Με τις επιθέσεις ΗΠΑ και Ισραήλ εναντίον του Ιράν και του Λιβάνου και κυρίως με την δολοφονία Χαμενεΐ και τις αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις σε σχολεία και νοσοκομεία και τα ιρανικά αντίποινα, όλος ο πλανήτης αναρωτιέται αν βρισκόμαστε μπροστά σε έναν «αιώνιο πόλεμο» ή σε αψιμαχίες 4-5 εβδομάδων.

Για αρχή πρέπει να διαχωριστούν κάποιες απολύτως βασικές έννοιες. Το Ισραήλ από τον πόλεμο των 12 ημερών ήταν σαφές πως θα προσπαθήσει ξανά να χτυπήσει το Ιράν.

Είχε επίσης γίνει γνωστό πως το Ισραήλ θα χτυπούσε πρώτο και οι ΗΠΑ θα ακολουθούσαν, σε μια στρεβλή αιτιολόγηση από πλευράς ΗΠΑ προστασίας των δυνάμεων του Ισραήλ και των Αμερικανών στις βάσεις της Μέσης Ανατολής.

Αυτό όμως ήταν στρατιωτική επιλογή καθώς το Ιράν είχε καταστήσει γνωστό πως κάθε επίθεση των ΗΠΑ θα είχε ως στόχο το Ισραήλ και κάθε επίθεση του Ισραήλ θα επέφερε επιθέσεις στις βάσεις των ΗΠΑ στην περιοχή.

Αλλαγή καθεστώτος ή και όχι

Αλλαγή καθεστώτος. «Επετεύχθη». Αν στόχος ήταν ο Χαμενεΐ, τότε ΗΠΑ και Ισραήλ τα κατάφεραν με την… συνεργασία του ανώτατου ηγέτη των Περσών. Ο Χαμενεΐ δεν κρύφτηκε, δεν έφυγε από την χώρα, περίμενε το χτύπημα πηγαίνοντας όπως κάθε μέρα «στην δουλειά».

Το καθεστώς δεν μπορεί να αλλάξει χωρίς στρατό στο έδαφος, παρά μόνο να χτυπηθούν Ιρανοί αξιωματούχοι σε στοχευμένες δολοφονικές επιθέσεις.

Το Ιράν όμως έχει μια βαθιά ριζωμένη κουλτούρα αντίστασης τα τελευταία 47 χρόνια και αν παρατηρήσει κανείς, δίνουν συγχαρητήρια στους συγγενείς του Χαμενεΐ και τον ίδιο τον νεκρό ηγέτη για το μαρτύριό του.

Δεν μπορείς να κερδίσεις τους σιίτες που τους λένε συλλυπητήρια για την απώλεια και ταυτόχρονα δίνουν συγχαρητήρια για τον θάνατό του στον πόλεμο. Δεν μπορείς να κερδίσεις κάποιος «που νίκησε μέσα από τον θάνατο στον σκοπό του Αλλάχ μέσα από το μονοπάτι του ιερού πολέμου».

Αυτή η νοοτροπία μπορεί να υπήρχε στην αρχαία Ελλάδα 2.500 χρόνια πριν ως ύψιστη τιμή και αργότερα, όμως στην Δύση είναι άγνωστη έννοια από την τελευταία σταυροφορία. Οι δυτικοί πλέον προτιμάμε κάποιον που γυρνά ζωντανός από τον πόλεμο.

Την ώρα που ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ορίζει την αλλαγή καθεστώτος ως νο1 στόχο, ο ΥΠΕΞ Ρούμπιο λέει πως θα ήταν καλό να συμβεί και ο υπουργός Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, λέει πως δεν αποτελεί καν στόχο. To Πεντάγωνο δε, ανέφερε πως το Ιράν δεν αποτελούσε καν απειλή για τις ΗΠΑ.

Το ζήτημα όμως είναι αν το πρόβλημα είναι τα «πυρηνικά του Ιράν», οι βαλλιστικοί πύραυλοι ή κάτι άλλο.

Πόλεμος για το πετρέλαιο και την περιφερειακή ηγεμονία

Το Ιράν δεν βρίσκεται κοντά στην απόκτηση πυρηνικών. Ο ρόλος του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας είναι τουλάχιστον ύποπτος και βοήθησε στην αιτιολόγηση του πολέμου στην Δύση χάρη στην συνέντευξη Τύπου του Ραφαέλ Γκρόσι 24 ώρες πριν τα χτυπήματα.

Ο ΔΟΑΕ μάλιστα διέψευσε πριν από κάποιες ώρες πως τα χτυπήματα του Ισραήλ στις πυρηνικές εγκαταστάσεις της Νατάνζ είναι επικίνδυνα, γιατί δεν «υπάρχει διαρροή ραδιενέργειας»!

Ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ ήταν αυτός που αποφάσισε την μη απόκτηση πυρηνικών όπλων και ο ίδιος που είχε εκδώσει φετφά ενάντια σε αυτή την οδό όπως και τα χημικά όπλα.

Το ίδιο ισχύει και για τα χημικά όπλα από τα οποία πέθαναν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι στον πόλεμο Ιράκ – Ιράν από το 1980 έως το 1988.

Η επίθεση εναντίον του Ιράν έχει δύο στόχους: Να στερήσει πετρέλαιο από την Κίνα και να εισάγει το Ισραήλ ως αδιαμφισβήτητη περιφερειακή υπερδύναμη στη Μέση Ανατολή υπό την προστασία των ΗΠΑ.

Το Ισραήλ έδωσε τις ΗΠΑ για το χτύπημα στο σχολείο

Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι πλέον εγκληματίας πολέμου με το σπαθί του. Όχι για την στήριξη στο Ισραήλ για την γενοκτονία, αλλά για την δολοφονία των κοριτσιών στη Μινάμπ.

Από τους 787 νεκρούς που ανακοίνωσε η Ιρανική Ερυθρά Ημισέληνος τα 165 θύματα αφορούν τα κορίτσια στο Δημοτικό Σχολείο της Μινάμπ. Το Ισραήλ ανακοίνωσε πως δεν έχει ιδέα για το χτύπημα, οπότε ο μόνος ύποπτος για την μαζική δολοφονία παιδιών είναι οι ΗΠΑ.

Αιώνιος πόλεμος ή πόλεμος λίγων εβδομάδων;

Η έννοια του «αιώνιου πολέμου» αφορά πολέμους χωρίς ορίζοντα λήξης, όπως των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν ή το Βιετνάμ. Είναι ο φόβος των Αμερικανών πως θα χάνουν στρατιώτες σε έναν πόλεμο που ακόμα και αν υπήρχε στόχος, με το πέρασμα των χρόνων χάνεται μέσα στα εγκλήματα πολέμου και τα φέρετρα με την αστερόεσσα που καταγράφουν τα αμερικανικά ΜΜΕ.

Η λογική λέει πως οι ΗΠΑ θέλουν έναν πόλεμο λίγων ημερών ή εβδομάδων καρατομώντας με το Ισραήλ την Ιρανική ηγεσία, μπας και πέσει η Ισλαμική Δημοκρατία ως ώριμο φρούτο με επιχειρήσεις της Μοσάντ.

Αντίθετα το Ιράν θα συνεχίσει να κλιμακώνει τις επιθέσεις του, την ώρα που οι ΗΠΑ έχουν την εικόνα της «ελεγχόμενης κλιμάκωσης» από μέρους τους. Το Ιράν χτυπά πρώτα τους συμμάχους των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή και κυρίως τα ΗΑΕ που είναι ο μεγαλύτερος συνεργάτης του Ισραήλ στην περιοχή.

Αυτό έχει ως σκοπό να εξαντλήσει τους Patriot και τους THAAD στην Μέση Ανατολή σε παλαιωμένα συστήματα μικρής ισχύος και μετά να χτυπήσει ΗΠΑ και Ισραήλ με τα «σοβαρά όπλα» για να «πονέσει» τους αντιπάλους του.

Το Ιράν λοιπόν θα συνεχίσει τις επιθέσεις με drones και βαλλιστικούς περιορισμένης δύναμης, βλέποντας την μεγάλη εικόνα. Πως πρέπει να κρατήσει πυραύλους για μελλοντική αποτροπή. Επίσης το Ιράν δεν έχει επιλέξει ακόμα να χτυπήσει τα αεροπλανοφόρα των ΗΠΑ. Κρατάει κάτι για το φινάλε.

Είναι απόλυτα σαφές πως πλέον το Ιράν έχει την στήριξη της Κίνας σε στοχοθεσία και πληροφορίες, όπως τουλάχιστον είναι σαφές από τις κινεζικές δορυφορικές εικόνες και την διακριτική στήριξη της Κίνας που γνωρίζει πως είναι από τους κύριους στόχους του πολέμου.

Οπότε δεν υπάρχει περιθώριο για «αιώνιο πόλεμο», αυτός θα είναι ένας πόλεμος που θα λήξει όταν ο Τραμπ ή το Ισραήλ απειλήσουν με χρήση πυρηνικών ή όταν οι ΗΠΑ επικοινωνήσουν για λήξη των εχθροπραξιών και σταματήσουν τις επιθέσεις όπως έγινε με την Ανσάρ Αλλάχ στην Υεμένη.

Μέχρι τότε το Ιράν θα μετρά νεκρούς αμάχους, η Ευρώπη θα πιεστεί να στηρίξει ΗΠΑ και Ισραήλ και η Τεχεράνη θα διεξάγει μικρής κλίμακας επιθέσεις εξαντλώντας το οπλοστάσιο των εχθρών της.

Η μεγαλύτερη καταγεγραμμένη σφαγή μαθητριών σε μια ημέρα

Η σφαγή 167 κοριτσιών ηλικίας 7 έως 12 ετών στο Δημοτικό Σχολείο Σατζερέ Ταγιεμπέ της Μινάμπ είναι η μεγαλύτερη θηριωδία που έχει διαπράξει η Αμερική από τον πόλεμο του Βιετνάμ, όταν δολοφονούσε παιδάκια και βίαζε αμάχους.

Η Μινάμπ είναι μια απομακρυσμένη, άγνωστη περιοχή του Ιράν στο Χορμουζγκάν (Ορμούζ), χωρίς βιομηχανικές ή άλλες εγκαταστάσεις. Οι ΗΠΑ κατά πάσα πιθανότητα δολοφόνησαν παιδιά για το σπορ ή το πιο πιθανό από λάθος γεννήτριας στόχων με τεχνητή νοημοσύνη.

Αργότερα, 40 ανήλικες παίκτριες βόλεϊ, τρεις ολόκληρες ομάδες αθλητριών, σκοτώθηκαν σε μια μόνο αεροπορική επιδρομή. Αν το είχε κάνει ο Πούτιν, η Δύση θα έσκουζε ακόμα, θα επέβαλε κυρώσεις και θα έστελνε οπλισμό στην Ουκρανία. Το γεγονός πως το έκανε ο Τραμπ, κάνει την Δύση να το παραβλέπει.

Περισσότερα

Δολοφονήθηκαν 18 ανήλικες αθλήτριες στο Ιράν από ΗΠΑ και Ισραήλ