Παρακολουθούμε όλοι τις τελευταίες μέρες αποσπάσματα από την Εξεταστική Επιτροπή όπου οι περισσότεροι των κατηγορουμένων είχαν ραντεβού με την τύχη τους. Ο ένας κέρδισε το Τζόκερ, ο άλλος το λαχείο, ο άλλος το proto, ο άλλος το λόττο κι εμείς είμαστε να φωνάξουμε «μπουρλότο»!

Μιλάμε όλοι αυτοί οι τυχάρπαστοι τύποι που έχουν γεμίσει τις τσέπες, τα στομάχια τους και έχουν μεγαλώσει την κινητή και ακίνητη περιουσία τους, έχουν την συμπεριφορά των Untouchables. Δηλαδή ξέρουν ότι οποιαδήποτε κοτσάνα και να πούνε, όσο και να προκαλέσουν το κοινό αίσθημα, αύριο πάλι θα κυκλοφορούνε ελεύθεροι εκεί έξω και θα μας κουνάνε και το δάχτυλο. Γιατί δεν βάλαμε το δικό μας δάχτυλο στο μέλι, όπως αυτοί. Το μόνο που θα μπορούσαμε να κάνουμε είναι να υψώσουμε το μεσαίο δικό μας, αλλά και πάλι τι θα άλλαζε; Αυτή η κοινωνία είναι τόσο σαθρή, έχει τόσο βαθιές τις ρίζες της η διαφθορά που πραγματικά δεν ξέρω τι είναι αυτό που πρέπει να γίνει για να αλλάξει η κατάσταση.

Κι εμείς δεν καταλαβαίνουμε ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι που διαμαρτύρονται γιατί έχουν κάνει την επιλογή τους να τρέφονται από τον πρωτογενή τομέα, ουσιαστικά διαμαρτύρονται και για μας. Γιατί αν δεν έχουν τα χωράφια τους για να καλλιεργήσουν και τα ζώα τους για να τα θρέψουν, ούτε εμείς θα έχουμε στο τέλος της ημέρας. Όσο κι αν καθόμαστε αναπαυτικά στους καναπέδες μας, τρώγοντας χωρίς συναίσθηση το φαγητό μας και παρακολουθώντας την επόμενη must see ταινία ή σειρά στις πλατφόρμες, θα αναγκαστούμε κάποια στιγμή να αναζητήσουμε τροφή. Κι αυτή δεν θα υπάρχει.

Προς το παρόν, βλέπουμε το πώς γίνεται το μαύρο άσπρο, από την πραγματικότητα μέχρι τα χρήματα κάποιων επιτήδειων. Και βρίζουμε την κακή μας τύχη, το κακό μας ριζικό, το κακό μας τον καιρό. Κακό του κεφαλιού μας.

Διαβάστε επίσης:

Αυτοί με τη βία τους, εμείς με τον αγώνα μας

Είναι και το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Ρουβίκωνας, Άρη;

Στήλη Άλατος: Σωκράτης – Εν οίδα ότι ουδέν οίδα.