά που έκαναν τηλεκπαίδευση.

Αλλά για να μην υπάρξουν κατηγορίες περί σχετικοποίησης ή whataboutism (θα φτάσουμε και εκεί) ας το προσπεράσουμε. Ουσιαστικά χρησιμοποιείται η κατηγορία της ύπαρξης κεντρικού αποθηκευτικού μέσου της συλλογικότητας στο οποίο περιέχονται ευαίθητες πληροφορίες. Πρόκειται για το τρίτο έγγραφο στην άνω ανάρτηση.

Χρησιμοποιείται δηλαδή η ειρηνική και σε δημοκρατικά πλαίσια διαμαρτυρία κατά του πρέσβη του Ισραήλ με πανό κατά της γενοκτονίας, ως αφορμή με έπαθλο τις κατασχέσεις υπολογιστών και κινητών των μελών του Ρουβίκωνα. Δεν τους κατηγορούν για βίαιη επίθεση ή «τρικάκια», αλλά για πανό και συνθήματα.

Ταυτόχρονα, ο συντάκτης, χρησιμοποιεί χαρακτηρισμούς όπως «τρομοκρατική» και «εγκληματική οργάνωση», παρότι τα μέλη της θα βρίσκονταν ήδη στην φυλακή σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Εκτός εισαγωγικών, με bold και υπογράμμιση. Γράφτηκε οπότε είναι αλήθεια.

Από την 7^η Οκτωβρίου δεκάδες χιλιάδες Ισραηλινοί, έχουν διαδηλώσει κατά της κυβέρνησης του Ισραήλ, πολλές φορές μάλιστα έξω από το σπίτι του πρωθυπουργού. Κανείς δεν ρώτησε τους διαδηλωτές «που βρήκατε την διεύθυνση, είναι απόρρητη». Αντίστοιχα, μόνο όσοι έπεσαν από το διάστημα στον πλανήτη Γη και την Ελλάδα, δεν γνωρίζουν για παράδειγμα την οικία της Προέδρου της Δημοκρατίας στο Μεταξουργείο. Που μαντέψτε: Είναι απόρρητη.

Που τα βρήκαν τα λεφτά;

Ως γνωστόν ο Ρουβίκωνας κάνει εκδηλώσεις για δικαστικά και ιατρικά έξοδα μελών του ή ακόμα και για ιατρικά έξοδα ατόμων που έχουν ανάγκη. Στις εκδηλώσεις αυτές υπάρχουν κουτιά οικονομικής ενίσχυσης ως αλληλέγγυα και οριζόντια συνεισφορά.

Στα δικαστικά χρονικά για παράδειγμα έχουμε δει την «μητέρα από την Πάτρα» να την αναλαμβάνει ως πελάτισσα ο Α. Κούγιας, έχουμε δει γνωστούς δικηγόρους να αναλαμβάνουν υποθέσεις φτωχοδιάβολων με μεγάλη προβολή που φαίνονται οι άνθρωποι πως δεν θα έχουν ούτε χρήματα για τα χαρτόσημα, όχι για παράβολα. Έχουμε δει ακόμα εμπόρους ναρκωτικών ή βαποράκια που πιάστηκαν με τούβλα ναρκωτικών στην κατοχή τους να προσλαμβάνουν μεγαλοδικηγόρους, χωρίς να έχουν ούτε ένα ευρώ στην τράπεζα.

Σύμφωνα με καταγγελίες που έχουν βγει κατά καιρούς στο φως της δημοσιότητας, ακόμα και τηλεοπτικές εκπομπές να αναλαμβάνουν να βρουν δικηγόρους για τους φιλοξενούμενους των εκπομπών (με κάποια συμφωνία αποκλειστικότητας για την εκπομπή) ή έχουμε δει άνεργους οπαδούς ομάδων να έχουν κορυφαίους συνήγορους υπεράσπισης πληρωμένους από τις ομάδες τους ή τους συνοπαδούς τους. Ή στο Έγκλημα των Τεμπών που οι ιθύνοντες του ΟΣΕ βρήκαν με εγγύηση 900.000€ και κανείς δεν ξεκίνησε έρευνα για το που βρέθηκαν τα χρήματα, όπως μου επενθύμισε η πάντα σε εγρήγορση Δέσποινα Κουτσούμπα..

Στον κινηματικό χώρο δεν είναι σπάνιο, οι συνήγοροι ατόμων ή συλλογικοτήτων να πληρώνονται μόνο τα χαρτόσημα και τα παράβολα. Σε κάθε όμως περίπτωση, είναι λαϊκισμός και είναι η πρώτη φορά που θα φτάσει σε αίθουσα δικαστηρίου το «που βρήκε τα λεφτά για δικηγόρο;».

Όχι γιατί δεν αποτελεί εύλογη απορία για όλους μας σε πολλές περιπτώσεις, αλλά επειδή υπερβαίνει τον ελληνικό δικαστικό πολιτισμό. Ποτέ δεν έχει γίνει έρευνα οικονομικών εισαγγελέων για το που βρέθηκαν χρήματα για δικηγόρο ή εγγύηση, για κανέναν κατηγορούμενο. Ο Ρουβίκωνας μάλιστα εκπροσωπούνταν πάντα από κινηματικούς δικηγόρους που πιστεύουν στο δικαίωμα δράσεων πολιτικής διαμαρτυρίας.

Στέκονται στο οικονομικό κομμάτι

Η προσπάθεια της ΕΛΑΣ να «δέσει» την υπόθεση και να βάλει μια τέτοιας υψηλής αμφιβολίας αναφορά στη δικογραφία, στηρίζεται αποκλειστικά στα χρήματα για δικαστικά έξοδα και εγγυήσεις. Το οξύμωρο είναι πως χωρίς αυτά τα χρήματα τα μέλη του Ρουβίκωνα θα βρίσκονταν πολλά χρόνια στην φυλακή. Δηλαδή ο συντάκτης και οι αποδέκτες στην ΕΛΑΣ που την πέρασαν στην δικογραφία, δημιουργεί «θόρυβο», εκμεταλλεύεται κάτι προκαλεί η ίδια η ΕΛΑΣ – κυρίως με πλαστές κατηγορίες πλημμελημάτων- στις οποίες η συντριπτική πλειονότητα αθωώνεται από την πρώτη δίκη ή αθωώνεται στο εφετείο.

Μπροστά στον εισαγγελέα, οι περισσότερες θα καταπέσουν γιατί δεν στηρίζονται σε νόμους που παραβιάστηκαν. Στηρίζονται σε κατηγορίες που εκλαμβάνονται ως αλήθειες, πριν τις κρίνει το δικαστήριο. Ενώ απορίας άξιον είναι πως και γιατί η ανώνυμη αναφορά διαβιβάστηκε από τον Άρειο Πάγο και την Εισαγγελία Πρωτοδικών και δεν κρίθηκε απαράδεκτη.

Με συνεχή δικαστήρια, ακόμα και με φωτογραφικούς νόμους προσπαθούν να καταστρέψουν την προσωπική και επαγγελματική ζωή αυτών των ανθρώπων και να μειώσουν την οικονομική τους ευχέρεια να ρισκάρουν για δράσεις πολιτικής διαμαρτυρίας. Η ίδια ομάδα εντός της ΕΛΑΣ που συνδέεται ιδεολογικά με την κυβέρνηση, η ίδια ομάδα που κυνηγά ανελέητα τα μέλη του Ρουβίκωνα είναι η ίδια που αναρωτιέται με την αναφορά που έβαλε στην δικογραφία το «που τα βρήκαν τα λεφτά;».

Τι θέλουν δηλαδή; Να μην ζητήσουν από τους φίλους τους εντός της κοινωνίας που θεωρούν την πολιτική διαμαρτυρία ιερό και αναφαίρετο δικαίωμα να τους στηρίξουν; Να ζητήσουν να ορίσει το δικαστήριο δικηγόρο και να φάνε δέκα φορές ισόβια για ένα τρικάκι; Οριακά δεν κατηγορούν την Άννυ Παπαρρούσου για αποδοχή και ξέπλυμα μαύρου χρήματος.

Το μπουζούκι και ο αστυνομικός είναι όργανα, άρα ο αστυνομικός είναι μπουζούκι

Ο Ρουβίκωνας κατηγορείται και στο άνω φύλλο της δικογραφίας ως τρομοκρατική οργάνωση γιατί χρησιμοποίησε καπνογόνο σε δράση του, όπως κάνουν οι στρατιωτικές μονάδες. Δηλαδή, κατά το απολύτως παράλογο παράδειγμα με τον αστυνομικό και το μπουζούκι, το μπουζούκι που έγραψε την πράξη και την τεκμηρίωση αυτής, παίρνει μια αληθινή πράξη που χρησιμοποιείται με συγκεκριμένο τρόπο για την οπισθοχώρηση στρατιωτικών μονάδων, βλέπει πως την χρησιμοποίησε ο Ρουβίκωνας, άρα ο Ρουβίκωνας είναι παραστρατιωτική τρομοκρατική ομάδα.

Με την ίδια λογική η Χούντα βασάνιζε δημοκρατικούς πολίτες στα κρατητήρια, η Ελληνική Αστυνομία βασανίζει δημοκρατικούς πολίτες στα κρατητήρια, άρα η ελληνική αστυνομία έχει καταλύσει την δημοκρατία στη χώρα. Όχι. Μπορεί η αστυνομία να βασανίζει πολίτες στα κρατητήρια, όμως όσοι προέβησαν σε βασανισμούς πολιτών, οφείλουν να δικαστούν για αυτά ακριβώς τα βασανιστήρια και όχι για προσπάθεια κατάλυσης της Δημοκρατίας.Δεν μπορεί να μεταφέρονται ιδιότητες βάσει ομοιοτήτων. 

Ο συντάκτης είναι εμφανές πως χρησιμοποιεί alt right επιχειρήματα, προσπαθώντας με την συνεχή δαιμονοποίηση και επανάληψη κατηγοριών (εγκληματική οργάνωση, τρομοκρατική οργάνωση) να πείσει τους δικαστές να καταδικάσουν πρωτόδικα τα μέλη του Ρουβίκωνα, ώστε να προφυλακιστούν μέχρι την εκδίκαση της έφεσης.

Κάποιος γράφει αστυνομική επιστημονική φαντασία

Δεν γνωρίζετε πόσο δύσκολο είναι να γράψει κάποιος σοβαρά για αυτή τη δικογραφία. Από την «μοναδική χώρα σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση που διαθέτει αντάρτικο πόλεων» καταλαβαίνει κανείς την έλλειψη σοβαρότητα της αναφοράς που μπήκε στη δικογραφία. Κανονικά τα μέλη του Ρουβίκωνα πρέπει να πουν επίσημα πως κάνουν τις δράσεις για να προσελκύσουν κινηματικό τουρισμό, όπως το Αμβούργο ή η Βαρκελώνη να επισκέπτονται οι τουρίστες τα Εξάρχεια και να φέρουν χρήματα στην Ελληνική οικονομία.

Υπάρχει μια απίθανη κατηγορία για το…Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Ένα δικαστήριο που έχει καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία, την αστυνομία, το λιμενικό και όλες τις αρχές της χώρας που φοράνε στολή για βασανιστήρια, δολοφονίες, μη δίκαιη δίκη, μη δίκαιη διερεύνηση υπόθεσης, μη αποδοχή ασύλου και κράτηση υπό άθλιες συνθήκες.

Η θεότητα που έγραψε την δικογραφία, δεν είναι για γιουχάρισμα ή γιαούρτια. Κανονικά πρέπει να του ζητάμε να γράφει συχνότερα ή να φτιάξει προφίλ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπου θα κατηγορεί τους πάντες με φανταστικές κατηγορίες, π.χ. δολοφονία εγκεφαλικών κυττάρων και να ζητάει την παρέμβαση του Ανώτατου Διαγαλαξιακού Δικαστηρίου του Σείριου ή του Α του Κενταύρου με τον ίδιο τρόπο που ζητά από την Κομισιόν να δικάσει και να καταδικάσει τον Ρουβίκωνα και την χώρα!

Το επιμύθιο

Ωραία η πλάκα. Όμως καθώς πρόκειται για ανθρώπινες ζωές, ζωές ανθρώπων που λειτουργούν πιο δημοκρατικά από εμάς που λογιζόμαστε για δημοκράτες, το «πίνω δύο ουίσκια και συντάσσω ένα παραλήρημα για τη δικογραφία», γράφοντας ασυναρτησίες, δεν θα έπρεπε να συμβαίνει στη χώρα μας.

Κανονικά η συλλογικότητα του Ρουβίκωνα πρέπει να στείλει αντίγραφο των πρόσθετων κομματιών της δικογραφίας, στην πραγματική Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Κομισιόν και να κατηγορήσει την Ελλάδα για ακόμα μια παραβίαση του Κράτους Δικαίου. Που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ανοιχτό φάκελο για παραβιάσεις του Κράτους Δικαίου με το όνομα της κυβέρνησης Μητσοτάκη πάνω. Δεν μπορεί να περνά μια τέτοια αναφορά από δύο εισαγγελείς (ο ένας του Αρείου Πάγου) και να μπαίνει σε δικογραφία.

Γιατί κανείς, μα κανείς – ειδικά αν δεν μπορεί να βάλει εισαγωγικά ως άνθρωπος σε μια λέξη «» και όχι << >> λες και είναι μπάρμπας στα κοινωνικά δίκτυα – δεν μπορεί  να απειλεί την «Ελληνική Πολιτεία», με ψέματα για ενδοϋπηρεσιακή κατανάλωση πως μια ομάδα της ΕΛΑΣ και τα δικαστήρια, βγάζουν λάδι των Ρουβίκωνα γιατί είναι φίλοι με μια «εγκληματική και τρομοκρατική οργάνωση» και αντάρτικο πόλεων. Με αυτή την επιστολή να περνάει πρώτα από την αστυνομία φυσικά πριν προωθηθεί. Δηλαδή σε κάποιο γραφείο την είδαν και είπαν «α, λογικά ακούγονται αυτά» και την προώθησαν στην ιεραρχία;

Αντάρτικο πόλεων είναι αυτό που συμβαίνει στη Γάζα που οι οργανώσεις προσπαθούν να αντισταθούν στη γενοκτονία στήνοντας ενέδρες με ρουκέτες στα τεθωρακισμένα και παγιδεύοντας σπίτια με εκρηκτικά. Τα τρικάκια όσο καλό ουίσκι και να έπινε ο μπάρμπας που το έγραφε, δεν είναι ρουκέτες. Είναι χαρτάκια με συνθήματα.

Ο υπαινιγμός και μόνο πως το κράτος είτε «συμμαχεί με μια τρομοκρατική οργάνωση», είτε έχει όλα τα ονόματα μελών μιας τρομοκρατικής οργάνωσης και δεν κάνει αρκετά για να την βάλει στη φυλακή ρισκάροντας αθώες ζωές πολιτών είναι εξοργιστικός, ειδικά όταν προέρχεται από την αστυνομία που το πέρασε στη δικογραφία και έτερο ερασιτεχνικό παρακρατικό κέντρο που την υποβοήθησε. Θα έπρεπε να είναι αρκετό ώστε να μην μπει στη δικογραφία. Και όμως μπήκε. Γιατί;

Update

Στην αρχική εκδοχή του άρθρου εκφράζονταν η βεβαιότητα πως η αναφορά που μπήκε στη δικογραφία, έδειχνε αστυνομική γραφή.

Παρότι η αστυνομία, πέρασε στην δικογραφία, την ανώνυμη αναφορά η οποία κατηγορεί την ίδια την αστυνομία και την δικαστική εξουσία για ατιμωρησία και έλλειψη θέλησης να αντιμετωπίσουν τον Ρουβίκωνα, δεν είναι βέβαιο πως γράφτηκε από την αστυνομία. Όμως, σε κάθε περίπτωση εργαλειοποιήθηκε από αυτήν και πέρασε στη δικογραφία.

Η αναφορά είναι διάτρητη και δεν στέκεται σε πραγματικά περιστατικά, ενώ δείχνει πλήρη άγνοια του τρόπου λειτουργίας θεσμών, όπως το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ή την Ευρωπαίκή Επιτροπή. Η επιλογή της Κρατικής Ασφάλειας να την εντάξει στην δικογραφία, δεν μπορεί να αξιολογηθεί ακόμα με σαφήνεια, αν ο σκοπός δηλαδή ήταν να προσθέσει όγκο και «θόρυβο» στην δικογραφία ή να λειτουργήσει προπαγανδιστικά με τις συνεχείς αναφορές σε «εγκληματική» και «τρομοκρατική οργάνωση».